ความคึกคักแห่งค่ายไทยยามาฮ่า  กับการก้าวสู่การเป็นเบอร์ 1 ของ “เสี่ยหมู” พงศธร เอื้อมงคลชัย ยังไม่รู้…จะส่งผลอย่างไร? กับแวดวงคนมอเตอร์ไซค์ โดยเฉพาะ…อีก 3 ค่ายหลัก ไม่ว่าจะเป็น ไทยฮอนด้า คาวาซากิ และซูซูกิ ที่น่าจับตามอง น่าจะเป็น “ไทยฮอนด้า” นั่นแหละ ที่ยังมี “คนญี่ปุ่น” ยืนเป็นเสาหลัก ที่สังเกตเห็นในระยะหลัง เรียงกัน 3 คนเลยละ ก้อ…อยากรู้เหมือนกันว่า…จะมีการเปลี่ยนแปลงหรือไม่? หรือยังคงเชื่อมั่นในรูปแบบที่มี “คนญี่ปุ่น” เป็นคนหัวแถว เพราะหลังการเปลี่ยนแปลง คงยากปฏิเสธ ทุกองคาพยพของ “ไทยฮอนด้า” นั้น แทบไม่เห็นเงาของ “คนไทย” ขึ้นมาในแถวคนบริหาร เขียนยังงี้…อาจเป็นเพราะไม่ค่อยได้เห็นภาพเยี่ยงนี้มานานแล้วจริงๆ

หากย้อนเส้นทางแห่งวันวาน ความสำเร็จของรถจักรยานยนต์ฮอนด้านั้น เป็นเส้นทางแห่งการบุกเบิกของ “เฮียสิงห์” ธีระพัฒน์ จิวะพงศ์ อย่างแท้จริง เป็นการสร้างตำนานความสำเร็จที่ยาวนานมาจนถึงวันนี้ เกินกว่า 20 ปี รวมถึงตำนานแห่ง “เด็กเฮีย” ที่ยืนเรียงรายเป็นอนาคต ในยุคของ “เอ.พี.ฮอนด้า” ก่อนจะเปลี่ยนมือสู่ “ชาติซัง” สุชาติ อรุณแสงโรจน์ ที่เหมือนเริ่มต้นมีเงาร่าง “คนญี่ปุ่น” มาเป็นองค์ประกอบ แต่…ก็ยังได้เห็นคนไทยทำงานมาโดยตลอด ก้อ…เป็นความรุ่งเรืองที่ไร้เทียมทานมาจนถึงวันนี้ แต่เมื่อวันที่ “คนญี่ปุ่น” ก้าวมามีบทบาท ก้อ…แทบไม่ต้องทำอะไรเยอะ เมื่อ “ยอดขาย” ของรถจักรยานยนต์ฮอนด้า อยู่เฉยๆ ก็ยืนหนึ่ง เป็นเบอร์ 1 โดยอัตโนมัติ ยิ่ง 2 ค่าย อย่าง คาวาซากิ กับซูซูกิ เหมือนแค่มีชื่อให้ได้รู้จักเท่านั้น

“โซ่หลุด” เขียนยังงี้…มิได้ต้องการส่งผลอะไร? เพียงแต่ย้อนความทรงจำถึงวันวาน ที่จับต้องถึงความคึกคักได้ชัดเจนยิ่ง เพราะมีการแข่งขันครบทั้ง 4 ค่าย วันเปลี่ยน เวลาผ่าน คงยากปฏิเสธ…วังวนแห่งคนทำงานที่เปลี่ยนไป ไม่เพียงใน 2 ค่าย อย่าง คาวาซากิ และซูซูกิเท่านั้น หากในความเป็นเบอร์ 1 ก็เปลี่ยนไป ความคึกคักแห่งคนทำงานที่เป็นคนไทยแทบไม่ได้สัมผัสถึง หรืออาจเป็นเพราะวังวนแห่งโลกของการสื่อสาร ที่ผ่านหน้าจอสี่เหลี่ยมนั้น…ขยับตัวก็เหมือนไม่ขยับตัว ทุกอย่างไม่จำเป็นต้องมีบทบาทที่ชัดเจน ปล่อยให้ “นายญี่ปุ่น” เป็นนักแสดงเท่านั้น ก้อ…โอเคแล้วใช่มั้ย? รวมถึงทำให้ข่าวคราวความเคลื่อนไหวไม่คึกคักตามไปด้วย ก้อ…เป็นความรู้สึก เป็นสัมผัสส่วนตัวของ “โซ่หลุด” ไม่จำเป็นต้องซีเรียสอะไรก็ได้

ย้อนกลับมาที่ “คนบริษัท” คนไทยเท่าที่รู้จักจริงๆ น่าจะเป็น “สาวเจิน” สาวิตรี แก้วพวงงาม กับ “ฝน เม็ดกลาง” มนสิชา สังข์สุวรรณ นั่นแหละ ที่น่าจะโอเคสุดๆ เสียดายที่เป็นสตรี  บทบาทจึงแตกต่างจากบุรุษ “โซ่หลุด” ก้อ…แค่…อยากเห็นคนบริษัทที่เป็นคนไทยเท่านั้น ก็ไม่รู้จะได้เห็นเหมือนที่ “ไทยฮอนด้า” หรือไม่?

เป็นเรื่องแห่งอนาคตอย่างแท้จริง