ปีที่ 24…กับการทำหน้าที่แปลงร่างเป็น “โซ่หลุด” เขียนเรื่องราวในแวดวงคนมอเตอร์ไซค์ ฉบับนี้ฉบับที่ 978 อีกไม่กี่ฉบับก็จะครบ 1,000 ฉบับแล้ว เป็นการเขียนตั้งแต่ยังไม่ค่อยรู้จักตัวละคร จนเริ่มรู้จัก จนมีตัวละครมากมาย และสุดท้าย…แทบจะไม่มีตัวละคร แต่…ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ยังคงต้องเป็น “โซ่หลุด” เป็นข้อต่อข้อที่มั่นคงยิ่ง มั่นคงเพราะความเชื่อมั่นของ “คนมอเตอร์ไซค์” ที่ติดตามและให้คำแนะนำแบบไม่ปล่อยมือ ไม่อยากเชื่อ… พลังของทุกคนจะทำให้ “โซ่หลุด” เส้นนี้…มีอายุยืนยาวจนถึงปีที่ 24

978 ฉบับ…ที่ “โซ่หลุด” ได้ทำหน้าที่เหมือนโซ่ข้อกลาง รายงานข่าวคราวและความเคลื่อนไหว ทั้งผลิตภัณฑ์และคนทำงาน ทั้งคนบริหารและคนพีอาร์ เป็นช่วงเวลาที่ทำให้ได้รับรู้ถึงความรักความผูกพัน บ่อยครั้ง…ที่อาจเขียนข้อมูลผิดพลาด ข้อมูลไม่ถูกใจ แต่…จะได้การให้อภัย และไม่เคยคลายความเชื่อมั่น ทำให้โซ่เส้นนี้…หล่อหลอมเป็นโซ่ที่มั่นคง และเชื่อมั่นที่จะเขียนเรื่องราวให้ได้อ่านกันต่อไป แม้วันนี้… “ตัวละคร” จะลดน้อยลง แม้จะถูกให้เป็น “สื่อดั้งเดิม” สื่อสิ่งพิมพ์ที่ไม่ทันสมัย แต่…เชื่อมั่นในคุณภาพอย่างเต็มเปี่ยม

ห้วงเวลาที่ผ่านมา…การแปลงร่างเป็น“โซ่หลุด” ในทุกสัปดาห์ ไม่ใช่งานเขียนที่จะเขียนได้แบบไหลลื่น บางสัปดาห์ก็ไม่มีปัญหา อยากเขียนได้เลย บางสัปดาห์อยากเขียน นั่งจับปากกา  นั่งกุมขมับ เพราะอยากเขียนแต่ไม่รู้จะเขียนอะไร? เพราะ “ตัวละคร” หาได้ยากยิ่ง สุดท้ายก็ต้องขยับปากกาเรียงร้อยเป็นเรื่องราว จากปลายปากกามาเป็นตัวหนังสือให้ “คนมอเตอร์ไซค์” ได้อ่านกันทุกสัปดาห์ แน่นอน…ย่อมมีทั้งเข้มข้มและจืดจาง แต่…ก็อิ่มใจ เพราะไม่เคยได้รับเรื่องที่ทำให้ทดท้อ มีแต่เรื่องที่ทำให้อิ่มอก เมื่อทุกคนที่อ่าน อ่านแล้ว…โอเค อ่านแล้วชอบ ทำให้เขียนมาจนก้าวสู่ปีที่ 24 และยังอยากเขียนต่อไป

สิ่งสำคัญยิ่ง…ขอบคุณ “คนมอเตอร์ไซค์” ที่คอยเป็นน้ำมันคอยหยอด “โซ่เส้นนี้” ให้เป็นโซ่ที่ไหลลื่น เป็นโซ่ที่มั่นคงยืนยาว เป็นโซ่เส้นเดียวที่ก้าวผ่านการตอบรับจากทุกคน ยอมรับว่า…ทุกความสนใจ ทุกการประคับประคอง ทำให้ยังอยากเป็น “โซ่กลาง” ที่พร้อมจะเขียนถึง “คนมอเตอร์ไซค์” ให้ได้รับรู้ “บางเรื่องราว” ที่น่าสนใจน่าเรียนรู้ของ “คนมอเตอร์ไซค์” ขอบคุณที่ยังคงติดตาม ยังคงแนะนำและไม่ได้เคยยอมปล่อยมือ ขอให้ “โซ่หลุด” เส้นนี้ เป็นโซ่ที่ถูกประคับประคองด้วยมือของทุกคนมอเตอร์ไซค์ ขอบคุณอย่างใจจริงด้วยครับ

“โซ่หลุด” ฝากคำคารวะถึงทุกคน ขอให้ดูแล “โซ่หลุด” เส้นนี้ต่อไป อย่าได้ปล่อยมือนะครับ

ด้วยรักและผูกพันทุกคนครับ