น่าจะเป็นเรื่องปกติแล้วล่ะ กับชีวิตของการที่จะต้องนั่งเขียนหนังสือทุกสัปดาห์ สัปดาห์ละ 8 คอลัมน์ เป็นเรื่องราวในหนังสือพิมพ์ยวดยาน 4 คอลัมน์ ใน “เว็บไซต์…รามอินทรา” อีก 4 คอลัมน์ เป็นชีวิตที่ต้องเจอะเจอมาเกินกว่า 10 ปีแล้ว และโปรดอย่าถามว่า…เบื่อมั้ย? ต่อให้เบื่อมากแค่ไหน ชีวิตก็คงต้องดำเนินต่อไป เมื่อตั้งเข็มชีวิตมาทางนี้แล้ว ยังไงก็เปลี่ยนไม่ได้ เพราะชีวิตในวัย 74 ขวบ ยังมีงานทำยังมีงานเขียนหนังสือ ไม่ต้องอยู่เฉยๆ ก็น่าจะเป็นชีวิตที่โอเคที่สุดแล้วล่ะ น่าจะเป็นเพราะเหตุนี้ด้วยหรือเปล่า? ทำให้ “รามอินทรา” ยังมีความรู้สึกที่ยังรักที่จะเขียนหนังสือ ด้วยเหตุผลจริงๆคือ…เป็นงานที่ตัวเองรักนั่นแหละ ก้อ…ไม่อยากเชื่อว่า…สุดท้ายแล้ววังวนชีวิตของ “รามอินทรา” ยังไงก็หนีไม่พ้น “คนเขียนหนังสือ”

สัปดาห์ที่ผ่านมา… “รามอินทรา” ได้เจอะเจอพรรคพวกคนบริษัทค่อนข้างเยอะมาก ด้วยเป็นห้วงเวลาของการก้าวสู่ปีที่ 27 และเป็นช่วงเวลาพิเศษ 26 มิถุนายน เป็นวันคล้ายวันเกิด ก้อ…เจอคนหลายคน คุยกันหลายเรื่อง และที่ถูกถามบ่อยน่าจะเป็นเรื่องการเขียนหนังสือ รวมถึงลายมือที่เขียนหน้าการ์ดเชิญ ส่งไปถึงทุกคน เหมือนเป็นลายมือพิเศษของ “รามอินทรา” อย่าง “นู๋ต่าย” นัฏฐา จิตราคม คนพีอาร์ค่ายรถยนต์วอลโว่ ที่เกิดวันที่ 6 มิถุนายน มาถึงก็ทวงคำอวยพร ที่เป็นลายมือ เพราะปีที่ผ่านมาก็ได้ ทำให้ต้องหากระดาษสีสวยๆ มาเขียนให้ ซึ่งก็เป็นซองการ์ดเชิญนั่นแหละ นั่งเขียนอวยพรให้กันตรงหน้า โดยมี “นู๋แอม” ที่เป็นคนเอเจนซี นั่งถ่ายคลิปแบบสดๆกันต่อหน้า เขียนเสร็จก็จัดการส่งให้ “นู๋ต่าย” ซึ่งรับไปแบบดีใจจนออกหน้า ยอมรับ “รามอินทรา” รู้สึกดีใจที่ได้มอบความสุขให้แบบใช้ฝีมือจริงๆ

เป็นอีกช่วงเวลาที่ “รามอินทรา” ยอมรับว่ามีความสุข สุขที่เกิดขึ้นจากความผูกพันจริงๆ เพราะยังมีคนบริษัทอีกหลากหลายคนที่มีความรักให้กับ เจอกันเมื่อไหร่ก็มีความสุข แค่ได้คุยกันแต่ไม่เจอกันบ้าง แต่ได้รู้ถึงความผูกพัน แค่นี้ก็เป็นความสุขที่แท้จริงแล้วล่ะ นี่เป็นอีกความโชคดีของ “รามอินทรา” ที่ชีวิตของการเดินทางเข้ามาเป็น “คนสื่อ” นั้น คุ้มค่าเป็นยิ่งนัก เพราะยังเชื่อว่าความเป็น “รามอินทรา” นั้น ยิ่งกว่าความคาดหมาย ยิ่งกว่าสิ่งที่วางชีวิตไว้ ไม่เคยคิดจริงๆ จากเด็กนักเรียนช่างกล จะแปรเปลี่ยนมาเป็นคนสื่อ เป็นคนเขียนหนังสือเป็นคนรู้เรื่องอาร์ตและศิลป์ ได้ถึงเยี่ยงนี้ ซึ่งมีเรื่องหนึ่งที่อยากเขียนถึง คืออีกความผูกพันกับองค์พิฆเนศวร ที่เชื่อว่าเป็นอีกต้นทุนของความสำเร็จเป็นความผูกพันแห่งชีวิต เป็นสิ่งที่โน้มเหนี่ยวจิตใจให้ “รามอินทรา” เป็นคนที่มีวิถีชีวิตทีงดงาม และเจริญรุ่งเรืองเกินความคาดหมาย

วันนี้…ชีวิต “รามอินทรา” ก้าวมาถึงความสำเร็จแห่งชีวิตยอมรับเป็นความสำเร็จที่เกิดความคาดหมาย ไม่อยากเชื่อจะเป็น “รามอินทรา” ที่คนในแวดวงยานยนต์ให้การยอมรับ เป็น “รามอินทรา” ที่มีคนรู้จัก และเป็นอีกความผูกพันของคนอีกหลายๆคนเป็น “รามอินทรา” ที่เชื่อว่า…จะเป็นอีกตำนานแห่งคนยานยนต์ ที่วันนี้…ยังสามารถดำรงอยู่ได้แบบมั่นคงและสมบูรณ์เป็นอย่างยิ่ง

ขอบคุณที่ทำให้มาเป็น “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ ในสัปดาห์นี้

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

9 กรกฎาคม 2568