ในวังวนแห่งความคึกคักของงานบางกอก อินเตอร์เนชั่นแนล มอเตอร์โชว์ ครั้งที่ 47 นั้น ยังไม่รู้เลยว่าจะมีโอกาสได้เจอะเจอพรรคพวกที่เป็นทั้ง “คนยานยนต์” และ “คนสื่อ” มากน้อยเพียงใด ด้วยเพราะ…วังวนแห่งการเปลี่ยนแปลงที่แปรเปลี่ยนไป รวมถึงสถานการณ์แห่งสภาพเศรษฐกิจที่ส่งผลให้ต้องอยู่ในอาการของการงดใช้จ่าย หรือใช้จ่ายเท่าที่จำเป็นเท่านั้น ด้วยสาเหตุจากการที่งบประมาณทั้งหลายแหล่ ถูกตัดจำนวนลงไป รวมถึง…รถยนต์ไฟฟ้า ที่ว่าร้อนแรงนั้น มีแต่ความร้อนแรงเท่านั้น แต่เรื่องงานต้องบอกเลยว่า…จบข่าว เพราะไม่เคยมีงบและเชื่อว่า…ไม่น่าจะมีด้วยประการทั้งปวง จึงเป็นต้นเหตุที่…วันนี้ความคึกคักที่เคยเกิดขึ้น หดหายไปโดยปริยาย

เคยสิ่งหนึ่งที่ยังคงอยู่ และอยู่จนเป็นความคุ้นชินของคนที่เข้าไปชมงาน เป็นความคึกคักแห่งผู้เข้าชมงาน ที่แต่จะปีมีจำนวนที่ทะลุหลักล้านคน ถือเป็นงานมอเตอร์โชว์ ที่ทั่วโลกให้การยอมรับ ในความสำเร็จ รวมถึงจำนวนยอดจอง ที่แต่ละค่ายสามารถเก็บเกี่ยวได้ ก้อ…น่าจะเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเฉพาะในมอเตอร์โชว์ประเทศไทยเท่านั้น ก้อ…ไม่แปลกใจทำไมแต่ละค่ายยานยนต์ ถึงต้อง…เตรียมตัวเตรียมความพร้อม เพื่อเตรียมรถยนต์รุ่นใหม่ๆ พร้อมแคมเปญเด็ดๆ มานำเสนอ การที่สามารถเก็บเกี่ยวความสำเร็จได้ตามเป้าหมาย ยังสามารถส่งผลต่อเนื่องไปถึงการสามารถนำไปต่อยอดได้อีก เพราะงานมอเตอร์โชว์นั้น จัดขึ้นในช่วงต้นปี จบงานแล้วยังติดตามผลพวงต่อไปได้อีก ก้อ…เอาใจช่วยให้แต่ละค่าย สามารถเก็บเกี่ยวความสำเร็จได้ตามเป้าหมาย และอยากเห็นการต่อยอกออกไปในห้วงเวลาที่เหลือ

ย้อนกลับมาที่…พรรคพวกคนคุ้ยเคย ที่ยอมรับไม่คึกคตักเหมือนวันวาน ไม่ว่าจะเป็นวิถีที่แปรเปลี่ยนไปโลกของสื่อดิจิทัลนั้น ยังไงก็แตกต่างอยู่ได้ยาวนานเพียงใด เป็นเรื่องที่ต้องติดตามกันต่อไป เมื่อจำนวนที่เพิ่มขึ้นสวนทางกัน จำนวนรายได้ที่ลดลง อาจเป็นเหตุผลที่ทำให้ “รามอินทรา” รู้สึกไม่ค่อยได้เจอะเจอคนสื่อเหมือนเช่นวันวาน “คนสื่อ” รุ่นเดิมๆ เหมือนจะจดจำหน้าโดยอัตโนมัติ ระยะหลังของงานมอเตอร์โชว์ จึงต้องหามุมที่สามารถนั่งสบายๆ และมองเห็นทุกความเคลื่อนไหวที่เกิดขึ้น เพื่อหยิบมาเป็นข้อมูลเขียนข่าวให้อ่าน โดยเฉพาะการที่ “รามอินทรา” และทีมงานยวดยาน ต้องเป็นผู้จัดทำสูจิบัตร มอเตอร์โชว์ ที่พิมพ์แจกภายในงานตลอดทั้ง 12 วัน แถมยังเป็นการเปลี่ยนปกทุกวัน และเปลี่ยนเนื้อในอีกครั้งในช่วงครึ่งหนึ่งของงานอีกด้วย เป็นทั้งความสุขและความเหนื่อยไปพร้อมๆกัน แต่ก็เป็นอีกความคุ้นเคย ด้วยจัดทำมาตั้งแต่ปีแรกของการจัดทำหนังสือพิมพ์ยวดยาน ซึ่งก็นับเป็นเวลานานถึง 28 ปีแล้ว ยังไงก็แวะมาชมงานก็ลองหาสูจิบัตร ติดมือกลับบ้านด้วยนะครับ เป็นฉบับพิเศษ และสวยงามจริงๆ

สัปดาห์นี้… “รามอินทรา” ยังคงเขียนเรื่องราวให้อ่านกัน สัปดาห์ละ 3 เรื่อง 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก และ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ อยากให้ติดตามอ่านกันนะครับ

ขอบคุณที่ยังคงรักและคิดถึงกัน

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

18 มีนาคม 2569