งานก้าวสู่ปีที่ 27 ของหนังสือพิมพ์ยวดยาน ผ่านไปเรียบร้อยแล้ว สิ่งที่ทำให้ “รามอินทรา” รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง น่าจะเป็นการได้เจอะเจอกับคนพีอาร์จากค่ายยานยนต์ ที่มาร่วมงานกันแบบอบอุ่น หลายคนที่ห้วงเวลาปกตินั้น โอกาสที่จะได้เจอกันน่าจะน้อยถึงน้อยมาก ค่ำคืนนั้น…ได้เจอกันได้คุยกัน สิ่งหนึ่งที่ยังคงอยู่…น่าจะเป็นความผูกพันที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง หลายคนเข้ามากอด เข้ามาพูดคุย รับรู้ได้เลยว่า…อบอุ่นเป็นเยี่ยงไร? ที่มากกว่าความผูกพัน ที่มากกว่าความอบอุ่น คือต้นทุนแห่งความสำเร็จของ “ยวดยาน” อย่างแท้จริง นั่นเพราะ “ยวดยาน” เป็น “สื่อสิ่งพิมพ์” ที่ถูกมองว่า…เป็นสื่อล้าสมัย ที่วันนี้…ก้าวสู่โลกแห่งดิจิทัลแล้ว แต่เป็นเพราะมือของคนยานยนต์นี่แหละ ที่ทำให้ยังสามารถดำรงอยู่ได้ แถมยังมั่นคงอีกด้วย

นอกจากความมั่นคงของหนังสือพิมพ์ยวดยานแล้ว อีกสิ่งหนึ่งที่ “รามอินทรา” รู้สึกและสัมผัสได้ เป็นความคึกคักแห่ง “คนพีอาร์” ที่เป็นอีกความผูกพัน เพราะยืนยันเสมอว่า… “คนพีอาร์” นั้น วันนี้แตกต่างจากวันวานโดยสิ้นเชิง ไม่ว่าจะเป็นวิถีแห่งการทำงาน ไม่ว่าจะเป็นวิถีแห่งความผูกพัน วันนี้…แทบไม่ต้องคิดอะไรเยอะ แค่หนึ่งข่าวแจก แล้วก็ส่งผ่านหน้าจอสี่เหลี่ยม ง่ายมากไม่ต้องจัดการอะไรเยอะแยะ ไม่จำเป็นต้องติดต่ออะไร ส่งข่าวแล้วก็จบ ขณะที่ “คนสื่อ” ก็แค่รับข่าวแล้วก็ขึ้นจอ ไม่ต้องตรวจไม่ต้องแก้ไข เลยไม่ต้องแปลกใจ ที่ข่าวคราวของทุกค่ายยานยนต์ จะไม่แตกต่างกัน หยิบจากสื่อไหนก็เหมือนกัน ดูสื่อเดียวก็โอเคแล้ว ก็เป็นวิถีที่เปลี่ยนแปลงไปแบบตรงกันข้าม อาจจะเป็นต้นเหตุที่ทำให้ วันนี้ความผูกพันของคนยานยนต์กับคนสื่อนั้น ไม่เหมือนกับวันวาน ก้อ…ไม่แปลกใจกับความเหินห่างที่เกิดขึ้น

แต่…อย่างน้อยสิ่งหนึ่งที่ “รามอินทรา” รับรู้ได้ ค่ำคืนนั้น ได้เจอะเจอกับหลายคนพีอาร์ ที่ห้วงเวลาปกตินั้นแทบไม่ได้เจอได้คุยกันเลย การได้เจอกันครบๆ ทำให้บรรยากาศของวันวาน ย้อนกลับมาเป็นความรู้สึกผูกพันที่ต้องบอกอยากให้อยู่นานๆ อยากเจอหลายๆคนบ่อยครั้งขึ้น ซึ่งก็คงเป็นเรื่องยาก ด้วยวิถีแห่งการเปลี่ยนแปลง ด้วยวิถีแห่งการทำงานของบริษัท ที่เปลี่ยนแปลงไปด้วย ทำให้ค่ำคืนแห่งเพื่อนพ้องน้องพี่ ค่ำคืนแห่งคนยานยนต์นั้น เป็นอีกความทรงจำเป็นความทรงจำแห่งมิตรภาพที่แม้จะไม่ได้เจอะเจอ แต่ยังคงอยู่ในความรู้สึกของทุกคน ขอแค่สักวันที่มีโอกาสได้เจอกัน ก้อ…น่าจะเพียงพอแล้วล่ะ และตั้งใจจะจัดงานครั้งต่อไป เพื่อระลึกถึงความผูกพันแห่งวันวาน ที่ยังคงดำรงอยู่ไม่เคยหนีหายไปไหน

อีกสิ่งสำคัญยิ่ง “รามอินทรา” ยังมีงานเขียนในทุกสัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 คอลัมน์ 3 สไตล์ ไม่ว่าจะเป็น “รามอินทรา” ยกนิ้วให้ “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ และ “รามอินทรา” จุ๊กจิ๊ก ก้อ…อยากให้ติดตามเป็นกำลังใจให้กันตลอดไป รวมถึง…มีอะไรก็ยังอยากให้กริ๊งกร๊างมาคุยกัน ยินดีเป็นอีกมุมที่สามารถพูดคุยกันได้ทุกเรื่อง ถ้ายังคิดว่า “รามอินทรา” ยังสามารถพึ่งพาได้

ด้วยรักและผูกพันไม่เคยเปลี่ยนแปลง

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

2 กรกฎาคม 2568