รามอินทรา จอ…จ่อ…จ้อ…649 โลกแห่งการเปลี่ยนแปลง ทิศทางการดำรงอยู่ คนสื่อแห่งยุคดิจิทัล

วันนี้…คนในแวดวงยานยนต์ ไม่ว่าจะเป็นคนบริษัท หรือคนสื่อ แตกต่างเป็นอย่างยิ่ง จากวันวานด้วยอาจเป็นเพราะวิถีชีวิตที่เปลี่ยนแปลงไปจาก “สื่อสิ่งพิมพ์” ที่ต้องใช้ความรู้ความสามารถ เข้าสู่ “สื่อดิจิทัล” ที่ใช้ความรู้จากหน้าจอสี่เหลี่ยม ซึ่งมีทั้งประโยชน์ และโทษมหันต์ อย่าแปลกใจ…ถ้าการฟ้องร้องกันจะยิ่งเพิ่มมากขึ้น จากการขาดความระมัดระวังในการนำเสนอ ขาดการวิเคราะห์เจาะลึก ก้อ…เป็นวิถีแห่งโลกสมัยใหม่ ที่บางครั้งเจ้าตัวยังไม่รู้เรื่องที่ถูกคนอื่นเอาไปนำเสนอ รวมถึง…การใช้ AI เป็นอีกวิถีแห่งการจัดทำ ข่าวบางข่าวจึงเป็นเรื่องที่ต้องวิเคราะห์เจาะลึก ไม่ยังงั้น…มีสิทธิ์เดือดรร้อนได้แบบไม่รู้ตัว เพียงเพราะ…การอยากนำเสนอในข่าวที่ตัวเองคิดว่าใช่ หรือคิดว่า…ตัวเองก้าวล้ำกว่าคนอื่น จนกลายเป็น…ล่วงล้ำความเป็นส่วนตัวของคนอื่น สุดท้าย…อาจต้องเดือดร้อน หรือถูกฟ้องร้องแบบไม่รู้ตัว
ด้วยเหตุนี้… “รามอินทรา” จึงยอมรับไม่พยายามก้าวล้ำไปยังโลกของการสื่อสารที่ตัวเองไม่ตกผลึก ทำงานในส่วนที่ตัวเองคุ้นชิน และถือว่าโชคดีเป็นอย่างยิ่ง ที่ยังมี “ยวดยาน” ที่เป็นสื่อสิ่งพิมพ์ ให้ได้ใช้ความรู้และประสบการณ์จัดทำจนสามารถดดำรงอยู่ได้ ในขณะที่คนอื่นๆ จำเป็นต้องเลิกราหรือหันเหวิถีชีวิต ไปสู่โลกดิจิทัล ที่เต็มไปด้วยการแข่งขัน เพราะเป็นเรื่องง่ายมากกับการเป็นสื่อสิ่งพิมพ์ที่มีขั้นตอนยุ่งยากซับซ้อน และมีความรับผิดชอบชัดเจนกว่า รวมถึง…การที่จะเป็นเจ้าของสื่อดิจิทัล ก็เป็นเรื่องง่ายกว่า เผลอๆ แค่มีมือถือเคลื่อนเดียว ก็สามารถเข้าถึงและเป็นเจ้าของได้ โดยแทบไม่มี้ต้นทุน เพียงแต่…การที่จะสามารถดำรงอยู่ได้นั้นกลับเป็นเรื่องยากกว่า เข้าตำราเกิดง่ายและก็ตายง่าย จึงได้เห็นคนสื่อดิจิทัลเกิดขึ้นมากมาย อาจเข้าทำนอง เผลอแป๊บเดียวไปซะแล้ว
พรุ่งนี้…ยังไม่รู้เลยว่า วิถีแห่งคนสื่อสายยานยนต์จะเป็นเยี่ยงไร? ยิ่งในสถานการณ์ที่เกิดวิกฤติเศรษฐกิจ ค่ายยานยนต์ต่างก็รัดเข็มขัด ต่างก็ลดค่ายใช้จ่าย ยิ่งรถน้ำมันที่ถูกรถไฟฟ้า เข้ามาแย่งชิงพื้นที่ เคาะเหตุผลของราคาน้ำมันที่สูงขึ้นแบบหาทางลงลำบาก คนก็เลยอยากเป็นเจ้าของรรถไฟฟ้า ด้วยเพราะเชื่อว่า…จะสามารถแก้ปัญหาราคาน้ำมันได้ โดยลืมคิดถึงปัญหารอบด้าน โดยเฉพาะ…ความพร้อมของรถไฟฟ้า ที่วันนี้ต้องบอก…เมดอินไชน่า เกือบทั้งนั้น ความเชื่อมั่นจะคิดจากจุดไหนมีใครคำนึงถึงบ้างมั้ย ก้อ…เป็นอีกการเปลี่ยนแปลงที่ต้องยอมรับ และอยู่กับมันให้ได้ เพราะรถไฟฟ้า เยอะเกิดพิกัดจริงๆ ไม่รู้ว่าจะสามารถดำรงอยู่ได้นานเพียงใด
“รามอินทรา” หยิบบางเรื่องราว มา จอ…จ่อ…จ้อ ให้อ่านกัน
มากกว่าขอบคุณ
“รามอินทรา”
บ้านชินเขต
22 เมษายน 2569





