เดือนสุดท้ายของปี 68… “รามอินทรา” อยากเห็นรอยยิ้มของคนบริษัททุกคน แม้ว่า…สถานการณ์ที่ผ่านมาจะประสบแต่ความยากลำบาก ไม่สามารถเก็บเกี่ยวยอดขายได้ตามเป้าหมายที่ต้องการ เพราะไม่ว่าจะเป็นรถไฟฟ้าหรือรถน้ำมัน ก็มีสภาพไม่แตกต่างกัน วันนี้…วิถีแห่งคนบริษัทของบางบริษัท อาจจะต้องมีการแปรเปลี่ยน โดยเฉพาะวิถีแห่งคนทำงาน ที่อาจเกิดบางเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด “รามอินทรา” สังเกตเห็นความไม่ปกติของบางค่ายยานยนต์ ที่ชัดเจนเป็นอย่างยิ่ง งบที่จะซัพพอร์ต “คนสื่อ” นั้น เหลือน้อยถึงไม่เหลือเลย ล่าสุด…ในงานมอเตอร์ เอ็กซ์โป มีพรรคพวกบอกกับ “รามอินทรา” ว่า… “คนสื่อ” บางตาลง “คนสื่อ” น้อยลงแบบรู้สึกได้ ซึ่งผลพวงก็คงจะมาจากสถานการณ์ของแวดวงคนยานยนต์นั่นเอง เดือนสุดท้ายแห่งปี 68 จึงเป็นเหมือนโอกาสสุดท้ายที่จะเป็นบนสรุปที่ชัดเจนว่า…ต้นทุนแห่งปี 69 นั้น เป็นเยี่ยงไร?

อีกบางสิ่งที่ “รามอินทรา” สัมผัสได้ ความคึกคักแห่งค่ายยานยนต์ในช่วงเดือนสุดท้ายนั้น เหมือนความพยายามที่ไร้เรี่ยวแรง ที่เห็นได้ชัดเจนจากบางค่ายยานยนต์ เหมือนรถยนต์กำลังมองหาปั๊มน้ำมัน เพราะน้ำมันในถังแทบไม่เหลือแล้ว ซึ่งกลายเป็นผลส่งมาถึงคนสื่อ พลอยมองหาปั๊มน้ำมันไปด้วย เพราะโดยปกติแล้ว ไม่ว่าจะเป็นงานมอเตอร์โชว์ หรือมอเตอร์ เอ็กซ์โป ยังไงก็ต้องมองเห็นความคึกคัก พรรคพวกยังถามเลยว่า…ทำไมรู้สึกเหมือนไม่คึกคัก ทั้งๆที่ “รามอินทรา” มองว่า ก้อ…คึกคักแหละ แต่อาจจะไม่คึกคักเท่าที่ควรจะเป็น เหมือนขับไปเรื่อยๆยังหาปั๊มหาเป้าหมายไม่เจอ สิ่งที่น่าเป็นห่วงก็คือ สิ่งที่เกิดขึ้นในปี 68 นั้น จะส่งผลกระทบไปถึงสถานการณ์ของปี 69 หรือไม่? “รามอินทรา” ก้ได้แต่ภาวนาให้คความยากลำบากหมดแรงลงในปีนี้ เพื่อจะได้เห็นแรงเหวี่ยงแรงๆในปีหน้า อยากเห็นความคึกคักเกิดขึ้นตั้งแต่ต้นปีเลย

“รามอินทรา” เริ่มชินๆกับบรรยากาศของคนสื่อสายยานยนต์ ที่วันนี้แตกต่างจากวันวานแบบชัดเจนยิ่ง สิ่งที่ขาดหายไปอย่างเห็นได้ชัด เป็นเสียงทักทายที่แทบไม่ได้ยิน ยิ่งเป็นคนสื่อรุ่นใหม่ก็ต้องยอมรับว่ารู้จักน้อยมาก เดินตั้งแต่เช้าจรดบ่ายก็เดินไปเรื่อยๆ เพื่อทำงานตามที่ยังได้รับความอนุเคราะห์จากคนบริษัท คงอยากให้ “รามอินทรา” ได้มีเงินเก็บไว้สมทบ “กองทุนคนชรา” ธนิต รัตนถิรวรรณ ที่วันนี้ยังคงโชคดีที่ยังได้เป็นคนเขียนหนังสือ ยังคงได้รับความอนุเคราะห์จาก “เจ้านาย” ดร.ปราจิน เอี่ยมลำเนา รวมถึงยังโชคดีที่หนังสือพิมพ์ยวดยาน จะคงสามารถดำรงอยู่ได้ ยังคงเป็น “สื่อสิ่งพิมพ์” ที่ยังสามารถประคับประคองตัวเอง ซึ่งน่าจะเหลืออยู่เพียงฉบับเดียวแล้วล่ะ ก้อ…ถือโอกาสขอบคุณทุกท่ายทุกคนยานยนต์ ที่ยังคงสนับสนุน และหวังว่า…ในปี 69 จะยังคงให้การสนับสนุน “ยวดยาน” และ “รามอินทรา” เหมือนเช่นที่เคยสนับสนุนกันมาโดยตลอด

สุดท้าย… “รามอินทรา” ก็ยังคงเป็นคนเขียนหนังสือ ที่มีงานให้เขียนทุกสัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 เรื่อง 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก และ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ ซึ่งถือว่าเป็นอีกความสุขของคนสื่อ ที่ยังสามารถดำรงอยู่ได้ ก้อ…ถือโอกาสขอบคุณทุกๆแรงทุกๆพลังที่ยังคงรักและผูกพันกันแบบไม่ยอมปล่อยมือ

เป็นความรักที่ยั่งยืนและยาวนานเป็นอย่างยิ่ง

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

3 ธันวาคม 2568