วันนี้…วังวนชีวิตของ “รามอินทรา” เปลี่ยนแปลงไปจากวันวานเยอะมาก ด้วยอาจเป็นเพราะอายุที่เยอะขึ้น หน้าที่การงานก็เกษียณอายุแล้ว การมาทำงานก็ไม่ค่อยซีเรียสเหมือนกัน สามารถเข้าทำงานได้สายขึ้น กลับบ้านได้เร็ว ก้อ…มาทำงานประมาณ 9 – 9.30 น. และออกจากออฟฟิศไม่เกินบ่าย 2 โมงครึ่ง แต่…ต้นฉบับของ “ยวดยาน” ยืนยันได้ว่า…ปิดตามเวลาเป๊ะ ก็เพราะเขียนเสร็จตั้งแต่วันเสาร์ วันจันทร์เช้าก็สามารถส่งได้แล้ว ถือว่าทำงานที่รับผิดชอบได้ตามเป้าหมาย ก้อ…เคยถูก “เจ้านาย” ดร.ปราจิน เอี่ยมลำเนา แซวเล็กๆว่า…ธนิต ติดหลานหรือหลานติดธนิต เพราะที่กลับบ้านเร็ว…ก็อยากกลับไปช่วย “ย่า” ดูแล “หลานมิรา” บ้าง เป็นเหมือนช่วงคั่นโฆษณาสักครั้งค่อนชั่วโมง ถือว่า…โอเคแล้วล่ะ รวมถึง…ช่วยทำโน่นทำนี่ไปตามเรื่อง ก้อ…ถือว่าโอเคอยู่

ส่วนเรื่องการกิน…ก้อ…กินแค่ 2 มื้อ คือเช้ากับเย็นเท่านั้น ถูกถามบ่อยๆว่า…ทำไมเป็นยังงั้น ไม่รู้เหมือนกันรู้แค่ว่า…ทำยังงี้มาเกือบ 10 ปีแล้วมั้ง อาจเป็นเพราะ…ช่วงเช้ากว่าจะกินก็ 9 โมงแล้ว เผลอๆอีกแป๊บเดียวเที่ยงแล้ว เลยไปกินเย็นๆเลย ก็ไม่มีปัญหาอะไร รวมถึงก็กินเท่าที่ปากอยากกินนั่นแหละ เพราะกินยังไงก็กินไม่เยอะแล้ว เดี๋ยวนี้กินข้าวน้อยลงอีกด้วย แล้วก็ไม่ค่อยเรื่องมาก กินง่ายขึ้นแต่ละวันกินเหมือนจัดตารางสอน แต่ละสัปดาห์กินแทบจะเหมือนเดิม แล้วถ้าวันไหน…มีพรรคพวก อยากมากินข้าวด้วย จะทำยังไง…ถ้ามีนัดก็จะไม่กินข้าวเช้า รอกินข้าวเที่ยงกับคนที่นัดเลย แต่ก็อีกนั่นแหละ กินไม่ได้เยอะหรอก ร้านอร่อยแค่ไหน ก็กินได้เท่านั้น จนคนที่มากินด้วยอดถามไม่ได้ จนสุดท้าย…หลายๆคนก็คุ้นชินไปแล้ว

เป็นวิถีที่เปลี่ยนไปจริงๆ แต่ก็โอเคนะ ด้วยเพราะวันนี้สามารถดูแลน้ำหนัก ดูแลตัวเองได้ดีขึ้น น้ำหนักตัวลดลงจากอดีตร่วม 10 กก. รวมถึงนอนเร็วขึ้น เดี๋ยวนี้ 4 ทุ่มครึ่ง ง่วงนอนแล้ว แต่ยังตื่นเหมือนเดิม ตี 4 ครึ่ง ทำโน่นทำนี่จนได้เวลามาทำงาน วันเสาร์-อาทิตย์ ได้ตื่นสายขึ้นนิดนึง ตื่น 6 โมง แต่นอนเหมือนเดิม แล้วก็เหมือนเดิมรดน้ำต้นไม้ หาของกิน เขียนหนังสือ แทบไม่ต้องได้ออกไปไหน นานๆจะมีโปรแกรมสักครั้ง ส่วนมากก็ออกไปกับครอบครัวแหละ เรื่องซื้อของชอปปิ้งลืมไปได้เลย ไม่ใช่ว่าเบื่อแค่รู้สึกขี้เกียจออกจากบ้าน เขียนหนังสือดูโทรทัศน์ รู้สึกสบายๆ ก้อ…เลยโอเค ไม่ยึดติดอะไรมากมายเหมือนแต่ก่อน ปล่อยวางได้เยอะ ใครทำอะไรสุดท้ายก็ต้องรับผลพวงไปเอง ซึ่งแตกต่างจากวันวานโดยสิ้นเชิง เป็นอีกวิถีที่รู้สึกโอเคและคุ้นชินเป็นอย่างยิ่ง

เป็น “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ ประจำสัปดาห์นี้ ที่ “รามอินทรา” เขียนให้อ่านกันแบบกันเองกันเอง ยังไงก็ขอบคุณที่ยังคงติดตามกันมาโดยตลอด ขอบคุณและขอให้เป็นกำลังใจกันต่อไปนะครับ

รักทุกคนที่ติดตาม “รามอินทรา” นะครับ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

22 มกราคม 2568