สัปดาห์ที่ผ่านมา…ข่าวคราวของแวดวงคนมอเตอร์ไซค์ ไม่มีข่าวไหน? น่าสนใจเท่าข่าวของ “คุณอา” อารักษ์ พรประภา ที่ขยับขึ้นเป็น “ประธาน” ตามรอย “คนพรประภา” ก้อ…เกิดคำถาม แล้ว “คุณอา” จะยังคงอยู่ในตำแหน่งนี้นานแค่ไหน? แล้วทำอะไรได้บ้าง? ล่าสุด…ที่ “โซ่หลุด” กริ๊งกร๊างคุยกับ “คุณอา” ที่อยู่ในประเทศสิงคโปร์ หลังจากพลาดไม่ได้เจอตัวกันเป็นๆ วันที่แวะเวียนมาหา “เจ้านาย” ดร.ปราจิน เอี่ยมลำเนา เป็นการคุยกัน เป็นคนที่รักและผูกพัน  เคารพและให้เกียรติซึ่งกันและกัน เรื่องราวที่คุยกันช่วงเวลาสั้นๆ อดนำมาเล่าสู่กันฟังไม่ได้ แม้จะเพิ่งเขียนถึงไปเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา

ก้อ…ถามกันตรงๆ ว่า…จะทำงานอีกนานแค่ไหน? ระยะเวลาก็ไม่น่าจะแตกต่างจากที่เขียนไป แค่…ความรู้สึกส่วนตัว ก้อ…ถือว่าวิถีการทำงานที่ผ่านมา ทั้งระยะเวลา ทั้งผลงาน ถือว่า…โอเคที่สุดแล้ว…ผมคิดว่าตลอดระยะที่ผ่านมา ได้สร้างผลงานไว้โอเคแล้วละ โดยเฉพาะ…ความเป็น อารักษ์ พรประภา ผมว่าผมมีความสุขกับเส้นทางของตัวเอง ทั้งในแวดวงเอกชนหรือราชการ ไม่มีอะไรที่ไม่น่าภูมิใจ โดยเฉพาะความเป็นเอกลักษณ์ฮอนด้า ผมนั้น…ชัดเจนที่สุดแล้ว ก้อ…เป็นบทสรุปที่ตอกย้ำสั้นๆ ถึงความเป็น อารักษ์ พรประภา ที่ชัดเจนยิ่ง

สุดท้าย…ยังหยอดคำหวานถึง “โซ่หลุด”…อีกความรักความผูกพัน…ผมยังคงเคารพรักพี่ธนิต ไม่เคยเปลี่ยนแปลง ผมรู้สึกได้ถึงการสนับสนุนที่มีให้ รวมถึงการสนับสนุนมาตั้งแต่ยังเป็น เอ.พี.ฮอนด้า แถมยังตบท้ายก่อนวางสาย ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง ที่พี่ธนิตได้เขียนถึง  ได้เป็นกำลังใจให้มาโดยตลอด ขอบคุณนะครับ ว่างๆ ขออนุญาตเชิญกินข้าวกันสักมื้อ เดี๋ยวนัดกันนะครับ “โซ่หลุด” ถือโอกาสขอบคุณด้วยเช่นกัน

วันนั้น…คำถามที่ถาม…อยู่นานแค่ไหน? ก้อ…ตามที่เขียนนั่นแหละ เพียงแต่…ขอไม่ร่วมประชุมทุกเรื่องที่เป็นนโยบาย เพราะเพียงพอแล้ว ขอทำหน้าที่เหมือนที่ “โซ่หลุด” เขียนแซวไว้ เป็นภาพลักษณ์ของ “ไทยฮอนด้า” เป็นคุณอาผมม้าของโซ่หลุด เป็นเหมือนมือประสานให้กับทุกเรื่องราวของไทยฮอนด้ากับราชการหรือเอกชน อยากทำงานแบบสบายๆ ไม่ผูกพันกับเรื่องภายในหรือนโยบาย ขอเป็น “คุณอาผมม้า” ที่มีเอกลักษณ์เสื้อฮอนด้าเป็นโลโก้ประจำ ยังเป็นคนไทยฮอนด้าอีกต่อไป

ก้อ…เป็น อารักษ์ พรประภา “คุณอาผมม้า” ของ “โซ่หลุด” นั่นแหละ โอเคมั้ยครับ