เหงามั้ย? คงไม่ต้องบอกนะว่า ทำไมถึงเหงา ใครที่เคยคุ้นชินกับแวดวงคนรถจักรยานยนต์ คงจะรู้ดีว่า… “โซ่หลุด” หมายถึงอะไร? กับคำว่าเหงามั้ย? ยิ่งถ้าย้อนเส้นทางถึงเมื่อวันวาน คำตอบยิ่งชัดเจน โดยเฉพาะ…ความแตกต่างของความคึกคักของค่ายรถจักรยานยนต์ จากที่เคยมี 4 ค่าย เมื่อเหลือแค่ 2 ค่าย มองมุมไหน ย่อมมีคำตอบชัดเจน เพียงแต่โชคดีที่ 2 ค่ายนั้น เป็นไทยฮอนด้าและไทยยามาฮ่า แต่เมื่อถึงวันนี้…วันที่อะไร…อะไร…เปลี่ยนแปลงไป โดยเฉพาะ…โลกของการสื่อสาร ที่ไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น ทุกเรื่องราวมักจะถูกส่งผ่านหน้าจอสี่เหลี่ยม ไม่จำเป็นต้องเจอะเจอกันตัวเป็นๆ ทำให้ความคึกคักเริ่มหดหาย คนที่ทำงานอยู่ก็เริ่มแปรเปลี่ยนไปด้วย คนเปลี่ยน สถานการณ์เปลี่ยน คนเริ่มหดหายรวมถึงความคึกคัก

“โซ่หลุด” ก้อ…ยอมรับว่า…ตัวเองก็เปลี่ยนแปลงไปด้วยเหมือนกัน อาจเป็นด้วยอายุที่เยอะขึ้น อาจเป็นความคุ้นเคยที่เริ่มไม่คุ้นชิน คนบริษัทที่เคยรู้จัก เริ่มไม่รู้จัก รวมถึง “คนสื่อ” เอง ก็เปลี่ยนไป จนรู้สึกการออกงานแต่ละครั้งเหมือนคนแปลกหน้า ทำให้เริ่มห่างหายจากคนออกงาน อีกประเด็น…บางครั้งก็ไม่ค่อยได้รับรู้ความเคลื่อนไหว เมื่อค่ายเอง…ก็ใช้วิธีส่งข่าวผ่านหน้าจอสี่เหลี่ยม ซึ่งตัวเองก็ไม่ได้ติดตามอีกด้วย ที่สำคัญ…วิถีการแถลงข่าวก็แตกต่างไปอีก เพราะเหลือคนบริหารที่เป็นคนไทยน้อยลง ถ้าไปแล้วแค่นั่งฟัง นั่งดู กินข้าวแล้วก็กลับ สุดท้าย…ก็มักจะปฏิเสธการออกงาน ยอมนั่งหลับอยู่ที่ออฟฟิศ น่าจะโอเคมากกว่า นานๆ เข้าก็กลายเป็นความคุ้นชิน แทบไม่เคยออกงานเลย

เมื่อเป็นเยี่ยงนี้…วันนี้ของ “โซ่หลุด” จึงรู้สึกเหมือนแวดวงของคนรถจักรยานยนต์นั้นไม่เหมือนวันวาน แทบไม่ได้กริ๊งกร๊างหาใครเลย เพราะไม่ค่อยแน่ใจว่า…เค้าจะว่างรับสายมั้ย? เมื่อแต่ละบริษัท เป็นโรคเดียวกันหมด เป็นโรคทันสมัยเป็นเหมือนกัน นั่นคือ…โรคติดประชุม รวมถึงมักจะได้ยินเสียงกระซิบจากเกลียวคลื่นด้วยคำเดิมๆ คือ…ติดประชุม เดี๋ยวโทรกลับ นี่เป็นวิถีใหม่ของแวดวงคนรถจักรยานยนต์ ที่เหลือกันอยู่แค่ 2 ค่าย แถมจำนวนคนที่รู้จักก็ลดน้อยลงไปด้วย หรืออาจเป็นเพราะ “ยวดยาน” ยังคงสถานะเดิม เป็นสื่อโบราณ เป็นสื่อสิ่งพิมพ์ ที่คนบางคนบอกว่า…ไม่อ่านแล้ว ชอบเปิดดูมากกว่า จนอดเป็นห่วงไม่ได้ว่า สักวันอาจจะไม่มี “คนรถจักรยานยนต์” ให้รู้จักแล้ว

ก้อ…ต้องยอมรับ…วิถีแห่งการเปลี่ยนแปลง และเปลี่ยนไป อยู่แค่ว่า…เราจะทำเยี่ยงไร? ถึงจะสามารถดำรงอยู่ให้ได้ เฉกเช่น “ยวดยาน” ที่ยังคงดำรงอยู่ เป็นสื่อสิ่งพิมพ์ฉบับเดียวของแวดวงคนยานยนต์ ที่ “โซ่หลุด” ยังคงมีความภาคภูมิใจ ขอบคุณทุกคนที่ยังคิดถึงกัน และยังให้การดูแลและสนับสนุนกันเป็นอย่างดี

ขอบคุณมากกว่าขอบคุณ