เผลอแป๊บเดียวจริงๆ ปีใหม่เริ่มก้าวเดินแล้ว หลังส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่กันเรียบร้อย ส่วน “รามอินทรา” เหมือนเดิม ส่วนมากปีใหม่ ก้อ…กรุงเทพเป็นของเรา อยากไปไหนก็ไป อยากหาอะไรกินก็ไป เอาที่สบายใจ ยิ่ง 2 ปีมานี้ มีแต่เรื่องโควิด ชีวิตเลยอยู่ติดบ้าน น่าจะโอเคที่สุด แต่ก็ถูกถามต่ออีกแหละ อยู่กรุงเทพเบื่อมั้ย? ถ้าตอบไม่เบื่อก็เหมือนโกหก เพราะอยู่มาทั้งปี อยู่ที่ตัวเรานั่นแหละ จะเบื่อหรือไม่เบื่อ อาจเป็นเพราะอายุที่มากขึ้นด้วยหรือเปล่า? ทำให้รู้สึกอยากอยู่บ้าน ทำโน่นทำนี่ดูทีวีแล้วก็พักผ่อน อยากกินอะไรก็หากินเอา ตังค์มีใช้ซะอย่าง กรุงเทพของอร่อยๆเยอะแยะไปหมด

อีกเรื่องที่มักถูกถาม ทำไม “รามอินทรา” เก็บตัวมากขึ้น คำตอบเดิมนั่นแหละ อายุเยอะขึ้นอยากพักผ่อน ไม่อยากโชว์ไม่อยากทำอะไร อยากอยู่บ้านมากกว่า รวมถึงตัวเองก็มีช่องทางให้ได้เขียนให้ได้แสดงออก ก็เลยไปโผล่อยู่ตรงนั้น…ที่เป็นพื้นที่ของเรา ที่สำคัญ…ทำแล้วได้ตังค์ ก้อ…เลยยึดเอาพื้นที่ตัวเอง อยากเขียนอยากโชว์ก็อยู่ตรงนั้นแหละ ใครจะติดตามก็แล้วแต่ไม่ติดตามก็ไม่เป็นไร ก้อ…แค่จำไว้ ส่วนจะให้เป็นคุยโม้คุยอวดว่า อยู่ตรงนั้นไปตรงนี้ อันนี้บอกได้เลยว่า ไม่ค่อยถนัด เพราะแค่ไปทำงานก็เอามาโชว์ อันนี้ยิ่งไม่เอาเลย แหม่…ใครๆเค้าก็ไป ไม่เห็นแปลกตรงไหน

ก้อ…เป็นเพราะแก่แล้วนั่นแหละ อยากทำอะไรที่อยากทำจริงๆ ที่สำคัญ…ยังอยากได้ตังค์ ยังเชื่อว่า…ยังไงก็ยังพอจะหาตังค์ได้อยู่ แม้อายุจะเยอะไปไม่นิด แต่เมื่อโลกเปลี่ยนแปลง และให้โอกาสคนทำงาน ดีกว่าอยู่เปล่าๆ “รามอินทรา” ก็เลยทำโน่นทำนี่ ที่เป็นตัวของตัวเองซะมากกว่า แค่…คนรู้จัก 2-3 คนคอยติดตาม ก้อ…ชื่นใจแล้วล่ะ ยังไงก็มีคนรักถึงรักน้อยก็ดีกว่าไม่มี เลยสบายใจที่จะเป็นตัวของตัวเอง อยู่กับตัวเองไม่อยากไปอวดอะไร กับใครแล้ว

อีกเรื่อง…ที่ยังมีไฟอยากทำ ก้อ…เป็นเรื่องของ “โลกออนไลน์” นี่แหละ กำลังคิดอยู่ว่าจะทำดีมั้ย? ทำเมื่อไหร่? เพราะมีคนบอกให้ดีใจ อายุเป็นเพียงตัวเลข อยากทำอะไรก็ทำ ทำแล้วได้ตังค์ ทำแล้วมีความสุขก็ทำไปเถอะ แต่…ถ้าจะให้โอเคต้องอย่าทำแบบที่ใครๆ ก็ทำได้ ง่ายๆต้องไม่มีเหมือนใครนี่แหละ เลยหยิบมา จอ…จ่อ…จ้อ ให้อ่านกันในช่วงต้อนรับปีใหม่ 2565 สวัสดีครับ

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

29 ธันวาคม 2564