รามอินทรา จอ…จ่อ…จ้อ…651 วิถีแห่ง…ตัวละคร 2 คน… 2 วิถีทาง ล้วนแต่…คนคุ้นเคย

ก้อ…ยอมรับนะว่า สถานการณ์เยี่ยงวันนี้ถ้าหัวใจไม่แกร่งจริง คงยากที่จะได้เห็นรอยยิ้มจากคนทำงาน โดยเฉพาะคนยานยนต์ ไม่ว่าจะเป็นคนรถยนต์หรือคนรถจักรยานยนต์ ที่ต้องบอกลำบากและเหนื่อยสุด…สุด น่าจะตั้งแต่ปิดฉากจากงานบางกอก มอเตอร์โชว์ ครั้งที่ 47 นั่นแหละ อย่าคิดว่า…ทุกคนจะได้ปิดฉากตามไปด้วย บางค่ายก็มีข่าวว่า…สามารถเก็บเกี่ยวยอดจองได้เป็นกอบเป็นกำ ทำไม…ยังต้องเหนื่อยอีก เมื่อไปว่า…ความสำเร็จนั้นไม่มีปลายทาง มีแต่ต้นทุน ที่ยังต้องค้นหากันต่อไป ยิ่งค้นเจอยิ่งมีความสุข ยิ่งค้นเจอยิ่งเติมเต็มความสำเร็จ และยิ่งค้นเจอยิ่งเหมือนยิ่งมีพลัง พลังที่ไม่มีอะไรมาเทียบเท่า กับความสำเร็จ “รามอินทรา” จึงเข้าใจทำไม “คนยานยนต์” จึงต้องค้นหาความสำเร็จ
อย่าง “ไอ้หนุ่มหน้ามน” อุทัย เรืองศักดิ์ ที่ต้องยอมรับว่า…ห้วงเวลาที่ผ่านมานั้น ยากลำบากสุดๆ กับชีวิตและเส้นทางของรถยนต์มาสด้า ยิ่งเป็นช่วงรอยต่อสำคัญ ที่ถูกมองว่ามาสด้าหมกแล้ว หมดทั้งคนบริหาร หมดทั้งรถยนต์มาสด้า ที่ถูกมองว่าไม่พัฒนา สิ่งที่น่าเจ็บปวด เป็นการถูกมองจากคนที่เคยคุ้นเคยอีกด้วย รวมถึงเส้นทางแห่งคนขายมาสด้า ก้อ…ถูกมองว่าไม่โอเคแล้ว แต่…ทั้ง “จอมทัพมาสด้า” ธีร์ เพิ่มพงศ์พันธ์ และ “คนมาสด้า” ก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า…รถยนต์มาสด้า ยังเป็นรถยนต์แห่งอนาคต ยังเป็นรถยนต์คันที่ใช่ สามารถสร้างยอดจองได้ชนิดที่ทุกคนอ้าปากค้าง และโปรดอย่าถามว่า… “ไอ้หนุ่มหน้ามน” เหนื่อยมั้ย? ขอใช้เบาะแข็งของมอไซค์คันโปรดเป็นที่ฮีลใจ ก่อนจะกลับมาตามเก็บเกี่ยวความสำเร็จ เพื่อตอบโจทย์คำว่าใช่…ให้ทุกคนได้รับรู้ และยอมรับในความเป็น “มาสด้า” อย่างเต็มหัวใจ
อีกคนเป็น “เบียร์” อัญชลี ศรีพิทักษ์ ผู้หญิงแกร่งแห่งไทยยามาฮ่า ที่ใช้ความรักความสำเร็จของลูกสาว มาเป็นพลังเติมใจ ขับความเหนื่อยกับหลากหลายกิจกรรมของรถจักยานยนต์ยามาฮ่า ที่มีอย่างต่อเนื่อง และโปรดอย่าถามว่า…ฉันเหนื่อยมั้ย? ถ้า “เบียร์” กินแล้วยังเมา คนชื่อ “เบียร์” ก็คงต้องเหนื่อยเช่นกัน แต่เหนื่อยเพราะคำว่ายามาฮ่า ยังไงก็สู้ค่ะ เพราะเป็นทั้งงานและอนาคตของลูกสาว แม่สู้ตายค่ะ สบายมากค่ะ ก้อ…เป็นอีกหญิงแกร่งของแวดวงคนมอเตอร์ไซค์ ที่ “รามอินทรา” รู้จักและคุ้นเคยมากที่สุดคนหนึ่ง เรื่องงานไม่มีปัญหา รวมถึงเรื่องดูแล “รามอินทรา” ยิ่งไร้ปัญหาขอบคุณที่ดูแลกันด้วยดีเสมอมา เป็นการดูแลกันมาอย่างยาวนานจริงๆ
นี่คือ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ ที่หาต่อยอดคนมาเขียนเว็บ
มากกว่าขอบคุณ
“รามอินทรา”
บ้านชินเขต
6 พฤษภาคม 2569





