วันนี้…ไปไหนมาไหนคำถามที่ “รามอินทรา” มักถูกถามเสมอๆว่า…ทำไม? ยังเขียนไม่ได้แล้ว ก้อ…ตอบทุกครั้งว่า เป็นอาชีพมั้ง หรือเป็นเพราะ…ความรักในงานเขียนหนังสือมากกว่า แต่…ในความเป็นจริง…น่าจะเป็นเพราะ “รามอินทรา” เขียนแบบนี้มาตั้งแต่ “ยวดยาน” ฉบับแรกแล้วและก็เขียนเรื่อยมา โดยไม่ได้หยุดเขียนแม้แต่ฉบับเดียว ก้อ…ประมาณ 1,145 ฉบับ หรือถ้าเป็น “เว็บไซต์…รามอินทรา” น่าจะประมาณ 12-13 ปี เขียนจนรู้สึกเป็นงานประจำไปแล้ว ยังนึกไม่ออกเลยว่า…ถ้าหยุดเขียนแล้วจะเป็นยังไง รวมถึง…คำถามที่ว่า เอาข้อมูลจากไหนมาเขียน อยากบอก…อะไรที่ผ่านเข้ามาแล้วอยากเขียน ก็จะหยิบมาเขียนได้ทุกครั้ง

หรือบางครั้ง…ถ้าได้ออกงานบ้าน หรือได้เจอะเจอพรรคพวก “คนบริษัท” บ้าง ช่วงนั้นจะรู้ได้เลยว่า…เขียนหนังสือได้ง่ายขึ้น ที่เขียนยากสุด…น่าจะเป็นคอลัมน์ใน “ยวดยาน” นั่นแหละ เพราะวันนี้ “ตัวละคร” น้อยลงไป รวมถึงบทบาทแต่ละคนก็แตกต่างไปจากวันวาน แต่ละค่ายแต่ละคนก็แตกต่างไปจากวันวาน แต่ละค่าย แต่ละคนไม่ค่อยยอมออกงานเหมือนเดิม หรืออาจเป็นเพราะ…เส้นทางแห่งวิถีการทำงานเปลี่ยนไป เส้นทางของการสื่อสารก็เปลี่ยนไปด้วย “คนบริษัท” กับ “คนสื่อ” แทบจะไม่ได้เจอะเจอกัน ทุกเรื่องราวทุกความเคลื่อนไหว ส่วนมากมักจะเป็นการผ่านหน้าจอสี่เหลี่ยม แทบไม่มีโอกาสเจอตัวเป็นๆ หรือถ้าเจอกันก็แมบไม่มีเวลาคุยกัน ข่าวคราวที่จะหยิบมาเขียน จึงเป็นเรื่องที่ยากมากขึ้น

อีกเรื่องที่เคยถูกถาม “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก ที่เป็นเรื่องราวของ “เด็กยานยนต์” ซึ่งส่วนมากก็เป็นคนพีอาร์นั่นแหละ เขียนถึงสัปดาห์ละ 4 คน ทำไม “รามอินทรา” เขียนได้ทุกสัปดาห์ เอาข้อมูลมาจากไหน จริงๆแล้วเขียนง่ายกว่าคนบริหาร เพราะเป็นเด็กกว่าจะเขียนถูกบ้างผิดบ้างก็ไม่ได้เสียหายอะไร ส่วนมากจะเป็นบุคลิกของแต่ละคนที่คุ้นเคยอยู่แล้ว หยิบมาใส่ลูกเล่นใส่ลีลาเข้าไป ก็โอเคแล้ว อีกอย่าง…ทุกคนส่วนมาก ไม่ค่อยจะถูกเขียนถึง พอถูกเขียนก็ดีใจแล้วล่ะ จะให้มานั่งจับผิดคงไม่ทำหรอก ส่วนมากจะขอบคุณซะมากกว่า ที่ถูกเขียนถึง ปกติใครเค้าจะหยิบไปเขียนถึง มีแต่ “รามอินทรา” นี่แหละที่เขียนเรื่องแบบนื้ ยังไงก็มีแต่ขอบคุณมากกว่า เพราะเขียนยังไงก็ดีกว่าไม่เขียน จริงมั้ย

เป็นอีกวังวนของ “รามอินทรา” ที่หยิบมา จอ…จ่อ…จ้อ ประจำสัปดาห์นี้ ยังไงก็อย่าลืมติดตามเป็นกำลังใจให้กันนะครับ จะได้มีแรงเขียนให้อ่านกันทุกสัปดาห์

ด้วยรักและผูกพันอย่างแท้จริง

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

27 สิงหาคม 2568