สถานการณ์เศรษฐกิจ…อาจจะเป็นสิ่งที่ทำให้ทุกวงการเต็มไปด้วยความยากลำบาก สิ่งสำคัญยิ่ง…การค้นหาความสำเร็จของแต่ละค่ายยานยนต์ ก็เป็นความยากลำบากที่ส่งผลกระทบเป็นอย่างยิ่ง ต่อการดำรงอยู่ของคนสื่อ “รามอินทรา” ทอดสายตาไปในคนสื่อ…ที่วันนี้ส่วนใหญ่ผันตัวเองไปเป็น “สื่อออนไลน์” ที่สามารถเกิดขึ้นอย่างง่ายดาย จะส่งผลให้เกิดคนสื่อมากมาย จนเต็มวงการ สังเกตุได้ชัดเจนเมื่อมีการเปิดตัว หรือมีกิจกรรมของค่ายยานยนต์ บางครั้งเดินชนกันยังไม่รู้เลยว่า…เป็นสื่อเหมือนกัน รวมถึงการเปลี่ยนแปลงของคนยานยนต์ ที่ระยะหลังก็มีการเปลี่ยนแปลง ค่อนข้างเยอะ หรือบางครั้งก็มีการเปลี่ยนแปลง หน้าที่ความรับผิดชอบ จนรู้สึกเหมือนเริ่มรู้จักคนยานยนต์น้อยลงไปทุกวัน

“รามอินทรา” ย้อนความทรงจำถึงวันวาน รู้สึกใจหายเหมือนกัน ที่รู้สึกชัดเจนถึงความเปลี่ยนแปลง โดยเฉพาะการรู้จักมักคุ้น ยิ่ง “คนพีอาร์” ในวันนี้ก็แตกต่างจากวันวาน อาจเป็นเพราะวิถีแห่งการสื่อสาร ที่เริ่มใช้การส่งผ่านหน้าจอสี่เหลี่ยม ผนวกกับการนำเสนอของสื่อออนไลน์ ที่ไม่จำเป็นต้องพิถีพิถันอะไรมากนัก ก้อ…เหมือนวันที่ “รามอินทรา” เรียกว่า…ก็อปปี้เพรส นั่นแหละ การรับข่าวแล้วส่งผ่านได้เลย กลายเป็นความห่างเหินโดยปริยาย อยากบอก…วันนี้ “คนสื่อ” ไม่น่าจะคุ้นชินกับชื่อของคนบริหารของแต่ละค่ายยานยนต์ เผลอๆอาจมีเขียนชื่อผิดก็ได้ หรือบางทีอาจไม่รู้จักเลยก็ได้ เพราะการก็อปปี้เพรส ทำให้สามารถส่งผ่านข้อมูลได้โดยไม่จำเป็นต้องตรวจทาน ด้วยเพราะข่าวที่เขียนโดยคนพีอาร์นั่นเอง ถ้าผิดก็ผิดที่ต้นทางนั่นแหละ คนสื่อไม่ได้เขียนเองอยู่แล้ว ผิดก็ไม่ต้องรับผิดชอบอะไร

“คนพีอาร์” หลายคนที่ “รามอินทรา” คุ้นเคยเมื่อวันวานนั้น ยอมรับว่า…ส่วนมากมีฝีมือในการเขียนข่าว และจะพิถีพิถันกับการเขียน ด้วยน่าจะเป็นเพราะมีการตรวจทานข้อมูล รวมถึงมีการรีไรท์จากคนสื่ออีกต่อหนึ่งด้วย การเขียนข่าวจึงต้องเน้นและตรวจเช็คกันเป็นอย่างดี ซึ่งจะว่าไปแล้วเหมือนเป็นการแข่งขันกลายๆนั่นแหละ “รามอินทรา” จึงโชคดีที่เป็นคนสื่อในยุคนั้น ผ่านการคัดกรองมาจากคนเป็นหัวหน้า ที่ส่วนมากเข้มข้นกับการเขียนข่าว ใครก็อปปี้มีสิทธิ์เจอแจ็ตพอต ซึ่งทำให้ “คนสื่อ” เมื่อวันวานนั้น ค่อนข้างจะเป็นคนเขียนเป็น รับผิดชอบตัวเองได้ การเป็นคนสื่อเมื่อวันวาน จึงแตกต่างจากวันนี้โดยสิ้นเชิง การเป็นคนสื่อจึงเป็นยาก แต่ถ้าผ่านแล้วจะสามารถดำรงอยู่ได้นาน

นั้นน่าจะเป็นต้นทุนที่ทำให้ “รามอินทรา” ยังเป็นคนเขียนหนังสือได้จนถึงทุกวันนี้ และยังคงเขียน สัปดาห์ละ 3 คอลัมน์ 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก และ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ เป็นสิ่งที่เป็นเหมือนความผูกพัน เป็นเหมือนสิ่งที่ทำให้ “รามอินทรา” ยังคงเป็นคนสื่อที่ยังได้รับการยอมรับ และมีคนติดตามผลงานอย่างสม่ำเสมอมาจนถึงทุกวันนี้

เป็นคนสื่อยุคโบราณ แต่มั่นคงยิ่ง

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

12 กุมภาพันธ์ 2568