ก้อ…อย่างที่ “โซ่หลุด” เขียนไว้…วันนี้ “คนมอเตอร์ไซค์” นั้น แตกต่างเป็นอย่างยิ่งจากวันวาน โดยเฉพาะ…ความผูกพันที่เป็นเรื่องที่เจอะเจอกันจนเป็นเรื่องปกติ ทั้งในห้วงเวลามีงานหรือนอกเวลางาน อาจเป็นเพราะความแตกต่างของโลกการสื่อสาร ที่สามารถส่งผ่านหน้าจอสี่เหลี่ยมได้มากกว่า ทำให้บางครั้งการเจอตัวเป็นๆ กลายเป็นเรื่องรองลงไป เลยจะหาความผูกพันได้ยากยิ่ง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า…มีปัญหาอะไร? แค่ว่าไม่ได้เจอตัวเท่านั้นเอง รวมถึง…การเปลี่ยนของหน้าที่การงาน ที่หลายคนมีการเปลี่ยนแปลง หรือบางคนถึงเวลาต้องโบกมือ ด้วยเกษียณอายุจากการทำงาน จนวันนี้…ทำให้เหลือคนที่น่าจะผูกพันน้อยลงไปเรื่อยๆ

แต่…สัปดาห์ที่ผ่านมา… “โซ่หลุด” กลับเจอะเจอเซอร์ไพรส์จาก “คนคุ้นเคย” ที่มีธุระต้องแวะเวียนมาที่ “กรังด์ปรีซ์กรุ๊ป” แล้วชะแว้บขึ้นมาจ๊ะจ๋าถึง “โต๊ะทำงาน” ก้อ…เล่นเอางงไปเลย ด้วยไม่คาดคิดว่าจะเป็น “อ๋องเอง” จินตนา อุดมทรัพย์ ที่ถือเป็นอีกความสำเร็จของ “ไทยยามาฮ่า” ที่ “โซ่หลุด” ยกให้เป็น “คนคู่” แห่งตำนาน เป็นคนคู่กับ “คุณผู้ชาย” ประพันธ์ พลธนะวสิทธิ์ ที่ทำให้รถจักรยานยนต์ยามาฮ่า เปิดตำนานความสำเร็จแห่งรถจักรยานยนต์ออโตเมติก นั่นคือยามาฮ่า ฟีโน่ ที่เป็นทั้งต้นทางและต้นทุนสำคัญแห่งรถออโตเมติก มียอดขายมากมายจนเป็นอีกบันทึกแห่งหน้าประวัติศาสตร์ของรถออโตเมติก ที่ทำให้ “คนคู่” ได้รับการยอมรับ และทำให้รถจักรยานยนต์ยามาฮ่า สามารถสร้างยอดขายได้เป็นกอบเป็นกำมากที่สุด และกลายเป็นต้นทุนมาจนทุกวันนี้

“อ๋องเอง” นั้น รู้จักมักคุ้นกับ “โซ่หลุด” มานานมาก น่าจะตั้งแต่เริ่มต้นกับการก้าวเข้ามาเป็น “คนยามาฮ่า” ซึ่งก่อนหน้านั้น…ยังเป็น “คนโค้ก” การก้าวมาจากน้ำดื่มมาเป็นรถจักรยานยนต์ ทำให้ “โซ่หลุด” เองก็ไม่ได้ให้ความเชื่อมั่นว่า จะเป็นคนที่ใช่สำหรับยามาฮ่า แต่ “อ๋องเอง” ก็ได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า…มีฝีมือจริง และสามารถจับคู่กับ “คุณผู้ชาย” ได้อย่างลงตัวยิ่ง และนั่นเป็นต้นทางที่ทำให้เกิดความสนิทกันมากยิ่งขึ้น จำได้ว่า…ระยะนี้เดินเข้าเดินออกที่ไทยยามาฮ่าทุกสัปดาห์ จะกลายเป็นความคุ้นชินของน้องๆ หลายๆ คน และน่าจะเป็นอีก “คนสื่อ” ที่ได้รับการดูแล ได้ไปนั่งเม้าท์มอยกันที่ห้องรับรองชั้น 2 หรือบางครั้ง…ไม่ห้องทำงาน “อ๋องเอง” ก็เป็นห้องทำงาน “คุณผู้ชาย” มีเรื่องคุยกันสนุกทุกครั้งที่ได้แวะเวียนไปที่ กม.21 บางนา-ตราด

วันนี้…พอเจอหน้ากัน ด้วยความเป็นพี่เป็นน้อง ที่ระยะหลังมักจะเจอกันแต่ในไลน์ “อ๋องเอง” เดินขึ้นมาหาพร้อมกับคำทักทายว่า…พี่ขอกอดหน่อย ทำให้ได้รับรู้ถึงความเป็นพี่เป็นน้อง ที่ไม่เคยจางหายไป เป็นความรู้สึกผูกพันที่อบอุ่นอบอวลด้วยความรักเป็นอย่างยิ่ง ได้คุยกันหลายเรื่องรวมถึงเรื่องของ “องค์พิฆเนศ” ที่ “โซ่หลุด” รับรู้อีกเหมือนกันว่า…เป็นคนที่เคารพศรัทธาองค์พิฆเนศเหมือนกัน สิ่งสำคัญยิ่งก็คือ…สิ่งที่ “โซ่หลุด” เขียนไว้เสมอๆ ว่า…นี่ไงความรักความผูกพันที่หาได้ยากยิ่งในวันนี้ แต่กับ “อ๋องเอง” ยังคงดำรงอยู่ แม้วันเวลาจะเนิ่นนานเพียงใด แต่รักนี้ยังคงเหมือนเดิม

เป็นรักและผูกพันระหว่างคนบริษัทกับคนสื่อ ที่วันนี้หาได้ยากยิ่ง ขอบคุณ “อ๋องเอง” จินตนา อุดมทรัพย์ ที่แวะเวียนมาให้อบอุ่นหัวใจ