น่าจะเป็นความรู้สึกของ “โซ่หลุด” คนเดียวหรือเปล่า? กับเส้นทางความผูกพันที่หดหายไป โดยเฉพาะ…ระหว่างคนบริษัทกับคนสื่อ ยิ่งเป็นการเจอะเจอการได้คุยกันแบบใกล้ชิด ยิ่งลดน้อยลงไปทุกวัน ซึ่งเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นนั้น เป็นเรื่องของการเปลี่ยนแปลง แต่…ที่เป็นผลพวงของการเปลี่ยนแปลง คือความเสียดายนั้น ความรู้ความสามารถของคนสื่อสิ่งพิมพ์ที่หดหายไปตามการเปลี่ยนแปลง วันนี้…ก้อแค่ไปงาน ไปทำข่าว แล้วก็คอยรับข่าวเพื่อส่งขึ้นตามหน้าที่ ไม่ต้องคิดเยอะ เพราะคิดเยอะก็ไม่มีอะไร เค้าวัดกันด้วยความเร็วของข่าวแล้ว ซึ่งง่ายดี แต่ที่ยากจริงเป็นเรื่องของการของบ แต่ละบริษัทยากถึงยากมากในแวดวงคนมอเตอร์ไซค์ เหลืออยู่แค่ไทยยามาฮ่ากับไทยฮอนด้าเท่านั้น ถ้า 2 ค่ายนี้…โน ก็แปลว่าไม่มี หรือถ้ามีก็ต้องเลือกให้ ไม่สามารถแจกงบได้เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว นี่เป็นวังวนของวันนี้

ไม่ต้องมองอื่นไกล ในงานบางกอก มอเตอร์โชว์ ที่ผ่านไป “โซ่หลุด” เดินอยู่ทุกวัน บองตรงๆเหงากว่าอดีตแบบต้องบอกเหงาจริงๆ เมื่อมีความคึกคักอยู่แค่ 2 ค่ายเท่านั้นแหละ อีก 2 ค่ายไม่ว่าจะเป็นซูซูกิ หรือคาวาซากิ ถึงแม้จะมีบูธ มีรถมาโชว์ แต่ความคึกคักก็ไม่เหมือนเดิม ใครที่เคยมีภาพจำจะรู้สึกได้อย่างชัดเจน บอกอย่างไม่อายเลยว่า “โซ่หลุด” เดินผ่านไปทุกวัน ยังหาคนทักทายไม่ได้สักคน ถ้าเป็นวันวาน ยังไงก็ต้องมีความคึกคัก ทั้ง 2 ค่ายยังมีคนที่รู้จัก ยังมีคนทำงานที่คุ้นเคย ยังสามารถแวะเวียนไปนั่งกินกาแฟคุยกันได้ ก็เป็นวิถีการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น แต่รู้สึกเสียดาย ยังยืนยันทุกครั้งว่า…ทั้งซูซูกิ และคาวาซากิ นั้น ยังมีคนรักและอยากเป็นเจ้าของอยู่ไม่น้อย เพียงแต่วิถี “คนบริษัท” เท่านั้น ที่มีการเปลี่ยนแปลงตามกาลเวลาที่เปลี่ยนไป

“โซ่หลุด” ถือโอกาสแสดงความยินดีกับความคึกคักของทั้งฮอนด้า และยามาฮ่า ขอบคุณที่ทำให้ไม่รู้สึกเหงา เมื่อต้องเดินผ่านไป ยังมีคนที่เคยรู้จักให้ได้ทักทาย ยังมีคนคุ้นเคยให้ได้นั่งจิบกาแฟคุยกัน และยังเป็นอีกสีสันให้กับงานบางกอก มอเตอร์โชว์ ถึงแม้ว่าด้วยวิถีแห่งบริษัทอาจจะมีการเปลี่ยนแปลงด้วยเหมือนกัน แต่ “คนบริหาร” ก็ยังคงดำรงไว้ซึ่งภาพจำแห่งวันวาน ไม่ว่าจะเป็นคนทำงานหรือผลิตภัณฑ์ที่นำมาจัดแสดง ยังคงเป็นสีสันที่สาดแสงสว่างอยู่ในทุกครั้งของงาน ยังไงก็ขอบคุณที่ทำให้ “โซ่หลุด” มีความสุขกับการได้เจอคนรู้จัก ขอบคุณที่ยังคงรถจักรยานยนต์ที่คนไทยอยากเป็นเจ้าของมากที่สุด ทั้งฮอนด้าและยามาฮ่า หวังว่าจะเป็นสีสันสำหรับงานบางกอก มอเตอร์โชว์ ตลอดไป

เป็นอีกบรรยากาศที่หยิบมาเขียนแบบไม่รู้จะเขียนเรื่องอะไร เพราะวันนี้ หา “ตัวละคร” ได้ค่อนข้างยากถึงยากมาก

ยังไงก็จะเขียนให้อ่านกัน ตราบใดที่ยังดูแลกัน