ปีใหม่จีน…ก้อ…ผ่านไปอีกแล้ว วันนี้…วังวนคนทำงานคงต้องมุ่งมั่นตั้งใจ ด้วยเพราะปีนี้น่าจะเป็นปีที่ยากลำบาก เจอใครมีแต่ได้ยินเสียงบ่นกับความยากลำบาก สำหรับในแวดวงคนยานยนต์ ก็ยังไม่รู้จะเป็นเยี่ยงไร? กับการที่จะต้องค้นหาความสำเร็จ ในห้วงเวลาที่ยากลำบาก ยิ่งถ้าย้อนไปดูตัวเลขยอดขายเมื่อปี 67 ที่มีแค่ 570,000 คันแล้ว ยิ่งมีความน่าเป็นห่วงว่า…สุดท้ายแล้วตัวเลขจะอยู่ที่ตรงไหน ด้วยเพราะการคาดการณ์ว่า…ยังไงซะปี 68 ตัวเลขยอดขายไม่น่าจะเกินกว่าปีที่ผ่านมา แต่ก็ไม่น่าจะต่ำกว่า 5 แสนคัน ด้วยเหตุนี้… “รามอินทรา” จึงอยากเอาใจช่วยให้ทุกค่ายยานยนต์ สามารถเก็บเกี่ยวยอดขายได้ตามเป้าหมายที่วางไว้

สำหรับ “รามอินทรา” ยังคงแฮปปี้กับชีวิตความเป็นคนสื่อสายยานยนต์ ที่บทพิสูจน์ที่ผ่านมา…ยังได้รับการซัพพอร์ตจากทุกคน พิสูจน์ได้จากห้วงเวลาที่ผ่านมา…ยังมีคนมาแฮปปี้นิวเยียร์ แบบรักไม่เคยเปลี่ยนไป ยังคงได้เขียนหนังสือที่ตัวเอง รักตัวเองชอบอย่างสม่ำเสมอทุกสัปดาห์ ถือเป็นความรักความผูกพันอย่างแท้จริง ก้อ…ไม่เคยคิดเหมือนกันว่า วังวนชีวิตจะมาถึงวันนี้ วันที่ยังคงความเป็นคนสื่อสายยานยนต์อย่างมั่นคง แค่หนังสือพิมพ์ยวดยาน ก็แค่ปีที่ 27 ส่วน “เว็บไซต์…รามอินทรา” ปีที่ 12 แล้วล่ะ ถือเป็นความโชคดี และเป็นความสุขอย่างแท้จริง ก็ยังถูกถามอยู่บ่อยครั้งว่า…รู้สึกเชื่อมั่นกับการต้องเขียนหนังสือทุกสัปดาห์ ถ้านับรวมกันแล้วก็ 8 คอลัมน์ ซึ่งถ้าเป็นคนอื่นถือว่าเยอะ แค่สำหรับ “รามอินทรา” น่าจะเป็นเรื่องปกติ เพราะเขียนมาเป็น 10 ปีแล้วล่ะ

การเป็นคนเขียนหนังสือนี่แหละ ทำให้ “รามอินทรา” มีคนติดตามเป็น FC เยอะพอสมควร ก็ไม่เคยคิดเหมือนกันว่าจะมาถึงวันนี้ เพราะเส้นทางการเริ่มต้นไม่ได้เป็นเส้นทางคนเขียนหนังสือเลย แค่เกิดจับผลัดจับผลูต้องมาเขียนหนังสือ แล้วสุดท้ายกลายเป็นงานหลักไปเลย ที่น่าสนใจ…วันนี้กลายเป็น “คนเขียนหนังสือ” คนเดียวที่ยังคงเขียนเรื่องราวในแวดวงคนยานยนต์ให้อ่านกัน ดีใจนะที่มีคนบอกว่า…คงหาคนเขียนแทนได้ยากแล้วล่ะ และน่าจะกลายเป็นตำนานแห่งคนเขียนหนังสือของแวดวงคนยานยนต์ ที่ไม่น่าจะมีใครมาเลียนแบบได้ ก็ดีใจที่ยังมีคนรักมีคนติดตาม ยังไงก็ยังอยากให้ติดตามกันต่อไป เพราะตั้งใจว่า จะเขียนต่อไปจนกว่าจะไม่มีคนติดตาม ซึ่งหลายคนบอกว่าคงเป็นเรื่องยากยิ่ง ยังไงก็ต้องเขียนจนกว่าจะเลิกเขียนเองนั่นแหละ

วันเปลี่ยนเวลาผ่าน… “รามอินทรา” ยังยืนยันยังรักที่จะเป็นคนเขียนหนังสือต่อไป และขอบคุณที่คนยานยนต์ยังคงยืนยันว่า จะติดตามเป็นกำลังใจกันต่อไป นี่เป็นเพียงคนเดียวที่ยังคงเขียนอยู่ ก้อ…ต้องขอบคุณที่ยังคงทำให้มีความสุขและยังอยากจะเป็น “รามอินทรา” จอ…จ่อ…จ้อ ให้ทุกคนได้อ่านทุกเรื่องราวของแวดวงคนยานยนต์ เพราะสุดท้ายนี่เป็นงานที่ “รามอินทรา” ยังรักและผูกพันแบบไม่เคยเปลี่ยนแปลงและไม่เคยเปลี่ยนใจ จะเขียนหนังสือต่อไปอีกนานเท่านาน ขอบคุณที่ยังคิดถึงกันไม่เคยเปลี่ยนใจด้วยเหมือนกัน

ด้วยรักและผูกพันทุกคนยานยนต์

มากกว่าขอบคุณ

“รามอินทรา”

บ้านชินเขต

29 มกราคม 2568