เผลอแป๊บเดียว…ปีใหม่ก้าวผ่านไปเรียบร้อยแล้ว แต่…จบปีใหม่ไทย ปีใหม่จีนก็เข้ามาสร้างบรรยากาศแทน 22 มกราคม วันตรุษจีน ใครที่มีเชื้อสายจีนก็น่าจะคึกคัก แต่ไม่รู้จะคึกคักมากน้อยแค่ไหน เมื่อโควิด-19 ยังไม่คลี่คลาย ที่ผ่านมาเกือบ 3 ปี ชีวิตยากลำบากมากจริงๆ ถ้าอั่งเปาไม่เยอะแยะก็ต้องทำใจ เหมือนช่วงปีใหม่นั่นแหละ ใครที่ไม่มีโบนัสหรือโบนัสน้อย เงินเดือนไม่ปรับ ต้องยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้น แล้วลองสำรวจตัวเองดูด้วย ที่ผ่านมา…ทำงานเป็นเยี่ยงไร? สมควรได้อะไรบ้างมั้ย? หรือยังมีงานทำแล้วเราจะต้องทำเยี่ยงไร? เพื่อให้มีผลงานเพื่อให้คนเป็นนายหรือเพื่อนร่วมงาน มีความรู้สึกดีๆด้วย จะได้ทำใจยอมรับกับสิ่งที่เกิดขึ้น ยังไงมีงานทำก็น่าจะโอเคแล้วล่ะ

สิ่งที่น่าสนใจมากกว่า แวดวงคนยานยนต์จะเป็นเยี่ยงไร? ถึงแม้จะมีความคึกคักเห็นได้ชัดขึ้น แต่ก็ยังไม่ชัดเจนว่าหลังจากนี้ความคึกคักจะสามารถสานต่อได้หรือไม่? รวมถึง “ชิ้นส่วนชิ้นนั้น” จะได้รับการแก้ไขได้แล้วหรือยัง เพราะเป็นส่วนสำคัญที่น่าจะทำให้การขับเคลื่อนสะดุดเหมือนที่ผ่านมา มียอดจองแต่ไม่มียอดส่งมอบ ก็เหมือนไม่มีการขยับตัว เจอโควิด-19 เจอปัญหาชิ้นส่วน ไปไม่เป็นเหมือนกัน ยังไงก็ขอให้ทุกปัญหาสามารถคลี่คลายไปได้ อยากเห็นความคึกคักจริงๆ อยากเห็นรอยยิ้มของทุกคน ถึงแม้โควิด-19 ยังอยู่ แต่ก็ไม่หนักเหมือนที่ผ่านมา เอาใจช่วยให้ทุกฝ่ายก้าวผ่านทุกอุปสรรคนะครับ

สำหรับ “รามอินทรา” ยังถือว่าโชคดี ถึงจะไม่เหมือนเดิม แต่ก็ยังสามารถยืนอยู่ได้ ไม่ว่าจะเป็น “หนังสือพิมพ์ยวดยาน” หรือ “เว็บไซต์…รามอินทรา” ที่ยังสามารถประคับประคอง เอาตัวรอดมาได้แบบโอเคเลยล่ะ แต่ก็อยากบอก ไม่ได้มาเพราะโชคช่วย ต้องทำงานหนักมาตลอด จำได้ว่าแทบไม่ได้อยู่บ้าน หยุดเชื้อ เพื่อชาติ ยังเข้าออฟฟิศตลอดระยะเวลาที่เกิดวิกฤติ รวมถึงการดูแล “คนบริษัท” แบบไม่ยอมปล่อยมือกัน

ก้อ…หวังว่าปีนี้ “คนยานยนต์” จะสามารถพลิกวิกฤติได้ อยากเห็นทุกความคึกคักของอุตสาหกรรมยานยนต์ไทย และทำให้ “รามอินทรา” ยังคงเขียนงานให้อ่านกันทุกสัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 เรื่อง 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ และ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก ยังไงก็อยากให้ติดตามอ่าน และเป็นกำลังใจให้ได้อยู่เคียงข้างกันต่อไป และอย่าลืมสนับสนุน “รามอินทรา” ในทุกช่องทาง จะมากหรือน้อยก็โอเคกว่าไม่มีเลย จริงมั้ยครับ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

28 ธันวาคม 2565