วันนี้…วิถีแห่งการทำงานเปลี่ยนไป โดยเฉพาะค่ายยานยนต์ที่ไม่ใช่คนไทย ไม่ว่าจะเป็นการเซฟค่าใช้จ่าย รวมถึงการเซฟคนที่จะได้เห็น “คนทำงาน” มีอันต้องโบกมือลาก่อนวัยเกษียณ เพราะไม่จำเป็นต้องใช้คนรุ่นเก่าที่มีประสบการณ์ แค่ใช้คนทำงานที่มีความรู้ความสามารถ ในเรื่องของเทคโนโลยีสมัยใหม่ ที่ใช้เครื่องมากกว่าใช้คน วังวนคนทำงานจึงแปรเปลี่ยนไป หลายคนจำต้องรับข้อเสนอ เพื่อเก็บเงินก้อนไว้เป็นทุนในอนาคต ที่ยังไม่มีแผนการอะไร ทำให้อดคิดถึง เส้นทางใหม่ของวัยก่อนเกษียณ ที่ขอทำงานสักช่วงเวลาหนึ่ง อาจจะเก็บทุนไว้สักก้อน แล้วก็โบกมือลากลับบ้านใช้พื้นที่เป็นอนาคต หลายคนประสบความสำเร็จ มีธุรกิจเป็นของตัวเอง แถมมีรายได้มากกว่าสมัยยังเป็น “คนทำงาน” หลายเท่าตัว มีความสุขสบายเมื่อได้เป็น “นาย” ของตัวเอง ไม่ต้องอดทนกับบรรยากาศการทำงาน ที่ยังไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นเยี่ยงไร? จะได้เกษียณหรือถูกจิ้มออก

อีกช่องทางหนึ่ง…คนรุ่นใหม่หลายๆคน สามารถสร้างความสำเร็จให้กับตัวเอง ด้วยการเป็น “คนหน้าจอ” ออนไลน์ขายของ จนมีเศรษฐีคนรุ่นใหม่มีเงินเป็นสิบล้านร้อยล้าน ในช่วงระยะแรกไม่นาน แต่ก็ต้องคำนึงถึงอายุของอาชีพด้วย เพราะเป็นอาชีพที่เหมือนจะมีแวลาระยะสั้นๆ ที่เดินทางเข้าสู่วิถีแห่งการเอาตัวรอด เมื่ออะไรที่ได้มาเร็ว โอกาสที่จะเคลมเร็วก็มีสูง ก้อ…มีหลายที่รวยเร็วแล้วก็หมดตัวเร็ว ไม่แปลกใจ…ถ้าจะมีคนเป็นหนี้แล้วไม่จ่าย ทั้งคนดังและคนธรรมดา เพราะธุรกิจที่เหมือนจะไม่มีการวางแผน เป็นเหมือนการตัดสินใจเฉพาะตัว ยิ่งรวยเร็วยิ่งฮึกเหิม ยิ่งโลภมาก กล้าได้แล้วก็กล้าเสีย เมื่อคุณรวยเร็วได้ คุณก็มีสิทธิ์ที่จะหมดตัวเร็วได้เหมือนกัน ถ้าหากไม่รู้จักการวางแผนและบริหารชีวิตใช้เงินอย่างกะแบงค์กงเต็ก วันหนึ่ง…สูงสุดคืนสู่สามัญ เป็นเรื่องธรรมชาติ

“รามอินทรา” นั้น เคยบอกกับพรรคพวกเสมอๆว่า โชคดีที่แก่ก่อน ไม่จำเป็นต้องไปแข่งขันกับใคร ที่สำคัญ…หนังสือพิมพ์ยวดยาน วันนี้ก็ยังถือว่าโอเคอยู่  ล่วงสู่ปีที่ 28 แล้ว ยังคงได้รับการสนับสนุนจาก “คนบริษัท” ยังคงพอที่จะประคับประคองตัวเองให้สามารถดูแลให้สามารถวางตลาดได้ทุกสัปดาห์ 1,000 กว่าฉบับแล้ว ที่วางตลาดได้แบบตรงต่อเวลา ถือโอกาสขอบคุณทุกท่านที่ให้การสนับสนุนดูแลกันเป็นอย่างดี ทำให้มีพลังที่จะนั่งเขียนเรื่องราวให้อ่านกันได้ทุกสัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 เรื่อง 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก และ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ ยังไงก็ฝากให้ติดตามอ่าน และเป็นกำลังใจให้กันต่อไปนะครับ จะได้มีพลังสรรหาเรื่องราว และตัวละคร มาเขียนให้อ่านกันต่อไป

ขอบคุณที่ยังคงจะสนับสนุนกันต่อไป ด้วยรักและผูกพันยิ่ง

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

26 พฤศจิกายน 2568