บางกอก มอเตอร์โชว์ ครั้งที่ 46 ปิดฉากลงไปเรียบร้อยแล้ว “รามอินทรา” เดินไปเดินมาเกือบทุกวัน ก้อ…ต้องยอมรับไม่เหมือนวันวานที่เคยเจอะเจอคนบริษัทเกือบทุกวัน วันนี้…แทบไม่เจอใคร เดินคนเดียวบางวันแทบไม่ได้คุยกับใคร มองเห็นแต่คนที่มาดูงาน แต่ก็เดินไปเรื่อยๆ แวะบูธโน้นเข้าบูธนี้ เมื่อยขาก็มาหาที่นั่งพัก ปีนี้…ได้อาศัยบูธของวอลโว่ ที่มีกาแฟกับขนมอร่อยๆให้ได้กินเป็นของว่าง หรือบางวันก็แวะมานั่งที่ร้านขายของของบริษัท ได้คุยกับพรรคพวกคนกรังด์ปรีซ์ ได้คุยกับคนมาซื้อของบ้าง ได้ช่วยขายของบ้าง ก้อ…เพลินไปอีกแบบ หรือก็มีบางวัน แวะไปนั่งพักขาที่บูธสนามกรังด์ปรีซ์ กอล์ฟ คลับ ก็มีทั้งขนมและน้ำเย็นๆ ให้ได้กินแก้หิว เป็นบรรยากาศคละเคล้ากันไป เผลอแป๊บเดียวงานจบครบ 12 วันแล้ว เวลาผ่านไปรวดเร็วจริงๆ

บูธที่ “รามอินทรา” ยกนิ้วให้เป็นบูธของรถจักรยานยนต์ยามาฮ่า ที่ออกแบบได้วิบวับ สีสันแยงตาดี เป็นพื้นที่ที่อลังการพื้นที่หนึ่งของงานเลยก็ว่าได้ ซึ่งก็เป็นเอกลักษณ์ชัดเจนยังงี้ทุกปีแหละ ยังยืนหนึ่งไม่ต้องไปควบรวมกับใครยิ่งเด่นชัด แถมยังยืนยันชัดเจนเรื่องยอดจอง ก็เป็นเอกลักษณ์ของยามาฮ่า “รามอินทรา” ชื่นชมที่มีประธานเป็นคนไทย “เสี่ยหมู” พงศธร เอื้อมงคลชัย ทำให้รับรู้ถึงความเป็นยามาฮ่าที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง การที่สามารถตัดสินใจได้เอง โดยไม่ต้องผ่านการตัดสินใจของ “นายญี่ปุ่น” น่าจะทำให้การทำงานของทีมงานนั้น สะดวกยิ่งขึ้น แม้อาจจะต้องอยู่ในกติกาที่เคร่งครัด แต่ก็ชัดเจนด้วยบุคลิกของความเป็นคนไทย เข้าใจและเชื่อมั่น ในวิถีการทำงานที่สามารถตรวจสอบได้ สิ่งสำคัญ…คือทำให้สามารถดูแล “คนสื่อ” ได้ตามวิถีที่เคยดูแลกันมาอย่างยาวนาน

“รามอินทรา” เดินไปที่บูธของรถจักรยานยนต์ จึงมองเห็นความแตกต่างที่ชัดเจนของไทยยามาฮ่ากับไทยฮอนด้า ซึ่งก็ไม่ได้เสียหายอะไร เป็นวิถีของแต่ละค่าย แต่สุดท้าย…ยังไงก็ยังคงมีความเป็นไทยสูงพอสมควร เพราะยังไงความสำเร็จที่ผ่านมา คงยากที่จะปฏิเสธว่า ไม่ได้เกิดขึ้นจากฝีมือคนไทย ภายใต้การสนับสนุนของบริษัทแม่ “รามอินทรา” ชื่นชมทั้งสองค่าย ที่มีความสำเร็จแม้อาจจะแตกต่างกันบ้าง แต่สุดท้ายก็เป็นความสำเร็จที่ได้รับการยอมรับ และสมควรยกนิ้วให้ทั้งสองค่าย แม้วันนี้…อาจจะมีการเปลี่ยนแปลงบ้าง แต่คนทำงานที่เป็นคนไทยก็ยังให้การดูแล “คนสื่อ” แบบเท่าที่จะดูแลกันได้ ถือโอกาสขอบคุณทุกการดูแลที่อย่างน้อยก็ยังพอจะประคับประคองให้วิถีแห่งคนสื่อยังสามารถดำรงอยู่ อาจลำบากบ้างก็ยังโอเคกว่าไม่ได้รับการดูแลเองมิใช่หรือ? ขอบคุณจริงๆทั้งไทยฮอยด้า และไทยยามาฮ่า

สุดท้าย…ขอบคุณที่ยังดูแล “ยวดยาน” และ “เว็บไซต์…รามอินทรา” จนมีสถานะที่ไม่ยากลำบาก ขอบคุณทุกคนทำงานที่ยังคงระลึกถึงกันเสมอ ยกนิ้วให้กับทุกความสำเร็จของทั้งสองค่าย ที่ขอให้ก้าวต่อไปอย่างมั่นคง เพื่อจะได้ดูแลกันต่อไปอีกนานเท่านาน อย่างน้อยก็เป็นความรักความผูกพันที่รับรู้เสมอมา

ขอบคุณมากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

23 เมษายน 2568