วันที่เขียนต้นฉบับ…คนไทยตกอยู่ในวังวนแห่งความกังวลกับปัญหาราคาน้ำมัน ที่ยังไม่รู้ว่าจะขึ้นวันไหน สำคัญคือมีน้ำมันให้เติมหรือไม่? แต่ที่แน่นอนมาก เป็นราคาสินค้าที่ขยับตัวขึ้นไปเรียบร้อยแล้ว ถือเป็นเหมือนการเอารัดเอาเปรียบของคนเป็นพ่อค้า ชนิดที่รัฐบาลควรจะมีมาตรการอะไรสักอย่าง เพื่อเอาจริงเอาจังกับเรื่องแบบนี้ ซึ่งก็คงจะเป็นเรื่องยาก เพราะไม่ใช่เพิ่งจะเกิด แต่เกิดมานานแล้ว ก้อ…เหมือนกับราคามะพร้าวนั่นแหละ วันนี้…ถ้าคุณศุภจี สุธรรมพันธุ์ ไม่เอาจริงเอาจัง ปล่อยให้เรื่องเลยผ่านไป เราก็คงไม่เห็นภาพตำรวจไปจับพ่อค้าหน้าเลือด ที่ขูดรีดคนสวนมะพร้าว ที่สำคัญ…คนที่เป็นนายทุนกลับเป็นคนจีน ที่เข้ามาเป็นคนจัดการ ว่ากันว่ามีทั้งซื้อสวนปลูกเอง มีทั้งตั้งตัวแทนเป็นล้ง ขูดรีดราคามะพร้าวเหลือแค่ 2–2.50 บาท แต่คนไทยก็ยังคงกินมะพร้าวราคาลูกละ 50–70 บาท ยังสงสัยเหมือนกันว่า คนที่เป็นเจ้าหน้าที่นั้น ไม่รู้ไม่เห็นเรื่องแบบนี้เลยหรือ อนิจจา…ประเทศไทย

พรุ่งนี้…ยังไม่รู้เลยว่า สถานการณ์ด้านเศรษฐกิจจะเป็นเยี่ยงไร? แต่…ยังเชื่อว่าสงครามไม่น่าจะยืดเยื้อ เพราะ “ทรัมป์” ออกอาการเหมือนอยากจะจบแล้ว ก้อ…ลองไปถาม “คนอเมริกัน” ดูก็ได้ ใครอยากให้เกิดสงคราม แค่สถานการณ์ของประเทศ ยังแทบตัวไม่รอด ถ้าเลือกได้ก็คงเลือกให้ “ทรัมป์” ลาออกซะมากกว่า สุดท้ายแล้ว ผลพวงของสงครามก็เป็นเรื่องของผลประโยชน์ของคนไม่กี่คน ประชาชนคนทั่วโลกมีแต่เดือดร้อนกับเดือดร้อน ลองคิดรายละเอียดแค่ประเทศไทย ที่ต้องดูแลคนไทยในประเทศที่มีสงคราม ต้องหาเครื่องบินไปรับ ต้องดูแลชีวิต และสุดท้ายก็อาจจะต้องดูแลส่งกลับไปยังที่เดิม เพราะทุกคนต่างก็มีครอบครัว มีภาระที่จำเป็น ต้องทำงานหาเงินใช้หนี้ เป็นภารกิจที่จะต้องส่งกลับให้เรียบร้อยอีกด้วย บวกลบคูณหารแล้ว มีแต่ค่าใช้จ่ายทั้งสิ้น ทั้งๆ ที่ประเทศไทยก็ไม่ได้ไปยุ่งเกี่ยวอะไร ซึ่งก็เหมือนกับอีกหลายประเทศ

เป็นวังวนที่เกิดขึ้นในวันนี้ ที่คนไทยอาจจะต้องติดตามข่าวคราวอย่างใกล้ชิด ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของราคาน้ำมัน เรื่องของอาหารการกิน จะทำอย่างไรให้ไม่ลำบาก ตอนนี้…ก็ได้แต่ภาวนาให้สงครามจบลงโดยเร็วที่สุด เพราะขืนสงครามยืดเยื้อ คงไม่ใช่นิยายเรื่องสั้นอย่างแน่นอน และคนที่จะเดือดร้อนไม่แพ้คนทั้งโลก น่าจะเป็นคนอเมริกันนั่นแหละ ที่มีคนหัวแถวชื่อ “ทรัมป์” สิ่งสำคัญ…จะกลายเป็นสงครามที่คงค้างอยู่ในใจของทุกคน โดยเฉพาะ…คนที่อยู่ในประเทศที่เป็นสนามรบ คนที่เจอะเจอความสูญเสีย หรือคนที่ทรัพย์สินถูกทำลายเพราะสงคราม สุดท้าย…คงมีแต่เรื่องของผลประโยชน์ และการสูญเสีย เป็นเรื่องที่ไม่ควรจะเกิด ในภาวะที่สภาพเศรษฐกิจ ยังเป็นจุดบอดของชีวิต ทุกคนยังต้องดิ้นรนต่อสู้ และคงไม่อยากให้เกิดสงคราม

ทุกคนอยากมีชีวิตที่ปลอดภัย และมีความสุขอย่างแท้จริง