เหลือเวลาแค่เดือนนิดๆ ก้อ…จะได้เวลาของการส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ ซึ่งเชื่อว่า…ปี 68 นั้น ถือเป็นอีกปีแห่งความยากลำบากอีกปีนึง ไม่ว่าจะเป็นเพราะสถานการณ์ด้านเศรษฐกิจ สถานการณ์ด้านการเมือง ที่นักการเมืองอยู่ในวังวนแห่งการช่วงชิงอำนาจและผลประโยชน์ แทบจะไม่มีเรื่องของประชาชน เพียงแต่ยังโชคดีที่รัฐบาลชุดนี้ นำโครงการคนละครึ่งมาต่อยอด ทำให้ได้เห็นความคึกคักของคนระดับล่างกันบ้าง…แต่ที่น่าเป็นห่วงเป็นคนชายแดน ที่ยังไม่รู้อนาคต จะมีใครมาช่วยกั้นรั้วเพื่อความชัดเจน คนที่อยู่แถบชายแดน ให้สบายใจกับความไม่แน่นอนของประเทศเพื่อนบ้าน ที่น่าเป็นห่วง…ก้อ…วันนี้คนไทยไม่ค่อยเชื่อมั่นรัฐบาลแล้ว คงต้องรอให้ทหารมาจัดการให้เด็ดขาดแล้วล่ะ เมื่อใครที่ติดตามข่าวคราว ก็คงจะรู้สึกไม่แตกต่างกันว่า ที่อะไร…อะไรไม่เรียบร้อย เพราะผลประโยชน์หรือไม่?

สำหรับ “รามอินทรา” ห้วงเวลานี้ ถือเป็นห้วงเวลาแห่งการคิดค้นหาช่องทางที่จะทำให้หนังสือพิมพ์ยวดยานนั้น สามารถก้าวเดินได้อย่างมั่นคง เพราะเป็นสื่อสิ่งพิมพ์เพียงฉบับเดียว ที่ยังคงสามารถดำรงอยู่ได้ในห้วงเวลาที่ “สื่อดิจิทัล” ก้าวมามีบทบาท ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายนัก ในสถานการณ์ที่ค่ายยานยนต์ตกอยู่ในห้วงเวลาที่ยากลำบาก ยอดขายหดหายไม่สามารถเก็บเกี่ยวได้ตามเป้าหมายที่ตั้งไว้ สิ่งที่น่าสนใจ…ปี 69 นั้น “ค่ายยานยนต์” จะสามารถพลิกวิกฤติได้หรือไม่? ถ้าได้ “รามอินทรา” ก็น่าจะเบาแรงขึ้น เพราะการเป็น “สื่อสิ่งพิมพ์” ฉบับเดียว เหนือไร้คู่แข่งโดยอัตโนมัติ แต่ก็เป็นเรื่องยากลำบากสำหรับมุมมอง การแข่งขันที่ไม่มีคู่แข่งนั้น ยิ่งยากลำบาก เพราะจะทำเยี่ยงไร? เพราะจะดูใครเป็นคู่แข่ง นั่นทำให้ “รามอินทรา” กลับสู่วังวนแห่งการต้องเข้มข้นกับตัวเอง เพื่อให้เป็นอีกเส้นทางของคนยานยนต์ เพื่อให้เป็นอีกเส้นทางของคนยานยนต์ จะไม่ใช่ประโยชน์ในการสื่อสาร

ก้อ…ยอมรับว่าเป็นช่วงเวลาที่เหนื่อยนิดหนึ่ง แต่ก็เป็นเหมือนความท้าทาย อาจเป็นเพราะการเป็น “คนเขียนหนังสือ” ที่วันนี้แทบไม่เหลือคนเขียนแบบนี้เลย รวมถึงการต้องพยายามปรับเปลี่ยน เพื่อให้หนังสือพิมพ์ยวดยานนั้น ยังคงได้รับการยอมรับ และอยากที่จะสนับสนุนเพื่อให้เป็นแหล่งของข้อมูลข่าวสารของแต่ละค่ายยานยนต์ ก้อ…ดีใจที่ได้ยินคนยานยนต์ยืนยันที่จะให้การสนับสนุนกันต่อไปด้วย เพราะคุณภาพและข้อเขียนของ “รามอินทรา” ที่แตกต่างและเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวจริงๆ หลายคนบอกว่า…คงจะหาคนเขียนแนวทางนี้ได้ยากขึ้นทุกวัน อาจจะหาไม่ได้เลยก็ได้ นั่นทำให้รู้สึกดีใจที่ทุกข้อเขียน ยังคงมีประโยชน์ยังคงมีข้อมูลข้อแนะนำ สำหรับคนยานยนต์และค่ายยานยนต์ ทำให้รู้สึกมีพลังพิเศษ ที่ทำให้อยากเขียนอยากหาตัวละคร และอยากหาข้อมูลที่เป็นข้อมูลลึกๆ มาเขียนให้ได้รับรู้กัน

ก้อ…หวังว่า…ทั้งหนังสือพิมพ์ยวดยาน และ “เว็บไซต์…รามอินทรา” จะยังคงเป็นสื่อสายยานยนต์ ที่ยังคงมีสาระประโยชน์ ยังคงเป็นเพียงคู่คิด ที่มีประโยชน์ต่อทิศทางการเติบโตของค่ายยานยนต์ต่อไป ขอบคุณทุกๆพลังขอบคุณทุกๆการสนับสนุน ที่ทำให้สามารถได้เป็น “คนเขียนหนังสือ” ต่อไปนานๆ

ขอบคุณจริงๆครับทุกคน

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

12 พฤศจิกายน 2568