ไม่เชื่อก้อ…ต้องเชื่อ วันนี้สิ่งที่ยากที่สุดสำหรับการเขียนหนังสือ ก็คือการไม่รู้ว่าจะเขียนเรื่องอะไร ไม่มีทั้งตัวละครไม่มีทั้งข้อมูล อยากเขียนยังไงก็ยากที่จะเขียนได้ ด้วยเหตุนี้…จึงเป็นเรื่องปกติมาก สำหรับคนที่เคยเห็น “รามอินทรา” เขียนหนังสือแบบไหลลื่น เพราะจะได้เห็นภาพจับปากกา แล้วก็มองเหม่อแบบคนใจลอย ซึ่งนั่งหมายความว่า…ยังไม่รู้จะเขียนอะไร แล้วสไตล์ “รามอินทรา” ถ้าขึ้นบรรทัดแรกไม่ได้ ขอโทษ…ยาวเลยครับ เหม่อยาวๆนะครับ นั่นเป็นเพราะระยะนี้ ต้องเขียนหนังสือเยอะถึงเยอะมาก ก้อ…น่าจะตั้งแต่งานบางกอก มอเตอร์โชว์ เป็นต้นมา ต้องจัดทำทั้ง “ยวดยาน” และสูจิบัตร ก่อนจะมาเจอะเจอ “ยวดยาน” ฉบับก้าวสู่ปีที่ 28 ที่มีทั้งฉบับปกติและฉบับครบรอบ แถมช่วงนั้น ยังมีนัดกับ “คุณหมอ” จัดการเรื่องตาอีกด้วย เลยไม่มีข้อมูลไม่เจอตัวละคร ติดพันมาจนถึงวันนี้เลยล่ะ

เขียนถึงฉบับก้าวสู่ปีที่ 28 ก้อ…อยากบอกให้ทุกคนไปลองหามาอ่านดู เพราะน่าจะเป็นหนังสือพิมพ์ในยุคที่ “สื่อสิ่งพิมพ์” กำลังล่มสลาย แต่ก็ยังคงเอกลักษณ์ที่ชัดเจนมาก น่าจะเป็นหนังสือพิมพ์ที่เหมือนจะไม่ใช่หนังสือพิมพ์ เป็นการควบรวมนิตยสาร เพื่อปรับโฉมให้ดูแปลกตามากขึ้น ก้อ…เคยถูกถามเหมือนกันว่า…จะไปแข่งกับใคร เมื่อทั้งวงการเหลืออยู่แค่ฉบับเดียว ไม่ได้แข่งกับใครหรอก แข่งกับตัวเองนั่นแหละ ยิ่งต้องพัฒนาให้น่าหยิบน่าอ่านมากยิ่ง ทั้งกระดาษทั้งเลย์เอ้าท์ กลายเป็นหนังสือพิมพ์กึ่งนิตยสารที่พัฒนาอย่างสวยงาม เพราะ “กรังด์ปรีซ์” มีโรงพิมพ์เอง ซึ่งถ้าไม่มีคงเป็นเรื่องยากเหมือนกันแหละ ที่จะสามารถพัฒนาอะไรได้มากมายแบบนั้น ที่สำคัญ…ต้องขอบคุณ “คนยานยนต์” ทุกค่ายที่ยังคงให้การสนับสนุนกันแบบไม่ยอมปล่อยมือ ทำให้ “ยวดยาน” สามารถก้าวสู่ปีที่ 28 ได้อย่างมั่งคงจนถึงวันนี้ ซึ่ง “รามอินทรา” และทีมงาน ก็จะพยายามทำให้ดำรงอยู่ต่อไป แม้ว่าจะพบกับความยากลำบากขนาดไหน เชื่อว่า… “ยวดยาน” จะสามารถก้าวต่อไปอย่างมั่นคงได้อย่างแน่นอน

อีกความภาคภูมิใจของ “รามอินทรา” กับการก้าวสู่ปีที่ 28 ของหนังสือพิมพ์ยวดยาน นั่นก็คือการตรงต่อเวลา ที่อยากบอกตั้งแต่ฉบับแรกมาจนถึงฉบับปัจจุบัน ไม่เคยผิดพลาดกับการวางตลาด ยังคงจัดการและพิมพ์ได้ตามเป้าหมายมาโดยตลอด แม้แต่พนักงานพิมพ์ใน “กรังด์ปรีซ์” ยังรู้เลยว่า ถ้าเป็น “ยวดยาน” จะออกวางตลาดตรงเวลาทุกฉบับ ก้อ…ต้องขอบคุณทีมงานทุกคนที่ร่วมด้วยช่วยกันจนทำให้ “ยวดยาน” กลายเป็นสื่อสิ่งพิมพ์ที่ตรงเวลา จนได้รับการยอมรับซึ่งไม่ใช่เรื่อง สำหรับคนทำสื่อสิ่งพิมพ์ จะสามารถประคับประคองได้เช่นนี้ และที่เป็นอีกต้นทุนของความสำเร็จของหนังสือพิมพ์ยวดยาน ที่ทำให้ “คนยานยนต์” มีความเชื่อมั่น ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของรูปแบบ การตรงต่อเวลา และข้อมูลที่นำเสนอ บางครั้งบางเรื่องราวเป็นข้อมูล เฉพาะของ “รามอินทรา” ที่หยิบมาเขียนให้อ่านกันบ่อยครั้ง และกลายเป็นอีกเหตุผล ของความเชื่อถือใน “ยวดยาน” อีกด้วย

ขอบคุณที่ทำให้ “รามอินทรา” มีเรื่อยมา จอ…จ่อ…จ้อ ให้อ่านกันทุกสัปดาห์

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

17 มิถุนายน 2569