เรื่องที่น่าสนใจวันนี้…น่าจะเป็นเรื่องของการแจกเงินของรัฐบาลนั่นแหละ มีทั้งเห็นด้วยและคัดค้าน แต่สุดท้าย…ยังไม่รู้ว่าจะออกในรูปแบบไหน?  ในฐานะ…คนที่ยังต้องทำมาหากิน ยังไงก็ต้องทำงานกันต่อไป เพราะสุดท้ายก็เข้าอีหรอบเดิม กลัวอย่างเดียวกลัวประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย เหมือนเรื่องเดิมๆที่รัฐบาลเพื่อไทยเคยทำมาแล้ว หรือถ้าเป็นจริง…คนไทยต้องเป็นหนี้ยาวถึง 125 ปี…น่าจะเป็นเรื่องของอนาคต ที่สุดท้าย…คนทำก็ไม่ต้องรับผิดชอบ ลูกหลานคนไทยนั่นแหละ จะต้องแบกรับหนี้สินที่เป็นเหมือนมรดกตกทอด ต้องติดตามกันต่อไปว่า…สุดท้ายแล้วจะได้แจกจริงหรือไม่? คงต้องติดตามกันต่อไป

ส่วนคนยานยนต์…ก็ต้องคิดกันต่อไป จะทำเยี่ยงไรให้สามารถดำรงอยู่ด้วยตัวเลขยอดขายที่ตั้งเป้าเอาไว้ หรือให้ได้ใกล้เคียงมากที่สุด แม้ว่าจะเหลือเวลาอีกน้อยนิด อย่าเพิ่งท้อถอยเพราะในตลาดรถยนต์เมืองไทยนั้น อะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น เพราะยังมีคนอยากเป็นเจ้าของรถคันใหม่กันไม่น้อยเชียวล่ะ อยู่แค่ว่าจะพอใจกับข้อเสนอหรือไม่? เมื่องานมอเตอร์ เอ็กซ์โป นั้น เป็นเหมือนสนามสุดท้ายของการช่วงชิงแล้ว น่าจะมีข้อเสนอดีๆ ให้ตัดสินใจกัน ปีนี้…เชื่อว่าแต่ละค่ายน่าจะมีข้อเสนอแบบที่คนซื้อยากจะปฏิเสธ คงต้องติดตามดูกันว่า…สนามสุดท้ายจะเป็นเยี่ยงไร? ไม่ว่าจะเป็นรถไฟฟ้าหรือรถน้ำมัน อยากเห็นความสำเร็จทุกค่ายแหละ

แต่ที่สำคัญสำหรับ การดำรงชีวิตของทุกคนนั่นคือจะต้องทำทุกอย่าง เพื่อให้ตัวเองปลอดภัยในทุกๆด้าน ทั้งชีวิตการทำงาน ทั้งชีวิตการดำรงอยู่ ตราบใดที่ยังเป็นมนุษย์เงินเดือน นั่นถือว่าโชคดีที่สุดแล้วล่ะ ขอเพียงให้มุ่งมั่นตั้งใจทำงาน ทำตามกฎกติกาของบริษัท ยังไงก็ยังคงสามารถทำงานได้อย่างมีความสุข รวมถึงการชีวิตในการเดินทาง ขับรถอย่าประมาทใจเย็นๆ อภัยให้กับเพื่อนร่วมทาง ยังไงรถก็ต้องติดเป็นเรื่องปกติ ถ้าไม่ประมาทวางแผนการเดินทาง รถติดก็ต้องเผื่อเวลา จะได้มีความสุขกับการทำงานอีกด้วย

สุดท้าย…ชีวิตเป็นของเรา ไม่มีใครมากำหนด ไม่มีใครมาบังคับ แค่เราดูแลตัวเองแค่เราไม่ประมาท และดูแลอารมณ์ของตัวเองอย่าวู่วามอย่าใจร้อน วางแผนชีวิตให้อยู่ในกรอบแห่ความถูกต้อง เคารพกติกาเคารพเพื่อนร่วมงาน อย่าคิดว่า…การไม่ถูกเตือนจะเป็นความโชคดีของตัวเอง เพราะยังมีปลายทางเป็นเครื่องตัดสิน อย่าตกงานโดยเด็ดขาด ไม่ยังงั้น…ชีวิตย่ำแย่แน่นอน ขอให้ใช้ชีวิตอย่างมีสติ และเน้นความปลอดภัยให้กับตัวเอง อย่าเจ็บอย่าจนนี่แหละ คาถาคุ้มกันตัวเอง ขอให้มีความสุขทุกคน และอย่าลืมติดตามอ่านทุกคอลัมน์ที่เชื่อว่า แตกต่างและไม่เหมือนใครขอให้ทุกชีวิตปลอดภัยทุกห้วงเวลา

เหมือนเช่น “รามอินทรา” ได้เขียนงานให้อ่านกันเป็นประจำ สัปดาห์ละ 3 เรื่อง 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ และ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก

เป็นกำลังใจให้นะครับ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

15 พฤศจิกายน 2566