ชีวิตคนสื่อ…ในวังวนแห่งวิกฤติเศรษฐกิจ ถือว่าเป็นอีกช่วงเวลาที่ยากลำบากสุด…สุด…ยิ่งวันนี้ ยิ่งคนสื่อที่แปลงร่างมาจากสื่อสิ่งพิมพ์ ยิ่งยากลำบาก เพราะการจะทำให้ค่ายยานยนต์ พร้อมที่จะจ่ายตังค์ให้นั้น ต้องได้รับการยอมรับจากยอดวิวอีกด้วย เท่าที่รู้มา…บางคนต้องคิดเองทำเองไม่สามารถใช้บริการใครได้ ต้องพึ่งพาตัวเองเป็นด้านหลัก แล้วก็ไม่ใช่ว่าจะได้รับการสนับสนุนมากมายเหมือนวันวาน สนนราคาค่าจ้างถูกจนแทบไม่อยากเชื่อ แต่ที่น่าเป็นห่วง การแข่งขันที่สูงยิ่งมีคนเข้ามาเป็นคนสื่อเยอะแยะไปหมด เรื่องคุณภาพเป็นเรื่องที่แตกต่างกันออกไป จนบางครั้งก็ยากที่จะคาดเดาว่า…การนำเสนอนั้น มีโอกาสถูกใจหรือไม่? เพราะวัดกันด้วยยอดวิว ด้วยเหตุนี้… “รามอินทรา” ต้องยอมรับว่า คงไม่กล้าที่จะไปแข่งกับใคร เอาเท่าที่ทำได้เอาแบบที่ตัวเองถนัด ไม่ไหวก็ต้องหยุด แต่จะให้ไปฟังเสียงใคร เพื่อจะให้ได้มาซึ่งการซัพพอร์ต ขอโบกมือดีกว่า

ก้อ…เป็นวังวนการเปลี่ยนแปลงของคนสื่อสารในวันนี้ ที่ยังไง “รามอินทรา” ก็จะพยายามประคับประคองตัวเอง เพื่อให้สามารถยืนอยู่ในรูปแบบของตัวเอง คงไม่สามารถไปแข่งขันกับใครได้หรอก โดยเฉพาะวิถีการนำเสนอในรูปแบบใหม่ ที่ยังไงก็ต้องมียอดวิว แต่…บางครั้งก็ยังสงสัยอยู่เหมือนกันว่า ยอดวิวนั้น…สุดท้ายนั้นแล้วเป็นยอดที่มีมาตรฐานมาจากอะไร และต้องยอมรับด้วยว่า ตัวเองไม่คุ้นชินกับวิถีการในรูปแบบใหม่ ยังไงก็ยังจะพยายามทำให้ได้ดีที่สุด ยิ่งถ้าเป็น “ยวดยาน” ซึ่งยังคงได้รับการสนับสนุนจากค่ายยานยนต์บ้าง เพราะยังเห็นคุณค่ากันอยู่ ก้อ…ยังคิดอยู่เหมือนกันว่า…ปี 70 จะกลับไปเขียนเข้มๆ ข้นๆ แบบเดิม น่าจะโอเคบ้างนะครับ เผื่อจะมีใครคิดถึงและติดตามข่าวคราวกันมากยิ่งขึ้น แต่ก็ไม่รู้ว่าถ้าเป็นเยี่ยงนั้นแล้วจะยังมีใครคิดถึงอีกบ้างมั้ย? สุดท้าย…ก็คงจะเขียนแบบนี้แหละ จะได้ไม่มีใครมาวิพากย์วิจารณ์เหมือนเช่นวันวาน

ด้วยเหตุนี้…วังวนชีวิตของ “รามอินทรา” จึงยังคงยึดมั่นกับความผูกพันที่มีต่อกันมาอย่างยาวนาน ยังอยากให้มีคนรักมากกว่าคนชัง จะได้มีคนติดตามงานเขียน ที่ยังคงเขียนอยู่สัปดาห์ละ 3 เรื่อง 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก และ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ ยืนยันนะครับยังคงเป็น “รามอินทรา” คนเดิม เพิ่มเติมขึ้นคงจะกริ๊งกร๊างหาคนบริษัทน้อยลง ด้วยเพราะ…ปีนี้ 75 ขวบ ไม่อยากต้องกริ๊งกร๊างไปเจอคนไม่รับสาย เดี๋ยวจะพาลหงุดหงิด ชีวิตไร้ความสุข เสียอารมณ์

พบกันใหม่นะครับ…ยังรักทุกคนนะครับ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

4 พฤศจิกายน 2569