“โซ่หลุด” ถามตัวเอง…วันนี้ “คนมอเตอร์ไซค์” โดยเฉพาะ “คนทำงาน” นั้น ยังอยู่ดีหรือไฉน? เมื่อการต้องอยู่กับวิกฤติของโควิด-19 มานานกว่า 2 ปี ทำให้หลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยนแปลง รวมถึงการเปลี่ยนแปลงของ “คนสื่อ” ที่กลายเป็น “สื่อออนไลน์” ที่มีคนเป็น “เจ้าของ” มากมายเป็นหลักร้อย ความแตกต่าง “สื่อดั้งเดิม” กับ “สื่อออนไลน์” นั้น ทำให้วิถีของแวดวงคนมอเตอร์ไซค์แปรเปลี่ยนไป ถ้าจำไม่ผิด…แทบไม่ได้เจอะเจอกันตัวเป็นๆ สักเท่าไร และเป็นต้นเหตุแห่งความห่างเหินโดยปริยาย รวมถึงการติดต่อสื่อสารที่พลอยยากลำบากไปด้วย

ยอมรับ…วันนี้ “โซ่หลุด” กับ “คนบริษัท” โอกาสที่จะเจอกันนั้นน้อยถึงน้อยมาก ยิ่งในช่วงที่สถานการณ์เริ่มคลี่คลาย ยิ่งเจอะเจอกันยากขึ้นไปอีก เพราะเมื่ออะไร…อะไร…โอเคขึ้น “คนบริษัท” ก็มีการปรับปรุงมากขึ้น ก้อ…ไม่รู้ว่าเป็นเพราะไม่ได้ประชุมกันมานาน ที่ผ่านมาเจอกันแค่หน้าจอบ้าง เจอกันทางสายบ้าง พอเปิดบริษัทเลยต้องประชุมกันเยอะขึ้น สังเกตได้จากทุกครั้งที่มีเรื่องอยากคุยด้วย จะเจอการติดประชุม คำตอบว่าประชุมเดี๋ยวโทรกลับ แต่…สุดท้ายก็ไม่ได้โทร เพราะประชุมจนค่ำจนมืด ประชุมจนมึนตึ๊บ ลืมทุกสิ่งทุกอย่าง อยากพักผ่อน ไม่อยากคุยกับใครแล้ว

“โซ่หลุด” เขียนเรื่องนี้ เพราะนี่คืออีกประเด็น ที่ทำให้วันนี้ “คนสื่อสายรถจักรยานยนต์” อยู่ยากยิ่งขึ้น อยากคุย อยากถาม อยากติดต่อ ทุกอย่างไม่เหมือนเดิม ที่ยังดีขึ้นน่าจะเป็น วันนี้…ค่ายรถเปิดตัว เปิดกิจกรรมกันเยอะขึ้น นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้สามารถเจอะเจอ และพูดคุยกับ “คนบริษัท” ได้มากขึ้น ก้อ…หวังว่า จากนี้ไป โอกาสเจอะเจอน่าจะคลี่คลายลง และหวังว่า…โอกาสของ “คนสื่อ” สายรถจักรยานยนต์ก็คงจะเพิ่มขึ้นตามไปอีกด้วย รวมถึง…การประชุมก็น่าจะลดน้อยลงตามไปด้วย ด้วยเพราะต้องมุ่งหน้าไปจัดทำกิจกรรม และเดินหน้าหาความสำเร็จต่อไป

สุดท้าย…ที่น่าสนใจ…วันวานกับวันนี้ จะทำให้ “คนบริษัท” กับ “คนสื่อ” กลับมาเหมือนเดิมได้หรือไม่? ยังไง “โซ่หลุด” ก็ต้องยอมรับ… “คนสื่อ” ยากจะยืนอยู่ ถ้าไม่มีการสนับสนุนอย่างดีจาก “คนบริษัท” ฝากไว้ด้วยก็แล้วกัน แม้โลกของการสื่อสารจะเปลี่ยนไป

หวังว่า… “คนบริษัท” จะไม่เปลี่ยนตามไปด้วย จะยังคงดูแลกันต่อไปเหมือนเดิม