คุยกับพรรคพวก…โดยเฉพาะ “คนสื่อหรือคนยานยนต์” ที่ยังคงเวียนวนอยู่ในแวดวงคนยานยนต์ รู้สึกคล้ายๆกัน วิถีแห่งโลกสื่อสารนั้นเปลี่ยนแปลงรวดเร็วมาก คนสื่อหลายคนต้องผันตัวเองจากสื่อสิ่งพิมพ์ ไปเป็นคนสื่อออนไลน์ ที่มีความแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ไม่ว่าวิธีการนำเสนอ ไม่ว่าจะเป็นการลงทุน เหมือนอยู่กับคนจะฝั่ง เลยไม่แปลกใจกับจำนวนคนสื่อที่เพิ่มขึ้นมากมาย ด้วยเพราะการลงทุนที่น้อยมาก ไม่ว่าจะเป็นเงินทุนหรือทีมงาน ทุนน้อยคนน้อย แต่มือถืออันเดียว ก็เป็นเจ้าของสื่อได้แล้ว เลยไม่แปลกใจที่จะเห็น… “สื่อออนไลน์” เกิดขึ้นเป็นดอกเห็ด ยอมรับ…แทบไม่ค่อยจะรู้จักใคร รวมถึงการที่ไม่ค่อยได้ออกงานเหมือนวันวาน

“รามอินทรา” นับถอยหลังเส้นทางการเป็นเจ้าของเว็บไซต์ กว่า 10 ปี ผ่านไปรวดเร็วมาก แต่ก็ยอมรับเป็นอีกความสุขเล็กๆ ด้วยเพราะความสุขจริงๆนั้น…คือหนังสือพิมพ์ยวดยาน ที่วันนี้…อายุ 26 ขวบแล้ว เหตุผล…น่าจะเป็นเพราะการยังสามารถดำรงความเป็น “สื่อสิ่งพิมพ์” ได้อย่างมั่นคงยิ่ง แม้ว่าอะไร…อะไร…จะเปลี่ยนแปลงไปบ้าง สิ่งสำคัญ…อาจเป็นเพราะเส้นทางที่ก้าวเดินนั้น ยากลำบากเป็นอย่างยิ่ง แต่ละก้าวไม่เคยเจอเส้นทางที่ราบเรียบ หากเต็มไปด้วยขวากหนามความขรุขระ แต่สิ่งที่ซ่อนอยู่กับเป็นความมั่นคงที่เพาะบ่มให้ “รามอินทรา” ก้าวผ่านมายืนได้อย่างมั่นคง แถมยังสามารถต่อยอดมาเป็น “เว็บไซต์…รามอินทรา” ที่ยังดำรงอยู่ได้ด้วยคำว่าพอเพียง และพอใจกับสถานะเล็กๆ แต่ก็มีความสุขเพราะได้ทำงานที่ตัวเองรัก

แต่…ยังมีสิ่งที่ “รามอินทรา” ยังเสียดายและหวนคำนึงถึงอยู่เสมอ เป็นคนที่เคยผูกพัน ไม่ว่าจะเป็นคนสื่อหรือคนบริษัท ชีวิตที่เคยดำรงอยู่เคยผูกพันกันเปลี่ยนแปลงไป ด้วยวิถีและเส้นทางที่อาจกำหนดและไม่กำหนด แต่…เป็นเหมือนพรหมลิขิต ชีวิตที่อยากเลือกแต่ก็เลือกไม่ได้ ด้วยอาจเป็นเพราะหลากหลายเหตุผล ที่เป็นองค์ประกอบสำคัญ เรื่องของครอบครัวเรื่องของวิถีคนทำงาน ที่ทำให้วันเปลี่ยนคนเปลี่ยน เพียงแต่ “รามอินทรา” ยังคงโชคดี ที่ยังสามารถยืนอยู่ที่เดิม และเฝ้าดูการเปลี่ยนแปลง และขอแค่คิดถึง…เส้นทางบางเส้นทางที่รู้สึกได้ถึงความรักความผูกพัน แต่…บางครั้งก็มีเลยเหตุการณ์ที่ไม่น่าจดจำ รวมถึงคนบางคนที่ดีใจว่า…สามารถก้าวผ่านมันไปได้ แบบแค่เสียดายและไม่น่าจะรู้จัก

สุดท้าย… “รามอินทรา” ยังโชคดีที่วันแปลี่ยน แต่ชีวิตไม่เคยเปลี่ยน จาก “ยวดยาน” ถึง “เว็บไซต์…รามอินทรา” ยังคงเป็น “คนเขียนหนังสือ” ที่แต่ละสัปดาห์ยังเขียนเรื่องราวให้อ่านกัน 3 เรื่อง 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ และ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก ก็เป็นงานเขียนที่เป็นเอกลักษณ์ แตกต่างไม่เหมือนใคร ยังไงก็ฝากติดตามเป็นกำลังใจตลอดไป เพราะหาอ่านได้แค่ที่เดียวเท่านั้น ขอบคุณที่ยังดูแลกันแบบไม่ยอมปล่อยมือ นี่แหละพลังสำคัญที่สุด

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

28 กุมภาพันธ์ 2567