ปลอดภัยไว้ก่อน ฉบับ 1,198 เรื่องของปืน…ยาเสพติด เรื่องของคน…ที่รับผิดชอบ เรื่องของ…ความปลอดภัย

ข่าวคราวในสัปดาห์ที่ผ่านมา…บอกตรงๆ แทบไม่อยากเปิดหน้าจอทีวีเลย เพราะยิ่งดูยิ่งหดหู่กับเรื่องราวที่เกิดขึ้น การสูญเสียที่ไม่น่าสูญเสีย ไม่รู้จะโทษใครดี โทษครอบครัวหรือโทษเพื่อน หรือโทษโรงเรียน แต่…คนที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่ล่ะ และที่ทุกคนกังขา…ปืนทำไมหาง่ายจัง เพราะไม่ได้เกิดแค่โรงเรียนเดียว อีกโรงเรียนก็มีข่าว…นักเรียนพกปืนไปขู่และทำร้ายเพื่อน นี่แค่ 2 โรงเรียนเท่านั้นนะ ยังมีอีกหลากหลายเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนี้ และก็มักจะมีเรื่องปืนเข้ามาเกี่ยวข้อง จนกลายเป็นคำถามที่คาใจ ทำไมปืนถึงหาได้ง่ายจัง ก้อ…ไม่รู้ว่า…เรื่องของวัวหายแล้วล้อมคอกนั้น จะได้ผลหรือไม่? กลัวแต่ว่า…จะเอาแค่ช่วงเกิดเรื่องเท่านั้นแหละ เดี๋ยวอีกสักพักพอเรื่องเงียบ ทุกอย่างก็เข้าสู่วังวนเดิม เป็นเหมือนวงจรชีวิตของคนไทย ช่วยกันจดจำไว้ด้วย ภาพของคนที่เป็นผู้รักษากฎหมาย ดูจริงจังและน่าเชื่อ จะลบหายไปหรือไม่ เมื่อเวลาผ่านเลยไปอีกสักระยะ รวมถึงเรื่องของ “ไอ้ป๋อง” ที่มีข่าวว่า…มีตำรวจหนุนหลังนั้น จะสามารถสืบสาวเอาเรื่องถึงตัวคนนั้นได้จริงหรือไม่?
อีกเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นประจำ จนดูเหมือนจะเป็นวัฒนธรรมบนท้องถนนเมืองไทยไปแล้ว เป็นเรื่องของการไม่เคารพกฎจราจรของคนใช้รถใช้ถนน เอาแค่เรื่องขับรถหรือขี่รถสวนทาง ของบรรดาคนขี่รถจักรยานยนต์ที่มองเห็นได้ทั่วไปในทุกท้องถนน แต่…ก็ยังไม่เห็นมีใครเคยคิดจะแก้ปัญหา หรือประเภทชอบแหกไฟแดง รถติดไฟแดงยังไม่ทันเหลืองทันเขียว มันฝ่าไฟทันทีที่เห็นถนนว่างๆ รวมถึงคนขี่รถจักรยานยนต์ โดยเฉพาะบรรดาคนที่ขี่ส่งของส่งข้าวนั่นแหละ บางครั้งชะลอรถมองดูมือถือเพราะยังหาจุดไม่เจอ ไม่สนใจหรอกว่า กำลังขี่รถอยู่กลางถนน เอ้อระเหยลอยแพ ดูจุดหมายแบบชิล…ชิล ใครเผลอไปบีบแตร เดี๋ยวมีเจอสวน ก้อ…ไม่รู้ว่าจะมีใครคิดจะแก้ไขบ้างมั้ย? เพราะบางครั้งรู้สึกเหมือนจะไม่สนใจใครทั้งสิ้น ถ้าไม่มีเรื่องก็โอเค ถ้ามีเรื่องขึ้นมา เดี๋ยวก็จะมาวัวหายล้อมคอกอีกหรอก
ก้อ…เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นบนท้องถนนเมืองไทย ถ้าไม่คิดอะไรเยอะ ก็ไม่มีอะไร แต่…ถ้าวันไหนเกิดเรื่องขึ้นมา คนก็จะเริ่มรู้สึก แต่ก็อาจจะมีคำว่าสายเกินไปหรือมานั่งวิพากษ์วิจารณ์ ต้องแก้โน่น ต้องทำนี่ เยอะแยะไปหมด อยากถามว่า…ทำไมไม่คิดแก้ไขกันตั้งแต่เริ่มแรก หรือต้องปล่อยให้เกิดเรื่องซะก่อน ซึ่งก็ไม่ต่างจาก “เจ้าหน้าที่ตำรวจ” นั่นแหละ ใครไปแจ้งความ ถ้าเรื่องไม่ใหญ่ ไม่มีผลกระทบ มักไม่ค่อยรับแจ้งหรอก เหตุผล…เรื่องยังไม่เกิด ยังแจ้งไม่ได้ เหมือนเรื่องขายปืนขายยานั่นแหละ ทำไมซื้อง่ายขายคล่องกันจัง แต่เชื่อมั้ย…ไม่เคยมีตำรวจรู้เรื่องหรอก ทั้งๆ ที่ปืนเกลื่อนบ้าน ยาเต็มเมือง คนไทยจึงต้องดูแลและห่วงใยในความปลอดภัยของตัวเอง อย่าคิดพึ่งพาใคร โดยเฉพาะคนสีกากี
เอวังก็มีด้วยประการฉะนี้





