ผ่านปีเก่ามาแล้ว… “รามอินทรา” ยังรู้สึกสับสนกับสถานการณ์ของเศรษฐกิจ โดยเฉพาะ…ประเทศไทย จะก้าวไปทางไหน ในเมื่อความชัดเจนจากภาครัฐบาล ก็ยังไม่มีให้เห็น คนทำมาหากินไม่มีใครไม่บ่น ยังไม่รู้เลยว่า…จะฝากอนาคตไว้ได้หรือไม่? บางครั้งยังเคยพูดเล่นๆ กับพรรคพวกเลยว่า…โชคดีที่แก่ก่อน เพราะอาจไม่ต้องเจอะเจอบางเรื่องราว ที่ไม่เคยคิดว่าจะเกิด วันนี้…แค่เรื่องราวของคนๆเดียว ก็เป็นชนวนเหตุที่ว่ากันว่า จะเรียกคนลงถนนกันอีก หรือคำพูดที่ว่า คุกมีไว้สำหรับขังคนจน คนรวยทำผิดสักแค่ไหน? ไม่ต้องติดคุกแม้แต่วันเดียว แถมยังได้รับการยกย่องจากคนบางกลุ่มอีกต่างหาก แหม่…ถ้าเป็นเยี่ยงนี้ ประเทศไทยก็ไม่น่าจะเป็นเมืองสารขัณฑ์แบบทุกวันนี้ โดยเฉพาะ “นักการเมือง” ที่ส่วนมากก็ผ่านการมีบทบาทบริหารประเทศมาแล้วทั้งสิ้น ยังไม่เห็นคนไทยมีกินมีใช้ซะที คนที่รวยจริงๆ กลายเป็นนักการเมืองนี่แหละ เผลอแป๊บเดียวมีเงินเป็นร้อยล้าน

ปีใหม่แล้ว…ยังไงคนไทยก็ต้องก้มหน้าก้มตา รับชะตากรรมกันต่อไป แล้วอย่าไปหวังแต่เงินหมื่นที่รัฐบาลจะแจกให้ เพราะเป็นเศษเงินของนักการเมือง จริงๆไม่ต้องแจกเงินหรอก ถ้าทุกคนคิดแต่ว่าจะทำอย่างไร? ให้คนไทยมีความสุข แค่อย่าโกงอย่ากิน แค่นี้คนไทยก็คงไม่ต้องเดือดร้อน ส่วนเงินที่แจกก็ไม่ใช่เงินของนักการเมือง ไม่ต้องคิดเยอะแค่น้ำท่วมภาคเหนือและภาคใต้ ไม่เคยเห็น “นักการเมือง” บริจาคเงินของตัวเองเลย ดีแต่พูดแล้วก็รองบ ทั้งๆที่แต่ละคนร่ำรวยมหาศาล แถมเวลาจะเดินทางไปเยี่ยม ก็มีคนดูแลเหมือนกลัวจะตกน้ำตาย เผลอๆไปสร้างความอึดอัดให้กับคนทำงานซะอีก อันที่จริง…แค่นักการเมืองช่วยกันบริจาค แล้วส่งเงินไปให้เจ้าหน้าที่ไปดูแลต่อ น่าจะโอเคกว่านะ

“รามอินทรา” เจื้อยแจ้วไปตามเรื่อง หลังส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่แล้ว บอกตรงๆยังคิดไม่ออกว่า เศรษฐกิจจะโอเคหรือไม่? ก้อ…แค่หวังถ้าไม่ดีขึ้นก็อย่าให้ย่ำแย่ลงไปอีก ปี 67…คนทำมาหากินก็แทบไม่มีจะกินอยู่แล้ว แต่ทั้งค่าน้ำค่าไฟ ค่าน้ำมันรถ มองมุมไหนก็ไม่เคยถูกลง เพราะแต่ละองค์กรล้วนบ่นแต่ขาดทุน ซึ่งก็แปลกที่แจกโบนัสกันทุกปี แล้วก็มาขึ้นราคาขูดรีดเอากับคนทำมาหากิน อ้างสารพัดสารเพ สุดท้าย…ยังไงก็ต้องขึ้นราคา แต่ไม่เคยพัฒนาอะไรให้คนไทยได้เห็นกันบ้าง ไม่เชื่อ…ก็คอยดูหลังปีใหม่ อาจมีการขึ้นค่าไฟฟ้า ค่าน้ำมันกันอีก ด้วยสารพัดเหตุผล รวมถึงเหตุผลที่ต้องมีโบนัสให้กับพนักงานด้วย ยังไงก็ตัดไม่ได้ด้วยประการทั้งปวง

ก้อ…เป็น “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ ที่หยิบเอาเรื่องราวรอบตัวมาเขียนให้อ่านกัน ปีใหม่แล้ว…ตั้งใจจะบ่นให้น้อยลง ไม่อยากเหนื่อย

โอเคนะครับ…นะครับ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

25 ธันวาคม 2567