“รามอินทรา” ยอมรับ…แค่ 25 ปี ของ “ยวดยาน” นั้น รู้สึกได้ถึงความผูกพันกับ “คนยานยนต์” มากมาย ทั้งคนบริหารและคนพีอาร์ และยากที่จะปฏิเสธกลายเป็นฐานที่มั่นคงยิ่งต่อการดำรงอยู่ และส่งผลมาถึง “เว็บไซต์…รามอินทรา” โดยอัตโนมัติ 10 ปี…ของการเปิดเว็บไซต์แบบไม่รู้เรื่อง กลายเป็นเรื่องจริงในวันนี้ เคยย้อมเส้นทางไม่ว่าการเป็น “รามอินทรา” เป็น “เกียร์ 6” และเป็น “โซ่หลุด” ใน “ยวดยาน” นั้น เขียนต้นฉบับกว่า 1,000 เรื่อง โดยไม่เคยได้หยุดเขียน แม้แต่ครั้งเดียว ก้อ…ไม่แปลกใจที่จะถูกถามบ่อยครั้งว่า…เอาข้อมูลมาจากไหน? หรือเก็บข้อมูลไว้ที่ไหน? เออ…ไม่รู้เหมือนกัน รู้แค่ว่า…ถึงเวลาเดี๋ยวก็ออกมาเอง เลยนึกถึงที่ “นู๋อร” อร รักติประกร มักจะแซวบ่อยครั้งว่า…องค์ลง! ลงเมื่อไหร่เป็นไหลลื่น เผลอแป๊บเดียว จบแล้ว

สัปดาห์ก่อน “น้องสาว” คนน่ารัก “กิ๋ง…กิ๋ง” ศุภรางศุ์ อนุชปรีดา กับอีก 2 สาว “พิม” อิสรีย์ ถิระถาวรทรัพย์ และ “ปะแป้ง” วรางคณา นภาพงศ์ ขับรถ “เจ้าแมวเหมียว” กู๊ดแคท มาให้ “รามอินทรา” ขับโชว์สาว ก้อ…ตั้งใจอยากจะให้คนแก่ ได้ขับรถคันที่สาวมองบ้าง? เลยถือโอกาสชวนกันไปกินเตี๋ยวเรือ รสชาติเดิมๆ ปัญหาเล็กๆ แย่งกันเป็นเจ้ามือ สุดท้าย “กิ๋ง…กิ๋ง” ก็ไม่ยอม ยังไงก็ต้องจ่ายเอง ก็เป็นการกินเตี๋ยวเรือเคล้าการคุยกันแบบนานๆเจอกัน ถูก “ปะแป้ง” ถามอีกแหละว่า เอาข้อมูลเก็บไว้ที่ไหน? เพราะต้องเขียนต้นฉบับสัปดาห์ละ 8 คอลัมน์ แล้วเป็นคอลัมน์ที่ต้องหาข้อมูลเองทั้งสิ้น คำตอบเหมือนเดิม…นึกจะเขียนเดี๋ยวก็เขียนได้เองแหละ เพราะขืนเก็บข้อมูลจริงๆ ยังไม่รู้เหมือนกันว่า จะเก็บไว้ที่ไหน? เขียนทุกสัปดาห์ ไม่ใช่นานๆเขียนสักครั้ง ถือโอกาสขอบคุณ…มิตรภาพสวยๆจาก “สาวเกรทวอลล์” ที่ขับรถมาส่งให้แถมเลี้ยงเตี๋ยวเรืออีกด้วย

วันนี้… “รามอินทรา” ยอมรับว่า… “คนบริษัท” ที่จะสามารถเจอะเจอตัวเป็นๆนั้น ค่อนข้างยากขึ้นทุกวัน อย่าว่าเจอตัวเลยแค่อยากจะเจอเสียง ยังยากด้วยเหมือนกัน ไม่ติดประชุมก็ไม่รับสาย แล้วไม่โทรกลับ เข้าใจได้ว่า “รามอินทรา” น่าจะโบราณไปแล้ว วันนี้…เค้าไม่กริ๊งกร๊างกันแล้ว มีอะไรก็ไลน์หากัน เจอกันผ่านตัวหนังสือมากกว่าเจอตัวเป็นๆ เลยต้องทำใจถ้าจะไม่ค่อยได้คุยกับใคร? ต้องโทษความโบราณของตัวเองนั่นแหละ เป็นเหตุผลส่วนตัวจริงๆ ที่รู้สึกถึงการได้คุยกันได้ยินเสียงกัน มันเช็คความจริงใจได้ การสื่อสารผ่านตัวหนังสือ บางครั้งรู้สึกเหมือนจะพิมพ์อะไรก็ได้ อาจไม่ตรงกับหน้าตาของคนพิมพ์ก็ได้ หรือพิมพ์ไปทำงานกันไป ก้อ…เป็นแค่ความคิดส่วนตัว ไม่เกี่ยวกับใครนะ

พรุ่งนี้…ยังไม่รู้เลยว่าวิถีของความเป็นคนนั้น จะมีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร? สำหรับ “รามอินทรา” ยังคงเป็นคนโบราณ ที่ยังต้องเขียนหนังสือให้อ่านกันสัปดาห์ละ 3 เรื่อง 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ และ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก รักชอบสไตล์ไหน ก้อ…อยากให้ติดตามอ่านกัน จะรักหรือไม่? ไม่เป็นไรแค่ขอให้เป็นกำลังใจกันนานๆเท่านั้น โอเคเลย

รักกันนานๆ และรักตลอดไปนะครับ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

23 สิงหาคม 2566