ปีใหม่แล้ว…ก้อ…ไม่รู้ว่าวางแผนอะไรกันไว้บ้างหรือไม่? โดยเฉพาะ “คนทำงาน” เพราะถ้ามองรอบๆด้าน โดยเฉพาะจากภาครัฐบาล ต้องบอกตรงๆเลยว่า ยังไม่เห็นความหวังอะไรเลย นอกจากคิดแก้ไขเพื่อตัวเอง หรือการขึ้นภาษีมูลค่าเพิ่ม ยังไม่เห็นเรื่องที่จะทำให้คนไทย อยู่ดีกินดี ตามที่เคยยืนยันไว้เมื่อตอนหาเสียง และที่ทำให้คนไทยรู้สึกสะอึก ก้อ…การได้ลดหย่อนผ่อนโทษของนักการเมืองที่โดนข้อหาโกงกิน สุดท้าย…คงต้องบอกกับตัวเองว่า…ตนเป็นที่พึ่งแห่งตน ดูแลตัวเองดูแลคนรอบข้าง ดูแลหน้าที่การงานให้ยังคงอยู่ ด้วยเพราะ…ยังไม่รู้เลยว่าเศรษฐกิจจะเป็นเยี่ยงไร? ในแวดวงคนยานยนต์จะเป็นอย่างไร จะทำให้สถานการณ์ของ “คนสื่อ” สายยานยนต์นั้นดีขึ้นด้วยหรือไม่? จะมีงบมาสนับสนุนกันมากขึ้นด้วยหรือไม่ ยิ่งคนสื่อมีเยอะแยะจนจดจำหน้าตากันไม่ได้ เป็นเรื่องที่ต้องดูแลตัวเองให้โอเคที่สุด

“รามอินทรา” ถามตัวเองเหมือนกันว่า…ปีใหม่จะทำอะไร? คำตอบก็เหมือนเดิม ทำงานตามปกติถือว่ายังโชคดีที่ยังมีงาน ยังเป็นบรรณาธิการบริหารหนังสือพิมพ์ยวดยาน ที่เป็นหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์ กำลังจะก้าวสู่ปีที่ 27 เป็นอีกความโชคดีที่ยังสามารถประคับประคองให้ยังคงดำรงอยู่ แม้ว่าวันนี้… “สื่อสิ่งพิมพ์” จะแทบไม่หลงเหลืออยู่แล้ว ก้อ…ต้องขอบคุณคนยานยนต์ทุกค่ายทุกคนแหละ ที่ยังให้ความรักความผูกพัน ยังคงสนับสนุนและดูแลกันเป็นอย่างดี ทำให้ “รามอินทรา” ยังต้องเขียนเรื่องราวให้อ่านกันทุกสัปดาห์ ยังสามารถเจอะเจอคนรักกันได้เหมือนเดิม ยอมรับนะ…ทำงานยากขึ้นด้วยเพราะการเปลี่ยนแปลงของโลกการสื่อสาร ก้อ…จะพยายามทำให้ “ยวดยาน” นั้น เป็นสื่อสิ่งพิมพ์ของคนยานยนต์ตราบเท่าที่ทุกคนยังเห็นคุณค่า แม้รู้ว่า…ยิ่งนับวันยิ่งยากลำบาก แต่ก็เป็นอีกความท้าทาย ที่จะทำอย่างไรให้สามารถรักษาคุณค่าจนเป็นที่ยอมรับ และพร้อมที่จะสนับสนุนต่อไปนานๆ

นอกจาก “ยวดยาน” แล้ว ยังมี “เว็บไซต์…รามอินทรา” ที่เป็นอีกงานประจำ ที่ยังต้องเขียนเรื่องราวให้อ่านกัน เป็นอีกความแตกต่างที่ยากเหมือนกัน เมื่อจะต้องหาเรื่องราวมาเขียนให้อ่านกัน เป็นเรื่องราวที่เป็นความแตกต่างจาก “ยวดยาน” และต้องเขียนสัปดาห์ละ 3 เรื่อง 3 สไตล์ แต่…ก็ยอมรับเป็นความผูกพัน เป็นความสุขที่ยังมีโอกาสได้เจอะเจอคนรักกัน แม้ว่า…ทุกๆวันจะต้องหาเรื่องหาตัวละคร เพื่อมาเรียงร้อยเป็นเรื่องราว ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายแต่เป็นความท้าทาย จะทำอย่างไร จะเขียนแบบไหนถึงจะได้รับความสนใจถึงจะได้รับการสนับสนุน และได้รับการยอมรับจากคนยานยนต์ เพื่อจะสนับสนุนทั้ง “รามอินทรา” ทั้งผลงานทั้งสองอย่าง เพื่อให้สามารถก้าวผ่านทุกอุปสรรค เพื่อจะดำรงความเป็นสื่อยานยนต์ ที่ดำรงอยู่อย่างยาวนานที่สุด สัญญาว่าจะทำทุกวิถีทาง เพื่อให้ได้อยู่เคียงข้างกันตลอดไป

เป็นอีก “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ ที่เป็นต้นทุนต้นทางความรักความผูกพัน ที่อยากบอกเป็นความสุขสมหวัง และจะพยายามรักษาไว้ให้มาโดยตลอด หวังว่า…จะดูแลกันเยี่ยงนี้ตลอดไป โดยเฉพาะ “ยวดยาน” และ “เว็บไซต์…รามอินทรา” จะเป็นสื่อของทุกคนตลอดไปด้วยเหมือนกัน

ขอบคุณมากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

18 ธันวาคม 2567