“โซ่หลุด” เขียนต้นฉบับไป ดูทีวีไป ก้อ…เห็นโลโก้ปีกนกกระทบสายตาบ่อยครั้ง โดยเฉพาะ…รายการที่เป็นเรื่องของกีฬา เรื่องของฟุตบอล อดย้อนมานึกถึงแวดวงคนสื่อสายจักรยานยนต์ไม่ได้ การเปลี่ยนแปลงของ “คนสื่อ” ที่อยู่ในยุคของ…สื่อออนไลน์ สิ่งที่ชัดเจนก็คือ ความผูกพันของคนบริษัทกับคนสื่อไม่เหมือนเดิม ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของงบการสนับสนุนหรือการเจอะเจอกัน ด้วยสถานการณ์ที่…ทุกอย่างอยู่ในความควบคุมของ “คนญี่ปุ่น” ที่ไม่มีคำว่าผูกพัน ไม่มีคำว่า…น้ำพึ่งเรือ เสือพึ่งป่า เพราะอายุการทำงานในประเทศไทยมิได้ยืนนาน มาตามวาระ แล้วก็กลับตามวาระ ทิ้งความยากลำบากไว้ให้กับ “คนไทย” ที่ยังต้องอยู่ดูแลกันต่อไป

สิ่งที่น่าเป็นห่วงยิ่ง “คนสื่อ” เองก็เปลี่ยนแปลงไป จาก “สื่อสิ่งพิมพ์” มาเป็น “สื่อออนไลน์” ความละเอียดของการนำเสนอแตกต่างไป เน้นความรวดเร็วมากกว่าความคมลึก ทุกการนำเสนอแทบไม่แตกต่างกัน เมื่อเป็นเยี่ยงนี้ ก้อ…คงยากปฏิเสธและคงต้องยอมรับ…ทุกสิ่งที่จะเกิดขึ้น “โซ่หลุด” อดคิดย้อนเส้นทางแห่งอดีตไม่ได้ การนำเสนอที่เป็นบุคลิกของแต่ละ “คนสื่อ” มีหลากหลายแง่มุมที่เป็นประโยชน์กับคนซื้อ อย่าแปลกใจ…ที่จะเห็นความห่างเหินของ “คนบริษัท” ที่มอง “คนสื่อ” เปลี่ยนไป เมื่องานเขียนไม่มีแง่มุมที่น่ากลัว ไม่มีแง่มุมแปลกหรือแตกต่าง เป็นแค่…การนำเสนอข่าวที่เน้นความรวดเร็วเป็นด้านหลัก

สิ่งสำคัญ…วันนี้…ในค่ายรถจักรยานยนต์ก็เปลี่ยนแปลงไป เหมือนจะหมดยุคการบริหารของคนไทย ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นคนบุกเบิก ครั้งหนึ่ง…เคยเป็นคนบริหาร มีความผูกพัน มีความจดจำ “โซ่หลุด” เขียนยังงี้ แค่อยากเล่าถึงอดีต ที่เคยเห็น “คนไทย” สร้างความสำเร็จ วันนี้…เมื่อคนที่เคยยากลำบากหมดยุคไป แน่นอน “คนญี่ปุ่น” ก็เป็นแค่คนบริหาร คิดแค่เพียงผลประโยชน์ คิดแค่เพียงความสำเร็จ เพราะ…มิอาจรับรู้ถึงความยากลำบาก ที่สำคัญ…วันนี้ยังดำรงอยู่ แต่…พรุ่งนี้ก็ต้องจากไป ไม่มีอะไรผูกพัน

บางครั้ง… “โซ่หลุด” จึงอยากย้อนความทรงจำ อยากเห็น “คนสื่อ” กล้าเขียน กล้านำเสนอ เพื่อจะแนะนำ “คนซื้อ” ให้ได้เห็นซึ่งรายละเอียดที่ชัดเจนยิ่ง มิใช่แค่นำเสนอข่าวที่เป็นของ “คนบริษัท” ก้อ…เป็นแค่มุมมองของ “โซ่หลุด” ที่เชื่อว่า…คงยากที่จะเกิดขึ้นอีก

วันเปลี่ยน เวลาผ่าน อดีตก็เป็นแค่ความทรงจำ