น่าจะเป็นเพราะตั้งแต่เกิดโควิด-19 ทำให้ “รามอินทรา” กลายเป็นคนติดบ้านหรือเปล่า? จากที่วันหยุดเสาร์-อาทิตย์ ไม่ไปเดินชอปปิ้งก็ต้องหาเรื่องไปโน่นมานี่ ที่ประจำเป็นห้างพันธุ์ทิพย์ งามวงศ์วาน ที่ต้องไปเดินซื้อเสื้อผ้า รองเท้า ที่เป็นของมือสอง ซึ่งจะมีร้านประจำอยู่ไม่กี่ร้าน ด้วยจะรู้ใจรู้ว่าชอบแบบไหน? แต่…พอเกิดโควิด-19 วันหยุดเสาร์-อาทิตย์ ออกไปไหนมาไหนไม่ได้ เลยต้องนั่งเขียนต้นฉบับแทน วันละ 4 คอลัมน์ 2 วันก็ 8 คอลัมน์ เป็นของ “ยวดยาน” กับ “เว็บไซต์…รามอินทรา” กว่า 3 ปีที่นั่งเขียนจนกลายเป็นความคุ้นชินมาถึงทุกวันนี้ ที่แทบไม่ได้ออกไปไหน นั่งเขียนตั้งแต่ 9 โมงหรือ 10 โมงเช้า กว่าจะเสร็จประมาณบ่าย 3 หรือ 4 โมง ทำให้มีเวลาว่างในวันที่เข้าออฟฟิศ สามารถทำอะไรได้อีกเยอะแยะ ยังแปลกใจตัวเอง ทำไมถึงเปลี่ยนได้ขนาดนี้

หลังเขียนต้นฉบับ…หรือระหว่างเขียน ก็มีบ้างที่บางครั้งเขียนไม่ออก หมดข้อมูลดื้อๆ ก็มีโทรทัศน์เป็นที่พึ่ง จากออกจากบ้านเปลี่ยนเป็นติดทีวีแทน อย่าถามว่า…ดูอะไร? สากกะเบือยันเรือรบ ดูไปเรื่อยๆเปื่อยๆเหมือนพักผ่อนไปในตัว ที่แปลกใจตัวเอง ระยะหลังทุกครั้งที่มีรายการแข่งโมโตจีพี มักจะดูการถ่ายทอดจนจบ และที่ดูจะเป็นโมโตจีพี ทู ที่มี “คิงคองก้อง” สมเกียรติ จันทา ลงแข่งขันด้วย อาจเป็นเพราะทีมฮอนด้าด้วยหรือปล่าว…ที่อาจจะส่งผลมาจาก “คุณอา” อารักษ์ พรประภาที่เป็นเหมือนต้นเรื่อง สนับสนุน “ก้อง” มาตั้งแต่เริ่มแรก อีกสาเหตุ…ความสำเร็จของ “ก้อง” ที่แม้อาจจะไม่สูงสุด แต่การที่ “เด็กไทย” คนหนึ่ง สามารถก้าวผ่านมาถึงจุดแบบนี้ เป็นเรื่องที่น่าสนใจไม่น้อยเชียวล่ะ

จำได้…เคยจัดทำเรื่องของ “ก้อง” ลงใน “ยวดยาน” เป็นทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ แล้วยังนำไปพิมพ์ผ้าติดเฟรมอย่างดี ส่งมอบให้ “คุณอา” เพื่อไปมอบให้ “ก้อง” ด้วยเหตุผลง่ายๆ วันใดที่ “ก้อง” กลับถึงบ้าน ไม่ว่าจะประสบความสำเร็จหรือไม่? จะได้รู้ว่า…อย่างน้อยก็มี “รามอินทรา” เป็นอีกแรงเชียร์ คอยเชียร์และเป็นกำลังใจให้เค้าอยู่ ยังเคยคุยกับ “เอ๋” ลูกน้อง” เสี่ยโก” เลยว่า อยากให้ “ก้อง” มีกำลังใจในทุกครั้งที่แข่งขัน ไม่ว่าจะแพ้หรือชนะ จะมีคนคอยเชียร์คอยเติมพลังให้ ก้อ…หวังว่าวันนี้ “ก้อง” น่าจะรับรู้แล้วล่ะว่า…ภาพ 2 ภาพนั้น ใครทำให้และทำเพื่ออะไร? อยากเห็น “ก้อง” ยืนบนโพเดี้ยม และติดท็อปไฟว์ โอเคแล้วล่ะ “เจ้าคิงคอง” เราเชียร์นายอยู่นะ

อยากเห็น “ก้อง” สมเกียรติ จันทา ประสบความสำเร็จในสิ่งที่ฝันไว้ ในเดือนแห่งเกียรติยศ รออยู่ข้างหน้า ไปให้ถึงนะครับ

“รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ…ของจริงครับ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

6 กันยายน 2566