“คนพีอาร์” ที่ “รามอินทรา” รู้สึกสนิทค่อนข้างมาก แม้ว่าจะไม่ค่อยได้มีเวลาเจอะเจอกัน คนหนึ่งเป็น “ปุ๊ก” ปรีติ ประพันธ์วิทยา จากค่ายฟอร์ด ด้วยความเป็นคนเรียบร้อย คุยน้อยแต่ก็คุย ทุกครั้งที่ “ทีมฟอร์ด” แวะเวียนมาหา ไม่ว่าจะด้วยเรื่องอะไร? เป็นต้องร่วมขบวนมาด้วยทุกครั้ง ครั้งหนึ่งที่จดจำ เป็นการนัดไปกินหมูสะเต๊ะ ร้านมิ้งโภชนา แถวบรรทัดทอง “ปุ๊ก” กลายเป็นคนที่ “รามอินทรา” กินด้วยนับไม้แข่งกันไปด้วย แม้จะพูดน้อยแต่ก็กินเยอะพอสมควร วันนี้…กลายเป็น “รามอินทรา” ต้องยอมแพ้เพราะดูท่าแล้ว “ปุ๊ก” จะกินได้เรื่อยๆ ไม่เยอะก็แต่ก็มากกว่า “รามอินทรา” กลายเป็นเรื่องคุยกันบ่อยครั้ง เมื่อคิดถึง “หมูสะเต๊ะ”

ล่าสุด…ใจหายเมื่อเห็นข่าว “ออม” กมลชนก ประเสริฐสม ประกาศรับสมัครผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์ ด้วยเหตุผล “ปุ๊ก” จะขอพักชีวิตคนเงินเดือน เพื่อเดินทางท่องเที่ยว ก้อ…ไม่รู้ว่าเป็นด้วยเรื่องสุขภาพด้วยหรือไม่? เพราะ “ปุ๊ก” ป่วยและต้องดูแลสุขภาพมาโดยตลอด โดยเฉพาะในระยะหลัง แต่…ก็ไม่เคยอมแพ้ยังคงเป็นผู้หญิงทำงานคนหนึ่งที่ “รามอินทรา” ยอมยกนิ้วให้ แม้จะเป็นคนพูดน้อย แต่ทุกครั้งที่เจอกันกับ “รามอินทรา” ก็จะได้ยินเสียง “ปุ๊ก” พูดเยอะขึ้น เสียดายชีวิต “คนเงินเดือน” คุณภาพอีกคนหนึ่ง แต่ก็ยอมรับกับวิถีชีวิตที่เลือกที่จะพักผ่อน ไม่ว่าจะเป็นด้วยเหตุผลอันใด “รามอินทรา” ยอมรับ “ปุ๊ก” ยังเป็นคนคุณภาพเสมอ และเป็นอีกน้องสาวที่สนิทด้วยคนหนึ่ง ขอให้เดินทางท่องเที่ยวอย่างมีความสุขตามวิถีที่เลือกแล้ว

อีกคนที่ “รามอินทรา” สนิทมากแต่ก็ไม่ค่อยได้เจอกัน เพราะส่วนมากจะใช้วิธีกริ๊งกร๊างคุยกันซะมากกว่า เป็น “ไอ้ตัวโต” กมลชนก เจริญจินดารัตน์ หรือ “ไอ้เบนซ์” ของ “รามอินทรา” ที่เป็นคนพีอาร์ของรถยนต์นิสสันที่เหมือนจะเหลืออยู่แค่คนเดียวในวันนี้ เพราะคนเป็นหัวหน้าไม่ใช่คนไทย แต่เป็นคนอินโดนีเซีย ที่มักทำงานอยู่ที่บ้านตัวเอง ข่าวคราว…ของรถยนต์นิสสันจึงเป็น “ไอ้เบนซ์” นี่แหละคอยนำเสนอ และด้วยความที่เป็นที่รักของคนสื่อ จึงทำให้ข่าวคราวของรถยนต์นิสสัน ไม่เคยหล่นหายจากหน้าสื่อทุกแขนง สิ่งที่ “รามอินทรา” ชอบความเป็น “ไอ้เบนซ์” คือไม่เคยโทษเทวดาฟ้าดิน ท่าเท่าที่ทำได้ แต่ทำสุดความสามารถที่ตัวเองมีอยู่ ทำให้ “ไอ้เบนซ์” เป็นคนพีอาร์ที่คนสื่อพร้อมจะสนับสนุนแบบไม่มีเงื่อนไข เพราะมีน้อยอยู่แล้ว

เป็นคนพีอาร์ที่ “รามอินทรา” ยอมรับในความสนิทสนม เพราะวันนี้ยอมรับยากจะหาได้ยากยิ่ง ด้วยเพราะวิถีแห่งการส่งข่าวผ่านหน้าจอสี่เหลี่ยมที่ไม่จำเป็นต้องพึ่งพาอะไรมากขึ้น เป็นยุคก๊อปปี้เพรสที่คนพีอาร์มีก็เหมือนไม่มี เพราะส่งข่าวครั้งเดียว เดี๋ยวก็เต็มหน้าจอสี่เหลี่ยม ง่ายและรวบรัดแบบไม่ใช้ฝีมือ

ขอบคุณที่ “รามอินทรา” รู้จักและรักกันจริง

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

24 เมษายน 2567