“รามอินทรา” ยังคงเข้าออฟฟิศทุกวัน แม้ว่าจะเขียนต้นฉบับเสร็จเรียบร้อยแล้ว ตั้งแต่วันเสาร์-อาทิตย์ แต่…ยังมีงานที่ต้องรับผิดชอบ ยังมีเรื่องราวที่ต้องคุยกับทีมงานหรือไม่? ก็ยังมีเรื่องราวที่จะต้องติดต่อกับ “คนยานยนต์” หรือบางโอกาสก็ยังมีงานมีเรื่องต้องคุยกับ “เจ้านาย” ดร.ปราจิน เอี่ยมลำเนา ยิ่งวันนี้…มีห้องทำงานที่เป็นเหมือนห้องรับรองอีกห้องเอาไว้คุยกันยิ่งเป็นเรื่องที่โอเคเป็นอย่างยิ่ง ยอมรับ…การสามารถดำรงอยู่ได้จนก้าวสู่ปีที่ 28 นั้น เป็นเรื่องที่แหมือนความคาดหมาย แต่…ก็ไม่เคยหยุดนิ่ง ยังต้องพยายามที่จะปรับโน่นแก้นี่ไปเรื่อยๆ เคยถูกถาม…ทำไมต้องปรับต้องเปลี่ยนทั้งๆ ที่ไม่มีคู่แข่งแล้ว คำตอบก็คือ…การต้องแข่งกับตัวเองนี่แหละ เป็นเรื่องที่ยากกว่ามีคู่แข่งซะอีก เพราะยังได้เห็นการปรับการเปลี่ยนของคู่แข่ง แต่การแข่งกับตัวเองการวิ่งหนีตัวเองนั้น ไม่มีมุมเห้นมีแต่มุมคิด แต่…กลับเป็นอีกความท้าทายที่ “รามอินทรา” ยังรู้สึกสนุกและมีความสุขกับการทำงานในทุกวัน

อีกเรื่องที่ถูกถามและทำให้คนการเป็นงง คือเรื่องที่ “รามอินทรา” ต้องเขียนต้นฉบับ สัปดาห์ละ 8 คอลัมน์ เค้าถามว่าเขียนได้ยังไง ก้อ…ใช้เวลาวันเสาร์- อาทิตย์ เป็นของ “ยวดยาน” 4 คอลัมน์ เป็นของ “เว็บไซต์…รามอินทรา” อีก 4 คอลัมน์ ซึ่งส่วนมากก็จะเขียนจบภายใน 2 วัน เพียงแต่ระยะหลัง จะเขียนแค่ 4 คอลัมน์ เพราะมีข้อมูลไม่ค่อยเต็มร้อย อีก 4 คอลัมน์ก็ใช้เวลาในออฟฟิศ ยอมรับระยะหลัง…ทั้งตัวละครและข้อมูลนั้น ไม่ค่อยจะเหมือนยุคแรกๆ ที่ “สื่อสิ่งพิมพ์” ยังเฟื่องฟู จริงๆแล้วถ้าในห้วงเวลาที่มีตัวละครมีข้อมูลครบถ้วน เรื่องเขียนเป็นเรื่องไม่ยาก ยิ่งมีตัวละครมีข้อมูลยิ่งเขียนไม่ยาก จำได้ว่า…เคยเขียน 4 คอลัมน์ จบภายในเวลา 3 – 4 ชั่วโมง ก้อ…ไม่เคยคิดจะเลิกเขียน ด้วยอาจเป็นความรักความผูกพันไปแล้ว ซึ่งก็เล่นเอาคนที่ถาม ยังถามต่อเลยว่าเขียนได้ยังไง และที่น่าสนใจ วันนี้…เมื่อ “สื่อสิ่งพิมพ์” ไม่เฟื่องฟู จะยังหาคนเขียนแบบนี้ได้อีกหรือไม่? โดยเฉพาะในยุค “สื่อออนไลน์” ที่เป็นการก็อปปี้เพรส ซะมากกว่า ก็มีความเป็นไปได้ที่น่าจะหมดยุคการเขียน “คอลัมน์” ไปแล้ว

เป็นวิถีแห่งความเป็น “รามอินทรา” ที่ไม่เคยคิดว่าจะมาถึงวันนี้ ซึ่งต้องมาเป็น “คนเขียนหนังสือ” และมาเขียน จอ…จ่อ…จ้อ ให้อ่านกันทุกสัปดาห์ ยังไงก็ยังคงต้องเขียนกันต่อไป ด้วยเพราะ “ยวดยาน” ยังคงได้รับการสนับสนุนเป็นอย่างดีจากคนยานยนต์ รวมถึง “เว็บไซต์…รามอินทรา” ก็ยังสามารถประคับประคองตัวเองไปได้ แม้อาจจะไม่หวือหวา แต่ก็เป็นอีกความสุข และเป็น “เว็บไซต์…รามอินทรา” ที่มีความแตกต่างจากที่เค้าทำกัน “รามอินทรา” ยังคงยึดมั่น และตั้งใจที่จะเขียนหนังสือต่อไป ขอบคุณทุกกำลังใจ ขอบคุณทุกกำลังใจ ขอบคุณตัวเองที่ยังมีพลังที่จะเขียนหนังสือกันต่อไป แม้ว่าปีนี้…จะอายุย่างสู่ 76 ขวบแล้ว แต่ยังมีไฟที่จะทำงานที่จะเขียนหลากหลายเรื่องราวให้อ่านกันต่อไป

เป็นอีกสัปดาห์สำหรับการ จอ…จ่อ…จ้อ ของ “รามอินทรา”

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

22 กรกฎาคม 2569