Ramindhra UHU

หลัง “ยวดยาน” ก้าวสู่ปีที่ 26 “รามอินทรา” และทีมงานยวดยาน ก้อ…ได้เวลาโยกเยกที่ทำงาน ขยับจากเดิมที่อยู่ด้านใน มาอยู่ด้านนอก ที่โอ่โถงดูสบายตามากขึ้นกว่าเดิม ก็มีพรรคพวกคนบริษัท

ล่วงเลยเข้าสู่ครึ่งปีหลังแล้ว หลายคนพูดตรงกันปีนี้เวลาผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน อดถามตัวเองไม่ได้ว่ารู้สึกอย่างไร? ถ้าจะบอกว่า…รู้สึกเฉยๆล่ะ ก็ไม่น่าจะใช่ ในเมื่อยังต้องทำงานอยู่ทุกสัปดาห์

คุยกับพรรคพวก…เรื่องก้าวที่ 26 ของหนังสือพิมพ์ยวดยาน หลายคนแปลกใจหลายคนไม่แปลกใจ ด้วยเหตุผล…เป็นเพราะความแตกต่างที่ชัดเจนตั้งแต่ก้าวแรก

สัปดาห์ก่อน… “ปิ๋ว…ปิ๋ว” วรางคณา รัตนพันธ์ เดินมาบอก…จะมีน้องจาก “วิวาลดี้” แวะเวียนมาเบิร์ดเดย์ และอยากขออนุญาตไปร่วมงานครบรอบด้วย ในจำนวนคนที่มาเป็นอดีตคนยานยนต์

สถานการณ์น่าจะเข้าสู่ภาวะปกติแล้ว สำหรับวิธีการทำงานของ “รามอินทรา” ถ้าหากเรียบเรียงเส้นทาง น่าจะเริ่มตั้งแต่บางกอก มอเตอร์โชว์ เลยล่ะ เพราะเจอทั้งสูจิบัตรเจอทั้ง “ยวดยาน” ที่เป็นรายสัปดาห์ เสร็จแล้วเข้าสู่วังวนงานครบรอบ ก้าวสู่ปีที่ 26 ที่ต้องเริ่มปิดต้นฉบับกันล่วงหน้า เพราะเป็นฉบับพิเศษที่จัดทำเพิ่มขึ้น ก้อ…เหมือนทำ 2 ฉบับนั่นแหละ ซึ่งก็ต้องยอมรับ…เขียนต้นฉบับกันแบบยาวๆ แต่ที่ต้องตามเก็บทั้งหน้าโฆษณาและคอมเม้นต์ของแต่ละแต่ละบริษัท เพื่อปิดต้นฉบับ ที่เหนื่อยต้องปิดฉบับพิเศษ พร้อมๆกับการทำงานเล่มปกติ ยอมรับว่าทีมงานเหมือนรู้งานรู้หน้าที่ ...

วันนี้…ใครที่เคยมาเยี่ยมเยียน “รามอินทรา” ถึงออฟฟิศ น่าจะสะดุดตากับ “องค์พิฆเนศ” ที่ตั้งตระหง่านอยู่คู่กับหนังสือพิมพ์ยวดยาน ถือเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่เคารพนับถือ

มีคนเค้าบอกว่า…วันนี้วังวนชีวิตของคนทำงานเปลี่ยนไป อาจเป็นการเปลี่ยนไปตามวัฏจักร ยิ่งในโลกของการสื่อสาร ที่สามารถติบโตได้จากการเรียนรู้ด้วยตัวเอง

เห็นข่าวของค่ายรถยนต์ซูซูกิแล้ว…สะท้อนความรู้สึกของการทำงานเป็น “คนสื่อ” แค่เฉพาะหนังสือพิมพ์ยวดยาน ก้อ…ก้าวสู่ปีที่ 26 แล้ว

ทุกครั้งที่พรรคพวกแวะเวียนมานั่งคุย “รามอินทรา” มักจะถูกถามบ่อยครั้ง ไม่ว่าจะเป็นด้วยเรื่องของอายุและอารมณ์ อายุยังไงก็ไม่สามารถแปรเปลี่ยนได้ แต่อารมณ์นี่แหละตัวแปรปรวนเชียวล่ะ

น่าจะหมดร้อนกันแล้วล่ะ เมื่อฝนตกลงมาให้เย็นชุ่มฉ่ำกันแล้ว บางพื้นที่ก็ฉ่ำเกินจนน้ำท่วม เกิดความเสียหายต่อไร่สวน นี่แหละธรรมชาติที่มีเรื่องราวให้ต้องระมัดระวังกันทุกปี