ดีใจ…กับข่าวของโควิด-19 หรือโอไมครอนที่ “ภาครัฐ” แถลงข่าวอย่างชัดเจนเป็นขั้นตอน เดือนกรกฎาคมจะเป็นการกำหนดให้เป็น “โรคประจำถิ่น” ที่ “คนไทย” ต้องปรับตัวอยู่กับโรค เหมือนเป็นโรคปกติชนิดหนึ่ง ซึ่งน่าจะเป็นข้อดีสำหรับทุกคน เพียงแต่ยังไงก็ยังต้องดูแลตัวเอง การ์ดอย่าตก พกหน้ากากพกเจล  และล้างมืออยู่ตลอดเวลา รวมถึงยังไงก็ต้องฉีดวัคซีนตามที่กำหนด ซึ่งวันนี้…บางคนฉีดไปถึงเข็มที่ 4 กันแล้ว ใครที่ยังไม่ได้ฉีด อยากให้ฉีดซะ

2 ปีที่ผ่านมา… “รามอินทรา” ยอมรับเป็นห้วงเวลาที่ยากลำบาก แม้จะมีมาตรการ Work From Home แต่ทีมงานยวดยานแทบจะเข้าออฟฟิศทำงานมากกว่าอาจเป็นเพราะความไม่สะดวก นอกจากยังเป็น “สื่อสิ่งพิมพ์” ที่มีขั้นตอนการทำงานจุกจิกกว่าสื่อออนไลน์ การเข้าออฟฟิศทำให้ “รามอินทรา” ได้รู้ว่า…ความรับผิดชอบที่จะต้องทำให้ “ยวดยาน” ดำรงอยู่ได้นั้นเป็นเรื่องยากลำบากเป็นอย่างยิ่ง เพราะตลอดระยะเวลาเกือบ 24 ปี “ยวดยาน” ไม่เคยผิดพลาดเรื่องการวางตลาด ยังคงตรงเวลามาโดยตลอด

“รามอินทรา” อาจจะโชคดีที่ช่วงหนึ่งของการทำงาน เคยมีโอกาสเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของหนังสือพิมพ์แนวหน้า ได้เรียนรู้วิธีการปิดต้นฉบับ ได้เรียนรู้จักหน้าที่ความรับผิดชอบ การตรงต่อเวลา เพราะไม่เช่นนั้นคงยากจะอยู่ร่วมกัน คงยากจะทำให้งานสำเร็จลุล่วง สิ่งสำคัญยิ่งคือการถูกสอนให้รู้จักหน้าที่ รู้จักการตรงต่อเวลา ซึ่งแตกต่างจากคนรุ่นใหม่ ที่คิดเข้าข้างตัวเอง ทำอะไรทำตามใจตัวเอง ทั้งๆที่ทุกบริษัททุกที่ทำงาน ล้วนแล้วแต่มีกฎกติกา

วันนี้กับวันวานของ “รามอินทรา” จึงยังคงรักษาการเป็นคนทำงานที่ต้องรู้จักเวลา รู้ว่าตัวเองมีความสำคัญแค่ไหน? โดยเฉพาะภายในองค์กรตัวเอง ไม่คิดที่จะเอาเปรียบคนอื่น เพราะอยู่บริษัทเดียวกันกติกาเดียวกัน แตกต่างแค่หน้าที่ความรับผิดชอบ และตำแหน่งหน้าที่เท่านั้น “รามอินทรา” โชคดีที่ได้เรียนรู้จากประสบการณ์ การเป็นกลไกเล็กๆที่ต้องทำทุกอย่างเพื่อให้ตัวเองมีความหมาย ก้อ…เป็นอีกเรื่องราวที่หยิบมาเป็น “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ ให้อ่านกัน ขอบคุณตัวเองที่ทำให้มีวันนี้ ที่เป็นสำคัญส่วนเล็กๆขององค์กร

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

16 มีนาคม 2565