วันนี้…ยังอยู่ในห้วงเวลาแห่งฝนฟ้า เผลอๆอาจมีพายุเป็นของแถม หลายจังหวัดยังอยู่ในวังวนแห่งความหวาดระแวง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของฝนตกหนัก แล้วส่งผลให้เกิดปัญหาเรื่องน้ำท่วม ดินถล่มที่ผ่านมาก็มีความเสียหายเกิดขึ้นกับประชาชน บางครอบครัวเจอเหตุการณ์เข้าไปแทบหมดตัว เพราะน้ำท่วมแบบไม่บอกกล่าว ชั่วเวลาไม่กี่ชั่วโมงบ้านเรือนเสียหาย แทบอยู่อาศัยไม่ได้ สิ่งที่จะตามมาคือความยากลำบาก ยิ่งวันนี้รัฐบาลก็อยู่ในภาวะถังแตก จะหยิบงบอะไรมาช่วยเหลือ ดูเหมือนจะมีปัญหาไปหมด รวมถึงการถูกจ้องจับผิดจากพรรคการเมืองที่เป็นคู่แข่งอีกต่างหาก ทุกภาคส่วนมีแต่เรื่องของคอรัปชั่น ไม่ว่าคนการเมืองหรือข้าราชการ ไม่เว้นแม้กระทั่งวัด ที่มีข่าวการยักยอกเงินกันเป็นร้อยล้าน ไม่เคยคิดเหมือนกันว่า…เงินที่คนไปทำบุญให้วัดดังๆนั้นจะมียอดเป็นพันๆล้าน นี่น่าจะเป็นสาเหตุที่พระผู้ใหญ่คิดนอกกรอบ แถมยังปาราชิกกกสีกาในกุฏิอีกต่างหาก ใครที่คิดอยากจะทำบุญยังไงก็ต้องเลือกวัดให้ดีๆหน่อย ไม่ยังงั้นจะรู้สึก…ไม่อยากเข้าวัด

นี่ยังไม่รวมเรื่องวุ่นวายของผู้สูงวัย ก้อ…บรรดา ส.ว. ที่ทำให้มีคนอยากลงถนน ซึ่งไม่รู้ว่า…ทำไมต้องลงถนน จะทำอะไรก็วุ่นวายอยู่ในบ้านตัวเองไม่ได้หรือ? น่าจะเป็นวัฏจักรขชองประเทศไทยแล้วล่ะ เพราะจากการลงถนนครั้งล่าสุด ก็นานเกือบ 20 ปีแล้วมั้ง คดีก็ยังไม่สิ้นสุดเลย แต่เชื่อว่า…วันนี้กับวันวานนั้นแตกต่างกันไปแล้ว คนไทยอยู่ในอารมณ์ที่ยากลำบากคงจะไม่สนใจเรื่องลงถนนหรอกมั้ง แค่อยู่กับบบ้านก็ยังไม่รู้เลยว่า…ชีวิตของวันพรุ่งนี้จะเป็นเยี่ยงไร? สิ้นเดือนจะมีเงินจ่ายค่าเช่าบ้านมั้ย เดี๋ยวก็เจอค่าเทอมค่าโน่นค่านี่ จะมีพลังออกไปลงถนนหรือไม่? ด้วยเหตุนี้การลงถนนของวันนี้จึงน่าจะแตกต่างจากวันวาน คงไม่น่าจะลงแล้วอยู่กันได้นานๆ ยิ่งวันนี้…โซเชียลก็แตกต่างจากวันวานด้วยเหมือนกัน คนติดโซเชียลจนไม่อยากจะออกไปไหนกันแล้ว แต่ยังไงก็ยังเป็นวังวนการเมือง ที่อะไรก็เกิดขึ้นได้ยิ่ง ถ้ามีเรื่องของผลประโยชน์มาเป็นข้อต่อรอง ยิ่งง่ายกว่าด้วย

สำหรับ “รามอินทรา” ยังไงชีวิตก็ยังคงต้องดำเนินต่อไป ตราบใดที่ “เจ้านาย” ดร.ปราจิน เอี่ยมลำเนา ยังมีงานให้ทำ ทำให้ทุกวันยังคงมีค่าเสมอ ได้เขียนงานทุกสัปดาห์ๆ ละ 3 คอลัมน์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก และ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ ทำให้ชีวิตยังมีรสชาติได้คิดได้หาตัวละครเพื่อมาเป็นข้อมูล เพื่อให้คนอ่านอยากติดตามอ่านกัน ถือโอกาสขอบคุณทุกๆคนที่ทำให้ชีวิตมีรสชาติขึ้นอีกเยอะเลย

ขอบคุณ…วังวนชีวิตที่ยังคงให้โอกาสกัน

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

16 กันยายน 2569