ใกล้จะถึงงานบางกอก มอเตอร์โชว์ ครั้งที่ 47 สิ่งที่สังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนคือ ความคึกคักแห่งค่ายยานยนต์ ไม่ว่าจะเป็นรถยนต์หรือรถจักรยานยนต์ ซึ่งอยู่ในระหว่างเตรียมความพร้อม ไม่ว่าจะเป็นการเปิดตัวรถรุ่นใหม่ หรือการจัดแคมเปญ เพื่อเป้าหมายที่ชัดเจน คือ ยอดจองที่จะเป็นต้นทุนสำคัญในการก้าวไปสู่เป้าหมายที่วางไว้ ก้อ…ไม่รู้เป็นเพราะเหตุนี้หรือไม่…ทำไมระยะนี้ “คนบริษัท” แต่ละค่ายต่างก็ตกอยู่ในวังวนแห่งความวุ่นวาย ทั้งต้องติดประชุม ต้องเตรียมข้อมูล ต้องเตรียมโน่นเตรียมนี่ จนแทบไม่มีเวลาที่จะสื่อสารกับใคร เชื่อมั้ย? “รามอินทรา” กริ๊งกร๊างหาใคร หาคนที่จะรับสายยากมาก หรืออย่างเก่งก็รับสาย เพื่อจะบอกว่า…ติดประชุม เดี๋ยวโทรกลับ แล้วก็เชื่อขนมกินได้เลยว่า ไม่มีการโทร.กลับ ไม่รู้ว่า…ลืมจริงหรือแกล้งลืม

“รามอินทรา” จึงรู้สึกเฉยๆ ที่วันนี้…ออกจะเหงาๆบ้าง ถ้าคิดจะกริ๊งกร๊างหรืออยากคุยกับใคร เผื่อใจไว้ล่วงหน้าเลยว่า…ถ้าไม่รับสาย หรือรับสายแล้วคุยไม่ได้ ที่สำคัญ… “คนบริษัท” ที่สนิทหรืออยากกริ๊งกร๊างคุยได้นั้นเหลือน้อยลงทุกวัน หรืออาจเป็นด้วยวิถีที่เปลี่ยนแปลงไป การสื่อสารที่เปลี่ยนจากกริ๊งกร๊างคุยกัน มาเป็นการสื่อสารผ่านหน้าจอสี่เหลี่ยม ด้วยตัวหนังสือที่เป็นเพียงข้อความสั้นๆ บ้าง หรือบางครั้งก็เป็นภาพการ์ตูนบ้าง ซึ่งส่วนมากก็จะใช้มือถือเป็นสำคัญ แต่สำหรับ “รามอินทรา” ไม่นิยมการคุยผ่านไลน์หน้าจอมือถือ จะมีไอแพดต่างหากอีกเครื่องหนึ่ง ที่บางครั้งก็ไม่ได้พกพา จะวางไว้ที่โต๊ะทำงานมากกว่า รวมถึง…ชอบใช้พิมพ์ต้นฉบับที่ไม่ใช่คอลัมน์ประจำ เป็นสกู๊ปพิเศษซะมากกว่า

ก้อ…ยอมรับวันเปลี่ยนเวลาผ่าน สิ่งที่เคยเป็นเรื่องง่ายก็กลับเป็นเรื่องยาก เรื่องการสื่อสารที่นับวันจะติดต่อพูดคุยกับคนบริษัทเหลือน้อยลง ซึ่งก็เป็นปัญหากับการเขียนงานด้วยเหมือนกัน เมื่อคิดอยากได้ข้อมูลของ “คนบริหาร” แล้วคิดจะกริ๊งกร๊างหาใครเพื่อหาข่าวก็เป็นเรื่องยากขึ้น เมื่อส่วนมากไม่รับสายหรือบางครั้งก็ติดประชุม ทำให้การหาข้อมูลไม่ใช่เรื่องง่ายอีกต่อไป รวมถึง…การจะกริ๊งกร๊างหาเจ้าตัวก็ยิ่งยาก ไม่ว่าจะเป็นเพราะความเกรงใจ ก้อ…ขนาดทีมงานยังรับสายไม่ได้ ด้วยเพราะติดประชุม แล้วเจ้านายจะรับสายได้ยังไง เป็นวังวนแห่งวิถีทางของปัญหาเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นในทั่วโลก ยิ่งวันนี้…ยังไม่รู้อนาคตจะเกิดสงครามขึ้นเมื่อไหร่ ที่เป็นอยู่ก็เหมือนจะเป็นลางบอกเหตุ ยังไงก็ไม่รู้

“รามอินทรา” ยังคงโชคดีที่ยังสามารถเขียนเรื่องราวให้อ่านกัน สัปดาห์ละ 3 เรื่อง 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก และ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ ยังไงก็อย่าลืมติดตามอ่านกันเยอะๆ จะได้มีพลังหาข้อมูลมาเขียนให้อ่านกัน

ด้วยความขอบคุณที่ติดตามกัน

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

1 มีนาคม 2569