ปีใหม่…สถานการณ์ด้านแวดวงรถจักรยานยนต์ ยังไม่รู้จะเป็นเยี่ยงไร? จะเหมือนกับแวดวงรถยนต์หรือไม่? แต่…คงไม่เหมือนหรอก เพราะรถจักรยานยนต์วันนี้…ยังเป็นพื้นที่ของ 2 ค่ายใหญ่ อย่างฮอนด้ากับยามาฮ่า ที่ยึดครองยอดขายแบบเบ็ดเสร็จ จะมีรถไฟฟ้าสอดแทรกบ้าง ก้อ…เป็นแค่ส่วนเล็กๆ ที่ไม่น่าจะส่งผลกระทบแต่อย่างใด ทั้งฮอนด้าและยามาฮ่า ก็ยังเปิดตัวรถรุ่นใหม่ๆ ได้เป็นระยะๆ ยิ่งถ้าย้อนไปดูยอดขายยิ่งหายห่วง “ฮอนด้า” นั้น ควบคุมยอดขายได้แบบเบ็ดเสร็จ ขณะที่ “ยามาฮ่า” ก็แค่รักษาสถานการณ์ของตัวเองเอาไว้ โดยพยายามที่จะเพิ่มตัวเลขให้มากขึ้น “โซ่หลุด” จึงมองว่า…สถานการณ์ของแวดวงรถจักรยานยนต์นั้น ไม่มีอาการน่าเป็นห่วง สิ่งที่น่าเป็นห่วง…น่าจะเป็นงบซะมากกว่า เพราะกลัวจะถูกลดลงจากปีที่ผ่านมา ซึ่งจะมีผลเป็นอย่างยิ่งต่อการดำรงอยู่ของ “คนสื่อ”

“โซ่หลุด” เขียนถึงคนสื่อสายรถจักรยานยนต์ อดคิดถึงวันวานไม่ได้ วันที่ยังเป็นสื่อสิ่งพิมพ์ รู้สึกถึงความคึกคักแตกต่างจากวันนี้โดยสิ้นเชิง ไม่ว่าวิธีการเขียนข่าวหรือการทดสอบรถ ล้วนมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ไม่ได้เป็นไปในทิศทางเดียวกันเหมือนวันนี้ ทั้งการทำข่าว ทั้งการทดสอบรถ มีความสุขและมีบรรยากาศของความผูกพันกันแบบชัดเจนยิ่ง ยังจำได้ถึงคนสื่อในยุคนั้น ยังจำได้ถึงบรรยากาศของการเปิดตัวรถรุ่นใหม่ ที่สำคัญ…จำนวนคนสื่อก็ไม่เยอะแยะจนจดจำไม่ไหวเหมือนวันนี้ “คนสื่อ” มีความชัดเจนทั้งตัวตนและสังกัด  ไม่ใช่แค่มือถือเครื่องเดียว ก็เป็นเจ้าของสื่อได้ เลยไม่รู้ว่าใครเป็นใคร เหมือนคนสื่อจะเยอะแยะ แค่แยกแยะไม่ออกว่าใครเป็นใคร เพราะส่วนมากข่าวสารก็เป็นการก๊อบปี้เพรส เป็นข่าวแจกจากคนบริษัท ได้รับแล้วก็รีบนำเสนอ ก็เป็นเรื่องการเปลี่ยนแปลงที่ต้องยอมรับและอยู่กับมันให้ได้

ก้อ…เป็นความเปลี่ยนแปลงของคนสื่อ ที่ไม่แตกต่างไปจากคนบริษัท ที่มีการเปลี่ยนแปลงตามวิถีแห่งการดำรงอยู่ “โซ่หลุด” ยอมรับ…ความรักความผูกพันเหมือนจะกลายเป็นแค่การทำงาน ทุกเรื่องราวเหมือนเป็นกรอบกำหนดมาแล้ว ยิ่งถ้าคนบริหารที่ไม่ใช่คนไทย ยิ่งยากลำบากกับการเจอะเจอ ก้อ…ขนาดคนบริหารคนไทยบางคนก็ยังยากลำบาก เป็นวิถีที่ “โซ่หลุด” ก้อ…ต้องปรับตัวและพยายามอยู่กับมันให้ได้ บางครั้งเดินชนกัน ยังไม่ได้ทักทายกันเลย เป็นเพราะความไม่คุ้นเคย เป็นเพราะการเจอะเจอที่เหลือน้อยลง เป็นเพราะเป็นคนรุ่นใหม่ที่มากับวิถีใหม่ เป็นยุคที่คนสื่อนั้นเจอะเจอกับความยากลำบากมากยิ่งขึ้น ไม่จำเป็นเพราะจำนวนคนสื่อที่มากมาย ไม่ว่าจะเป็นเพราะงบประมาณที่ลดน้อยลง ไม่ว่าจะเป็นเพราะไม่จำเป็นต้องพึ่งพา หรือบางทีคนสื่อยุคใหม่ อาจต้องย้อนไปใช้วิธีการของคนสื่อยุคเก่า วิเคราะห์วิจารณ์แบบพึ่งพาตัวเองมากกว่าพึ่งพาคนบริษัท

เป็นเพียงแนวคิดของ “โซ่หลุด” ที่เป็นคนยุคเก่า และมองเห็นทุกการเปลี่ยนแปลง ไม่ว่าจะเป็นการเปลี่ยนแปลงของโลกการสื่อสาร ไม่ว่าจะเป็นการเปลี่ยนเปลงของคนบริษัท เป็นการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญยิ่ง  เพราะไม่ใช่แค่สื่อเท่านั้น แต่เป็นคนบริษัทอีกด้วย ไม่ใช่เรื่องแปลก แต่เป็นเรื่องจริงที่ทุกคนต้องอยู่กับมันให้ได้

นี่คือ…การเปลี่ยนแปลงของแวดวงคนรถจักรยานยนต์