ฝน…น่าจะหยุดแล้วล่ะ…ช่วงนี้ก็ลุ้นกันต่อว่า ปีนี้จะได้สัมผัสคำว่าหนาวกันบ้างหรือไม่? เพราะระยะหลังประเทศไทยแทบไม่รู้จักกันเลยว่า…หนาวเป็นเยี่ยงไร? แต่ถึงจะหนาวหรือไม่? ไม่สำคัญเท่ากับว่าจะต้องดูแลตัวเองให้มีชีวิตที่ปลอดภัยอย่างไร? สิ่งที่ต้องไม่ลืมก็คือ วันนี้แม้โควิด-19 จะลดลงเกือบร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ก็ยังประมาทไม่ได้ เมื่อมีข่าวจากประเทศจีนเรื่องเชื้อไวรัสสายพันธุ์ใหม่ แถม “คุณหมอ” ก็ยังเตือนให้เฝ้าระวัง และดูแลตัวเองอย่าประมาท ยังต้องพกหน้ากาก พกเจล และล้างมือเสมอๆ รวมถึงอย่าอยู่ในคนหมู่มากโดยไม่จำเป็น ยังไงก็ยังไม่ควรประมาท

ส่วนเรื่องอากาศจะหนาวหรือไม่? ไม่สำคัญ…เป็นเรื่องของธรรมชาติ ยังไงก็ต้องดูแลตัวเองเป็นสำคัญ ไม่ใช่แค่เรื่องอากาศแต่เป็นทุกเรื่องแหละ โดยเฉพาะ…เรื่องการทำงาน ปีหน้า…สถานการณ์ยิ่งต้องเฝ้าระวัง โดยเฉพาะในแวดวงยานยนต์ ที่ยังไม่สามารถคาดเดาอะไรได้ ยิ่งถ้ามองจากปีนี้แล้ว ยิ่งน่าเป็นห่วง ยังไม่รู้ว่าตลาดจะเป็นยังไง… “รถไฟฟ้า” นั้นคึกคักแน่ แค่จะคึกคักแบบไหน? ต้องติดตามกัน เพราะถ้ามี 8 ยี่ห้อคงได้แข่งกันเหนื่อยแน่ ขณะที่รถน้ำมันก็ยังไม่รู่ว่าจะเป็นเยี่ยงไร จะโอเคขึ้นกว่าปีนี้หรือไม่? ทุกเรื่องราวมิอาจจะสายตาโดดเด็ดขาด ไม่ยังงั้น อาจลำบากโดยไม่รู้ตัว

สำหรับ “รามอินทรา” นั้น…นอกจากสถานการณ์โดยทั่วไปแล้ว ยังอดคิดถึงคนบริษัทไม่ได้ เพราะยังไม่รู้เลยว่าถ้าสถานการณ์ไม่เป็นไปตามที่คาดการณ์ล่ะ จะสามารถก้าวผ่านกันไปอย่างไร? เมื่อที่ผ่านมา…คนทำงานก็มีการเปลี่ยนแปลงค่อนข้างเยอะมาก 3 ปีของโควิด-19 บวกกับปีนี้ ยังไม่มีเค้าลางเลยว่า จะอยู่กันแบบสบายๆ ขืนปีหน้า…ถ้ายังไม่มีอะไรดีขึ้นจากปีนี้อย่าว่าแต่คนบริษัทเลย คนสื่อเองก็คงยากที่จะดำรงอยู่ ยิ่งจำนวนสื่อเยอะแยะจนยากจะดูแล สุดท้ายก็คงต้องดูแลตัวเอง แบบตัวใครตัวมัน ไม่มีใครช่วยใครได้หรอก ยังไงก็เตรียมตัวเพื่อรับสถานการณ์กันบ้าง?

ด้วยเหตุนี้…อยากให้ทุกคนร่วมด้วยช่วยกัน โดยเฉพาะในช่วง 3 เดือนที่เหลือ มีอะไรที่จะทำให้สถานการณ์แห่งแวดวงยานยนต์ไทย มีทิศทางที่ดีขึ้น “รามอินทรา” พร้อมที่จะเป็นอีกหนึ่งพลัง เพราะนี่ก็เป็นอีกต้นทางที่ทำให้ “รามอินทรา” ยังคงมีงานเขียนทุกสัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 เรื่อง 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ และ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก ยังอยากเห็นแวดวงยานยนต์ไทย กลับมาสดใสเยี่ยงวันวาน ยังอยากเห็นทุกคนมีชีวิตที่โอเคขึ้น อยู่กันแบบเติมเต็มซึ่งกันและกัน เพื่อจะได้จับมือไว้แล้วไปด้วยกัน

อยากเห็นทุกชีวิตปลอดภัยและมีความสุข

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

4 ตุลาคม 2566