“โซ่หลุด” จับอาการของค่ายรถจักรยานยนต์…วันนี้…ถ้าเป็นเรื่องของงานมอเตอร์โชว์ ก้อ…เป็นความปกติที่ยังไม่ค่อยยอมเปิดปากอะไรมากนัก ด้วยอาจเป็นเพราะ…ความคุ้นเคยและยังต้องเป็นเรื่องของจังหวะเวลาอีกด้วย การเจอะเจอโควิด-19 กว่า 3 ปี…เหมือนหยุดอะไรบางอย่างไป โดยเฉพาะ…ความคึกคักที่หายไป การจะฟื้นคืนกลับมาเหมือนเดิม ในเวลาสั้นๆ ไม่ใช่เรื่องง่าย ยิ่งมีปัญหาเรื่องงบประมาณมาเป็นตัวกำหนด การมีคนกำกับเป็น “คนญี่ปุ่น” ที่อยากบอก…แตกต่างด้วยวิธีคิด แตกต่างเรื่องของความผูกพัน แตกต่างด้วยวิธีคัดเลือก สุดท้าย…กลายเป็นอีกความแตกต่างของวันนี้กับวันวาน และส่งผลอย่างยิ่งต่อการดำรงอยู่ของ “คนสื่อ” ในวันนี้…ที่ต้องเปลี่ยนแปลงจากหน้ามือเป็นหลังมือ

อีกสิ่งหนึ่งที่สัมผัสได้ การเปลี่ยนแปลงในรูปแบบการดูแล “คนสื่อ” จะทำเยี่ยงไร? กับจำนวนที่เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว จำนวนที่มากด้วยปริมาณ แต่ไม่แตกต่างด้านคุณภาพ ด้วยวิธีการนำเสนอที่เหมือนไม่ต้องคิดเยอะ ไม่ต้องใช้เวลาแยะ แค่…ส่งข่าวแล้วก็ก๊อบปี้ เพื่อส่งผ่านหน้าจอของตัวเอง ใครจะสามารถส่งผ่านได้เร็วกว่ากัน เพราะนั่นคือ…วิธีการนำเสนอของ “คนสื่อ” ยุคปัจจุบัน ที่อาจมองหาความแตกต่างได้ยากยิ่งขึ้น การชิงความรวดเร็วของคนสื่อยุคหน้าจอสี่เหลี่ยม ก้อ…ได้รับการตอบรับจาก “คนบริษัท” โดยไม่สนใจว่าข่าวคราวที่นำเสนอนั้น…มีคุณค่าอยู่ที่อะไร? แค่การนำเสนอที่รวดเร็วใช่มั้ย?

วันนี้…อีกการเปลี่ยนแปลงที่ “โซ่หลุด” รู้สึกถึง ทั้ง “ไทยฮอนด้าและไทยยามาฮ่า” เริ่มมีการต่อยอดของการเจอะเจอระหว่าง “คนบริหาร” กับ “คนสื่อ” ด้วยการมีกิจกรรมที่ทำให้ได้เจอกัน ด้วยรูปแบบที่แตกต่างกันไป แต่เป้าหมายไม่ได้แตกต่างกัน คือสายสัมพันธ์คนบริหารกับคนสื่อ ไม่ว่าจะเป็นการนัดกินข้าวหรือการร่วมกิจกรรมกัน ซึ่งเป็นเรื่องที่เหมือนจะหดหายไป โดยเฉพาะในช่วงโควิด-19 กว่า 3 ปี ชีวิตที่เหมือนถูกขีดเส้น ชีวิตที่ต้องระแวดระวังการติดเชื้อ เมื่อทุกอย่างคลี่คลาย เมื่อลมหายใจยังมีความต้องการ ที่มากกว่าการหยุดอยู่กับที่ เป็นการเจอะเจอกัน เป็นการได้ทำกิจกรรมร่วมกัน และได้ดูแลกัน เพื่อให้สามารถดำรงอยู่อย่างสมดุล

แต่…ที่ “โซ่หลุด” สัมผัสได้ คือ…ต่างก็มีชีวิตที่โอเคขึ้น ดำรงอยู่อย่างเข้าใจกัน และสุดท้าย ต่างก็ต้องดูแลกันและให้การดูแลกัน ด้วยการถ้อยทีถ้อยอาศัยกัน ดีใจที่เห็น “คนบริหาร” ให้ความสนใจ ให้ความช่วยเหลือเพื่อสามารถดำรงอยู่ได้แบบรักและผูกพัน ขอบคุณ “คนบริษัท” ขอบคุณที่ยื่นมือดูแลกัน ขอบคุณที่ยิ่งกว่าขอบคุณ

ขอให้ทุกคนประสบความสำเร็จนะครับ