เหลือเพียงอีกเดือนเดียว ก้อ…จะได้เวลาส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่กันแล้ว ก้อ…ต้องยอมรับว่าปี 68 เป็นอีกปีแห่งความยากลำบาก ของแวดวงยานยนต์ไทย แต่ละค่ายกว่าจะสามารถค้นหายอดจอง ที่เป็นเป้าหมายสำคัญนั้น ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ด้วยเป็นเรื่องของปัญหาระดับชาติ ที่ไม่เพียงแต่ประเทศไทยเท่านั้น หากยังคงความหมายถึงปัญหาที่เกิดขึ้นทุกประเทศทั่วโลก สำหรับประเทศไทยนั้น นอกจากปัญหาเรื่องเศรษฐกิจแล้ว ยังมีอีกความหลากหลายปัญหา ทั้งเรื่องของสแกมเมอร์ เรื่องของปัญหาคอรัปชั่น และปัญหาชายแดนกับประเทศเพื่อนบ้าน ที่ไม่เคยมีความซื่อสัตย์แบบเขมร ที่สร้างปัญหาให้กับทหารและคนไทย ที่อยู่ชายแดน ที่ยังไม่รู้ว่าจะจบลงเมื่อไหร่ เมื่อคนไทยยังมีความรู้สึกระแวง กับการขยับตัวของคนบริหาร ที่ทำเหมือนกันว่า มีผลประโยชน์กับคนบริการฝั่งเขมร จนเหมือนไม่กล้าตัดสินใจที่เด็ดขาด

ขณะที่ในแวดวงคนยานยนต์ วังวนที่ยังดูเหมือนจะทำให้คนไทยสับสน ก็น่าจะเป็นเรื่องของรถไฟฟ้า ที่ส่วนมากเป็นรถไฟฟ้าจากประเทศจีน ที่ต้องยอมรับว่า…ดำเนินธุรกิจแบบแปลกๆ นึกจะลดราคาก็ลด แถมยังลดแล้วลดอีก เล่นเอาคนอยากเป็นเจ้าของรู้สึกสับสน จนไม่แน่ใจว่าจะซื้อดีหรือไม่? ซื้อแล้วจะมีการลดราคาลงอีกมั้ย? นี่ยังไม่นับเรื่องการบริการหลังการขาย ที่เกิดปัญหาแล้วจะมีโชว์รูมรองรับมากเพียงพอหรือไม่? หรือรถไฟฟ้า…ที่มีการเปิดตัวแล้วก็เงียบหายไป จนกลายเป็นความสับสน และสร้างความลังเลให้กับคนอยากเป็นเจ้าของ ขณะที่ฟากฝั่งรถน้ำมัน ที่เป็นผลผลิตจากประเทศญี่ปุ่น วันนี้…สามารถพลิกเกมจากการเปิดเกมรถไฮบริด มาเรียกระแสกลับคืนมาได้ ก้อ…ต้องติดตามกันต่อไปว่า…จะสามารถยึดกระแสความนิยมได้ยาวนานหรือไม่?

วันนี้…ด้วยกระแสแห่งการเปลี่ยนแปลงของโลกแห่งการสื่อสาร อีกความเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจน เป็นเรื่องของคนทำงาน ที่ต้องยอมรับว่ามีทั้งการเปลี่ยนแปลงเรื่องคนทำงาน มีทั้งการเปลี่ยนแปลงวิถีการสนับสนุนคนสื่อที่ต้องยอมรับ แต่ละค่ายยานยนต์นั้น ถูกลดจำนวนงบสนับสนุน จนแทบไม่เหลือ ด้วยอาจเป็นเพราะผลกระทบ จากปัญหาเรื่องยอดขาย หรือวิถีคนสื่อที่เปลี่ยนแปลงไป จากคนสื่อยุคสื่อสิ่งพิมพ์ ที่มีต้นทุนการลงทุนและการนำเสนอแตกต่างจากวันนี้ ทั้งจำนวนคนและจำนวนเงิน การเป็นคนสื่อดิจิทัล ที่ถูกมองว่าเส้นทางการลงทุนค่อนข้างต่ำ และการนำเสนอที่เป็นเหมือน “ก็อปปี้เพรส” ทำให้ค่ายยานยนต์รู้สึกถึงความแตกต่างจากวันวานจนเหมือนจะเข้าทางกับงบที่มีน้อยลง จนกลายเป็นเหตุผลของการไม่ให้ความสนใจกับคนสื่อยุคดิจิทัล เหมือนเช่นที่เคยผูกพันกับคนสื่อยุคสื่อสิ่งพิมพ์

สำหรับ “รามอินทรา” การเป็นคนสื่อดั้งเดิมผสมกับยุคดิจิทัล ทำให้ยังสามารถดำรงความเป็นคนสื่อ ที่ยังมีงานเขียนทุกสัปดาห์ สัปดาห์ละ 8 คอลัมน์ แยกเป็นหนังสือพิมพ์ยวดยาน 4 คอลัมน์ “เว็บไซต์…รามอินทรา” อีก 4 คอลัมน์ ที่เป็นเรื่องราวของคนยานยนต์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก และ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ ยังคงเขียนให้อ่านกันทุกสัปดาห์ ยังไงก็ขอให้ติดตามเป็นกำลังใจกันนะครับ

ด้วยรักและผูกพันกับทุกคน

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

19 พฤศจิกายน 2568