ก้อ…ยังเป็นคำถาม…ที่ถามตัวเองอยู่เสมอๆว่า…ทิศทางของ “คนสื่อ” จะเป็นเยี่ยงไร? ในบรรยากาศที่อึมครึมเช่นนี้ ทุกค่ายทุกคนล้วนอยู่ในวังวนแห่งความยากลำบาก โดยเฉพาะ…กับการค้นหาความสำเร็จในห้วงเวลาที่เจอะเจอกับปัญหารอบด้าน จนทำให้เศรษฐกิจของประเทศ ไม่เอื้ออำนวยต่อการค้นหาความสำเร็จ แต่ก็คงไม่มีใครยอมแพ้ แต่อีกมุมที่ได้รับผลกระทบ น่าจะเป็นคนทำงานที่ยังต้องพึ่งพาการใช้งบ ซึ่งหาได้ค่อนข้างยากมาก มีแค่การทำงานมีแค่การมุ่งหายอดจอง และผลสุดท้าย… “คนสื่อ” นั่นแหละที่จะเป็นยุคสุดท้ายที่ได้รับผลกระทบแบบเต็มๆ จน “รามอินทรา” ยังคาดเดาไม่ออกเลยว่า จะสามารถดำรงอยู่ได้เยี่ยงไร? ในห้วงเวลาที่ “คนสื่อ” มากมายขึ้นเช่นนี้

อีกมุมมองของ “รามอินทรา” พุ่งเป้าไปที่ “คนพีอาร์” ของแต่ละค่ายยานยนต์ ยอมรับไม่อาจคาดหวังจะได้รับการสนับสนุนในเรื่องงบ ถ้ามองไปที่ยอดขาย ที่ยังห่างไกลไปจากเป้าหมาย คนพีอาร์วันนี้ก็แตกต่างจากวันวานแบบเห็นได้ชัด งบที่ลดลงทำให้เกิดภาวะความห่างเหินไปอีกด้วย ก้อ…คงไม่มีข่าวท้วงติงอะไร? เพราะเข้าใจได้ถึงความจำเป็น เมื่องบน้อยก็ไม่รู้จะคุยอะไรกับคนสื่อ ยิ่งถ้าเป็น…คนรุ่นใหม่ที่เพิ่งจะเข้ามาทำงาน เจอสถานการณ์แบบนี้ก็คงยากกับการจะสามารถดูแลใครได้ งบก็น้อยคนสื่อก็เยอะ ความคุ้นเคยก็ไม่คุ้นชิน ยิ่งนานยิ่งห่างเหิน “รามอินทรา” ก็ยอมรับ…วันนี้กับคนพีอาร์ที่สนิทคุ้นชิน เหลือน้อยถึงน้อยมาก ยิ่ง “ยวดยาน” เป็นสื่อสิ่งพิมพ์ ก็ต้องยอมรับความจริงที่ “คนบริษัท” จะให้ความสนใจน้อยลง หรือแม้แต่ “เว็บไซต์…รามอินทรา” ก็ไม่แตกต่างกัน

“รามอินทรา” เขียนบ่อยมากกับมิตรภาพ…ผ่านเว็บไซต์ ที่ยอมรับนับจำนวนแล้ว เหลือไม่เท่าเก่า มีทั้งเกษียณมีทั้งเปลี่ยนหน้าที่ มีทั้งขอโยกหน้าที่ มีทั้งคนใหม่ที่ไม่เหมือนคนเก่า ก้อ…ถือเป็นวัฏจักรแห่งการเปลี่ยนแปลงที่ต้องยอมรับความจริง แต่ก็พยายามหามิตรภาพใหม่มาเขียนถึง ซึ่งก็พอจะโอเคบ้าง แม้อาจจะเขียนถึงยากไปบ้าง ด้วยเหตุผล…ความไม่สนิทความไม่คุ้นชินที่แตกต่างกัน คนรุ่นใหม่มีวิถีที่แตกต่างจากคนรุ่นเก่า ถ้าไม่จำเป็นไม่เคยกริ๊งกร๊างหา ไม่มีการส่งข่าวแบบโทร.หากัน ทุกเรื่องเป็นเหมือนแบบเรียน และนิยมส่งผ่านเทคโนโลยีสมัยใหม่ นั่นคือ…ส่งไลน์มาให้ แล้วไม่มีการติดตามผล ส่งแล้วส่งเลยจะได้รับหรือไม่ จะส่งถึงคนสื่อหรือไม่? ไม่สนใจ ก็เป็นวิถีทางสมัยใหม่ ที่ต้องยอมรับและพยายามปรับตัว เพื่อรองรับสถานการณ์โดยอัตโนมัติ

วันนี้… “รามอินทรา” จึงยังคงทำงานเหมือนเดิม ยังมีเรื่องให้ได้เขียน สัปดาห์ละ 3 คอลัมน์ 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก และ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ รับชอบสไตล์ไหน ติดตามอ่านกันได้ จะได้มีพลังเขียนให้อ่านกันได้ทุกสัปดาห์ โอเคนะครับ

ขอบคุณในทุกพลังที่ติดตามกัน

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

16 ตุลาคม 2567