นั่งเขียนต้นฉบับทุกสัปดาห์ สัปดาห์ละ 8 คอลัมน์ ก้อ…แปลกใจเหมือนกันว่า เอาเรื่องอะไรมาเขียน ทั้งๆที่ระยะหลังในแวดวงคนยานยนต์นั้นเหลือ “ตัวละคร”  ให้เขียนถึง…น้อยลงทุกวัน ก็กลัวเหมือนกันว่า…จะไม่มีอะไรหยิบจับมาให้เขียนถึง แต่…ก็สามารถเขียนได้ทุกสัปดาห์ อาจโอเคบ้าง ไม่โอเคบ้าง คละเคล้ากันไป ยังไงก็ต้องพยายามหาเรื่องมาเขียนให้อ่านกัน เพราะยังคิดถึงคนที่ยังติดตามอ่านกัน ด้วยอาจเป็นเพราะ…วันนี้คงหายากขึ้น กับใครสักคนที่จะมาเขียนพิถีพิถันเขียนคอลัมน์ให้อ่านกัน ต้องขอบคุณที่ยังคงเป็นพลังสำคัญของ “รามอินทรา” ที่น่าจะทำให้สามารถเขียนเรื่องราวให้ได้อ่านกัน แหม่…เฉพาะใน “เว็บไซต์…รามอินทรา” นี่ก็เกิน 10 ปีแล้วนะ

สัปดาห์นี้…เริ่มนับถอยหลังสู่งานบางกอก มอเตอร์โชว์ ครั้งที่ 45 อย่างจริงจังแล้ว เพราะทีมงานยวดยานต้องมีภารกิจ ทั้ง “ยวดยาน” ที่ต้องปิดต้นฉบับทุกสัปดาห์ แล้วในช่วงงานยังต้องจัดทำ สูจิบัตร มอเตอร์โชว์ ที่เปลี่ยนปกทุกวัน และเปลี่ยนเนื้อใน 2 ครั้ง รับรองใครที่ไม่เคยเจอะเจอ มีปัญหาเรื่องต้นฉบับแน่นอน โดยเฉพาะ “รามอินทรา” ต้องรับหน้าที่ดูแล “ปก” ที่เบ็ดเสร็จ 12 ฉบับ แต่ที่สนุกกว่านั้น หลังจบงานมอเตอร์โชว์ ก้อ…ช่วงสงกรานต์พอดี ต้องปิดต้นฉบับยวดยานต่อเลย เพราะหยุดหลายวัน ต้องปิดล่วงหน้าง่ายๆ ตั้งแต่ก่อนงานจนจบงานนั่นแหละ กว่าจะได้พักจริงๆ สงกรานต์นั่นแหละ ค่อยสบายขึ้นเพราะปิดต้นฉบับล่วงหน้าแล้ว

เป็นวังวน “คนเงินเดือน” ที่ยอมรับว่าโชคดีเป็นอย่างยิ่งที่ยังมีงานเขียน ซึ่งเป็นงานที่รักและเรียนรู้แบบครูพักลักจำ มาตลอดชีวิต เป็นอีกความภูมิใจที่มีเส้นทางให้ได้ค้นหา และที่แปลกเป็นอย่างยิ่ง “รามอินทรา” เป็นเด็กช่างกล ที่ไม่ได้เรียนรู้เรื่องการเขียนหนังสือ แต่กลับมีชีวิตที่ประสบความสำเร็จ จากการเป็น “คนสื่อ” ทั้งชีวิตแทบไม่เคยก้าวข้ามแวดวงคนยานยนต์ มีหลงๆไปเป็น “คนบริษัท” ที่ “แดวู” เกือบ 3 ปี…ก่อนจะย้อนเส้นทางเดิม เป็น “คนสื่อ” มาจนทุกวันนี้ น่าจะ 50 ปี…ได้แล้วล่ะ ต้องขอบคุณวิชาครูพักลักจำ ที่เป็นต้นทางของความสำเร็จ แต่…ก็ต้องผ่านเรื่องราวมาหลายขั้นตอน เคยเป็น…ฝ่ายจัดจำหน่าย ฝ่ายศิลป์ ขายโฆษณา และเป็นบรรณาธิการบริหาร

บนเส้นทางที่ยาวนาน “รามอินทรา” ขอบคุณทุกตัวละคร ที่ก้าวผ่านมาให้ได้เขียนถึง วันวาน…ยังคงได้เจอะเจอกัน ได้กริ๊งกร๊างคุยกัน แต่…วันนี้หลายคนไม่อาจกริ๊งกร๊างคุยกัน แถมไม่ได้เจอกัน อยากบอกทุกคน…ขอบคุณที่เป็นเส้นทางที่สวยงามให้ “รามอินทรา” ได้สร้างสมประสบการณ์ ทุกพลังเป็นการเติมเต็มความสำเร็จอย่างแท้จริง ยืนยันยังคงคิดถึงเหมือนเดิม เพราะยังไงยังคงเป็นคนเขียนหนังสือ ที่มีงานเขียน 3 เรื่อง 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ และ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก หวังว่า…สักวันหนึ่งคงได้เจอคนที่ห่างหายกันไป ยังเชื่อว่าโลกกลม คงหมุนวนให้ได้มาเจอกันอีก

ยังคงรักและคิดถึงทุกคนอยู่เสมอ ไม่เคยเปลี่ยนแปลง และเปลี่ยนใจ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

7 กุมภาพันธ์ 2567