แปลกใจตัวเองเหมือนกัน…ทำไมปีนี้ไม่ค่อยรู้สึกตื่นเต้นกับปีใหม่ หรืออาจเป็นเพราะการต้องตกอยู่ในวังวนแห่งวิกฤติโควิด-19 เกือบ 3 ปี ทำให้ “รามอินทรา” รู้สึกว่าตัวเองเรียบง่ายขึ้น รวมถึงอายุที่เป็นตัวเลข 6 รอบด้วยหรือปล่าววว การอยู่ในวังวน…อยู่บ้าน หยุดเชื้อ เพื่อชาติ ชีวิตเหมือนเปลี่ยนแปลงไปจากภาคปกติ งงเหมือนกัน ทำไมอยู่บ้านได้จริงๆ โดยเฉพาะช่วงเสาร์-อาทิตย์ เช้าซื้อของกินเสร็จเรียบร้อย ก้อ…ซื้อกินได้ตั้งแต่เช้าจรดเย็น แล้วก้อ…นั่งเขียนต้นฉบับ 2 วัน 8 คอลัมน์ ส่วนจันทร์ถึงศุกร์ เข้าออฟฟิศแบบแทบไม่ได้หยุด เพราะยังไง​ “ยวดยาน” ก็ยังวางขายตามปกติ ดีใจนะที่ครบ 1,000 ฉบับ แบบออกตรงเวลาทุกฉบับ ก้อ…เข้าสู่ปีที่ 25 แล้วนะ

วันนี้…เมื่อข่าวคราวของโควิด-19 เบาบางลง “รามอินทรา” สำรวจตัวเอง จะกลับสู่วังวนความคึกคักเช่นในอดีตหรือไม่? เท่าที่รู้จัก แปลกใจตัวเอง ไม่รู้สึกอยากไปไหนมาไหนเช่นในอดีต ยังอยากเขียนหนังสือ อยู่ติดบ้านมากขึ้น กินง่ายขึ้น รวมถึงดูแลตัวเองมากขึ้น น้ำหนักลดลง รวมถึงการแต่งตัวก็เหมือนจะง่ายขึ้นตามไปด้วย เพราะช่วงโควิด-19 “รามอินทรา” รู้เลยว่า ตัวเองเปลี่ยนไป และรู้สึกเหมือนสุขภาพจะโอเคขึ้น ทั้งสุขภาพตัวและสุขภาพใจ อารมณ์นิ่งขึ้นไม่โกรธง่ายไม่อยากยุ่งกับใคร ทำงานเสร็จได้แวลา ก้อ…กลับบ้าน โอเคเหมือนกันนะ

ก้อ…หวังว่า ชีวิตของปีใหม่ 2566 น่าจะทำให้ “รามอินทรา” รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลง การใช้ชีวิตที่เรียบง่ายขึ้น กินง่ายอยู่เป็น ไม่สนใจใคร นอกจากทำงานที่ตัวเองรับผิดชอบ บอกตรงๆ…แค่ทำให้ “ยวดยาน” สามารฝ่าวิกฤติฝ่าการลุกล้ำของ “สื่อออนไลน์” ก้อ…นับเป็นความสุดยอดแล้ว การสามารถทำให้ “ยวดยาน” วางตลาดได้ตามกำหนด เป็นเพราะชีวิตที่ผ่านการเพาะบ่มจากเจ้านาย และการเป็นคนหนังสือพิมพ์ ที่ต้องตรงต่อเวลา สิ่งสำคัญ…คือการเคารพซึ่งกันและกัน พูดแล้วต้องรักษาคำพูด ทุกการืทำงานมีกติกาชัดเจน ไม่ใช่ทำอะไรตามใจตัวเอง ถ้า “รามอินทรา” ไม่มีกติกาคงยากจะรักษา “ยวดยาน” มาจนถึงปีที่ 25 ตรงเวลาไม่เอาเปรียบใคร และเชื่อใจตัวเอง

ปีใหม่แล้ว… “รามอินทรา” บอกตัวเองขอบคุณตัวเอง ที่ทำให้ชีวิตก้านผ่านจนถึงวันนี้ เป็นเพราะการเคารพกติกา การดูแลตัวเองเป็นสำคัญ ก้อจะพยายามอดทนเพื่อ “ยวดยาน” ที่ตัวเองปลุกปั้นขึ้นมา พยายามจะอดทน แต่…ไม่รู้ว่าจะทนได้แค่ไหน? เมื่อวันนี้…ยังมีคนชอบเอาเปรียบกัน ไม่เคยยอมรับกติกา ชอบแหกกฎและเข้าข้างตัวเอง ขอบคุณที่ทำให้ยังสามารถจอ…จ่อ…จ้อ มาได้ทุกสัปดาห์ ขอบคุณตัวเอง ขอบคุณที่อดทน อยากให้อดทนต่อไป

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

21 ธันวาคม 2565