“โซ่หลุด” คุยกับพรรคพวก “คนบริษัท” ที่วันนี้…เหลือคนให้คุยด้วยแบบนับตัวได้ ก้อ…ยอมรับคล้ายๆ กัน…เป็นวัฏจักรแห่งการเปลี่ยนแปลง โดยเฉพาะ…โลกของการสื่อสาร ที่ขั้นตอนการเกิดนั้น ง่ายกว่าอดีตอย่างสิ้นเชิง ไม่จำเป็นต้องมีทีมงาน มีแค่ “คนเดียว” ก็เป็นคนสื่อแล้ว แต่ที่น่าห่วงกว่านั้น “คนบริษัท” นั่นแหละ เหมือนจะน้อยลงไปด้วย ไม่ว่าจะเป็นในไทยฮอนด้า หรือไทยยามาฮ่า เหมือน “คนทำงาน” จะแตกต่างจากเดิม ทั้งๆ ที่งานก็ยังคงเหมือนเดิม  เพียงแต่บทบาทเท่านั้นที่ไม่เหมือนเดิม

หรือมองไปที่ “คนพีอาร์” ยิ่งชัดเจน โดยเฉพาะ “ค่ายไทยฮอนด้า” มีมั้ย? คนทำงานด้านพีอาร์ที่คึกคักเหมือนสมัยก่อน “โซ่หลุด” ก้อ…เห็นแต่ “ฝน เม็ดกลาง” มนสิชา สังข์สุวรรณ “หนึ่ง แก้วเดียว” อกนิษฐ์ ธนะกุลมาส และ “เจ” ธีรวัฒน์ ดุรงค์กวิน ที่ยังพอคุยกัน เจอกันบ้าง  เลยรู้สึกเหมือนมีคนทำงานแค่เนี้ยะ ยังโชคดีนะ ที่ทั้งสามคนยังคงมีการสื่อสารถึง “คนสื่อ” แม้จะผ่านหน้าจอบ้าง กริ๊งกร๊างคุยกันบ้าง ส่วนคนอื่นๆ ไม่รู้ว่ามีใครอีกบ้าง? ถามว่า…ผิดมั้ย? ไม่ผิดหรอก เพราะช่วงนี้ช่วงวิกฤติโควิด-19 ต่อด้วยโอไมครอน ที่ยังไม่รู้ว่าจะอวสานลงเมื่อไหร่ ยังไง…ก็พอจะกล้อมแกล้มไปได้

และที่ไม่อาจมองข้าม “คนบริหาร” ที่ “โซ่หลุด” ชัดเจนอยู่แค่คนเดียว “คุณอา” อารักษ์ พรประภา คุณชายผมม้า พระเอกของไทยฮอนด้า ที่ออกหน้าออกจอบ่อยสุด จนวันนี้… “โซ่หลุด” ยังคิดไม่ออกว่า…รู้จักใครอีกมั้ย ถ้าจำไม่ผิด สมัยก่อนโน้น…มีทั้ง “เฮียสิงห์” ธีรพัฒน์ จิวะพงศ์ มีทั้ง “ชาติซัง” สุชาติ อรุณแสงโรจน์ มีทั้ง “เฮียเชี่ยว” เชี่ยวชาญ รุ่งทวีสุข ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นคนคุ้นหน้า และสามารถคุยกันได้แบบไร้ปัญหา

ย้อนมาที่ “คุณอา” นอกจากจะกว้างขวางในหมู่ “คนสื่อ” แล้ว บุคลิกยังเป็นผู้ใหญ่ที่น่ารัก ด้วยใบหน้าและทรงผมอันเป็นเอกลักษณ์ ไปไหนมาไหน ใครๆ ก็รู้จัก รวมถึงทำให้ “ทีมงาน” ที่ไปด้วย ไม่ต้องคอยกังวล เพราะรู้จักเขาไปหมด ถึงบริษัทและสื่อไหน? ไม่มีหลงทาง เป็น อารักษ์ พรประภา ที่ “โซ่หลุด” ยิ่งกว่าคำว่าคุ้นเคย เพราะชอบในความเป็นกันเอง ไม่มีแอกชันให้น่ารำตาญ บรรยากาศยังงี้แหละที่หายไป และยากจะกลับคืนมา เป็นอีกบรรยากาศที่หยิบมาเขียนแบบไม่รู้จะเขียนอะไร

เอาตัวรอดไปได้อีกหนึ่งสัปดาห์