น่าจะล่วงสู่ฤดูหนาวแล้วล่ะ เพราะช่วงที่ผ่านมาเป็นปลายฝนต้นหนาว แล้วก้มีการคาดคะเนกันว่า…ปีนี้อากาศน่าจะหนาวมากกว่าปกติ ต้องติดตามกันว่าจะหนาวจริงหรือไม่? “รามอินทรา” คุยกับพรรคพวกคนยานยนต์ อดเป็นห่วงสภาพของ “คนสื่อ” ไม่ได้ วันนี้…เมื่อเป็นยุคของสื่อออนไลน์ ทำให้เกิดคนสื่อมากมาย แต่สิ่งที่สวนทางกลายเป็นงบสนับสนุนที่คนบริษัท มีน้อยลงจนไม่อาจดูแลคนสื่อได้เหมือนเช่นเมื่อครั้งยังเป็นสื่อสิ่งพิมพ์ สิ่งที่น่าจะเกิดขึ้น ปีหน้าสถานการณ์จะเป็นเยี่ยงไร แล้วคนสื่อจะดำรงอยู่ได้อย่างไร? จำนวนคนสื่อที่มีอยู่คงลดน้อยลงแล้วล่ะ เพราะรายได้ที่จะได้จากคนบริษัทนั้น คงเป็นเรื่องที่ยากยิ่งขึ้น คนบริษัทก็คงต้องเลือกที่จะสนับสนุนมากขึ้น

ถ้าดูกันให้ละเอียด “สื่อออนไลน์” หรือสื่อยุคหน้าจอสี่เหลี่ยมนั้น วันนี้…ถ้าพิจารณากันแบบลึกๆแล้ว น่าจะเหลืออยู่ได้จริงๆ แต่พวกหัวแถวเท่านั้นแหละ แม้กระทั่งคนทำทีวีก็คงแทบไม่เหลือ เมื่อรายได้ที่ได้รับถูกลดลง ว่ากันว่า…รายได้ที่คนบริษัทให้การสนับสนุนนั้น แทบไม่แตกต่างจากออนไลน์ เมื่อเป็นเยี่ยงนี้ สู้ทำออนไลน์ดีกว่า เพราะค่าใช้จ่ายน้อยกว่า น่าจะเหลือรายได้มากกว่า แถมยังจัดทำได้ง่ายอีกด้วย ด้วยเหตุนี้…คนสื่อในช่องทางทีวี จึงเหลืออยู่แค่รายการเดิมๆเท่านั้น คงไม่มีรายการใหม่ๆ เกิดขึ้นอย่างแน่นอน แถมช่วงเวลาที่จัดรายการ ก็น่าจะลดน้อยลงไปด้วย ที่เหลือจึงเห็นได้ชัดเจนว่า คือรายการที่ได้รับการยอมรับนั่นเอง

อีกความน่าสนใจ วันนี้ “มิตรภาพ…ผ่านเว็บไซต์” ของ “รามอินทรา” ก้อ…หดหายไปจนแทบไม่เหลือ บางครั้งจะหาข้อมูลถึงใครสักคน ยังเป็นเรื่องที่ยากมาก เชื่อมั้ย? บางบริษัทยังแทบไม่รู้จัก “คนพีอาร์” เพราะเริ่มถึงเวลาเปลี่ยนผ่านเป็นคนพีอาร์รุ่นใหม่ๆ รวมถึง…วิธีการที่เปลี่ยนไป โลกของการสื่อสารก็เปลี่ยนไปจากการต้องติดตามกันแบบคุยกัน กลายเป็นการสื่อสารผ่านหน้าจอสี่เหลี่ยม เมื่อส่งข่าวแล้วเป็นอันจบข่าว คนรับจะได้รับหรือไม่? ไม่สนใจ เมื่อส่งแล้วเป็นอันจบ ไม่ได้ติดตามผล รวมถึง…การนำเสนอข่าวก็เป็น “ก็อปปี้เพรส” คือรับข่าวแล้วก็นำเสนอ ทำให้ข่าวคราวของแต่ละสื่อ ไม่ค่อยแตกต่างกัน เป็นข่าวแจกนั่นแหละ

วันนี้… “รามอินทรา” ถือว่าโชคดีที่ยังเป็น “สื่อสิ่งพิมพ์” และเป็น “สื่อออนไลน์” ไปด้วย ทำให้กลายเป็นคนสองสื่อ เขียนงานทั้งสองแบบ ซึ่งถือว่าเป็นอีกความท้าทายที่ทำให้ “รามอินทรา” ยังคงสนุกกับการทำงาน ยังคงได้เขียนหนังสือ เพียงแต่อาจมีเหงาบ้าง เมื่อมิตรภาพ…ผ่านเว็บไซต์ หดหายไป ทำให้การเขียนยากขึ้นบ้างเท่านั้นเอง แต่วันนี้…ก็เริ่มคุ้นชินบ้างแล้วล่ะ ยังไงก็ต้องอยู่ให้ได้ เขียนหนังสือให้อ่านกันทุกสัปดาห์ ก้อ…เหมือนสัปดาห์นี้ “รามอินทรา” ยังคงเขียนเรื่องราวให้อ่านกัน 3 เรื่อง 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก และ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ ยังไงก็อยากให้ติดตามอ่านเพื่อเป็นกำลังใจให้กับ อย่างน้อยก็เป็นอีก “คนสื่อ” ที่ยังเขียนเรื่องราวให้ได้อ่านกัน ในวันที่โลกการสื่อสารนั้น เปลี่ยนแปลงไปแบบหน้ามือเป็นหลังมือ

แต่… “รามอินทรา” ยังคงเป็นคนสื่อคนเดิม ที่ยังคงเขียนหนังสือให้อ่านกันเป็นประจำ ด้วยความรักและผูกพัน

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

8 ตุลาคม 2568