ในงานบางกอก อินเตอร์เนชั่นแนล มอเตอร์โชว์ ครั้งที่ 47 ค่ายรถจักรยานยนต์เหลือออกงานอยู่แค่ 3 ค่าย คือฮอนด้า ยามาฮ่า และซูซูกิ ที่ขาดหายไปเป็นคาวาซากิ ซึ่งก็ต้องยอมรับว่าระยะหลังไม่ค่อยได้เขียนถึงเหมือนเมื่อครั้งยังมีความคึกคัก ในจำนวน 3 ค่าย ก็มี 2 ค่าย ที่เป็นการรวมพื้นที่ คือ ฮอนด้า ที่ทางรถยนต์และรถจักรยานยนต์อยู่ในพื้นที่เดียวกัน และรถยนต์ซูซูกิ ที่รวมกับรถจักรยานยนต์ ก้อ…เป็นความคึกคักไปอีกแบบ โดยเฉพาะ…“ฮอนด้า” ถ้าเดินเข้าไปหลังบูธ จะยิ่งเห็นความคึกคัก จนไม่รู้ว่าลูกค้าใครบ้าง? แต่ “โซ่หลุด” ก้อ…ชอบนะ เพราะเดินเข้าไปบูธเดียว เจอทั้งคนออโตโมบิล และคนไทยฮอนด้า ซึ่งส่วนมากก็เป็นคนคุ้นเคยกันทั้งนั้น รวมถึงวิธีการจัดบูธก็แปลกตาดี มีทั้งรถยนต์และรถจักรยานยนต์คละเคล้ากันไป เป็นอีกความแปลกตา แต่ก็ไม่มีปัญหาอะไร เพียงแต่ว่าอาจมีความแตกต่างกันบ้าง เมื่อถึงเวลาพรีเซนต์ เพราะเป็นคนละสไตล์ แต่ก็เป็น “ฮอนด้า” เหมือนกัน แปลกตาไปอีกแบบ

              ส่วนซูซูกินั้น ยังเห็นการแบ่งแยกระหว่างรถยนต์กับรถจักรยานยนต์ แต่ก็เป็น “ซูซูกิ” เหมือนกัน จะแตกต่างจาก “ฮอนด้า” ตรงความคึกคักนี่แหละ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องรถหรือเรื่องของการพรีเซนต์ แต่ก็เป็นอีกการรวมตัวที่น่าจะช่วยให้สามารถประหยัดค่าใช้จ่ายได้ไม่มากก็น้อย อีกความแตกต่างน่าจะเป็นเรื่องของคนทำงานนั่นแหละ ฟากฝั่งรถยนต์ซูซูกินั้น ยังไง “คนสื่อ” ก็ยังพอจะคุ้นเคย ไม่ว่าจะเป็น “ต้อม” สุชญา บานเย็น และทีมงาน แม้ว่าจะไม่มี “เสี่ยลภ” วัลลภ ตรีฤกษ์งาม แล้ว ก้อ…ไม่เป็นปัญหาอะไร ผิดกับรถจักรยานยนต์ซูซูกิ ที่ “โซ่หลุด” ยอมรับว่า แทบไม่มีคนรู้จักเลย เป็นวังวนที่แตกต่างจากวันวานโดยสิ้นเชิง แต่ก็ยังถือว่าโอเค เพราะยังไงก็มองเห็นความคึกคักบ้างไม่มากก็น้อย รวมถึงยังคงมีแฟนคลับอยู่ไม่น้อยเลย ดีกว่าฝั่ง “คาวาซากิ” ที่วันนี้เงียบสนิท

              ก้อ…เป็นอีกวังวนความคึกคักของฝั่งรถจักรยานยนต์ ที่ยังไง “โซ่หลุด” ก็ยังรู้สึกยินดีกับทั้ง 3 ค่าย ที่ยังสามารถสร้างความคึกคักได้แบบไม่แตกต่างจากวันวาน สิ่งสำคัญ…ทั้งฮอนด้าและยามาฮ่า นั้น ถือเป็นสีสันที่สามารถสร้างสีสันให้กับงานมอเตอร์โชว์ เป็นความคึกคักที่ปลายซอย ที่ไม่ใช่มีแค่รถจักรยานยนต์เท่านั้น ยังมีทั้งฟิล์มติดรถยนต์ อุปกรณ์ตกแต่งอีกมากมาย ทำให้ทุกวันความคึกคักที่ปลายซอย ไม่ได้คึกคักน้อยกว่าต้นซอย ที่มีรถยนต์หลากหลายสไตล์ สร้างความคึกคักตามสไตล์ ถือเป็นสีสันแห่งงานบางกอก มอเตอร์โชว์ ที่เป็นอีกงานที่สามารถพลิกวิกฤติให้เป็นโอกาสได้ ยิ่งในห้วงเวลาที่น้ำมันแพง ภายในงานมีรถไฟฟ้าให้เลือกเป็นเจ้าของมากมาย “โซ่หลุด” เดินแวะเวียนไปสัมผัสกับความคึกคักทุกวัน ตลอดระยะเวลา 12 วัน

              เป็นบรรยากาศที่จบลงไปแบบแฮปปี้ เพราะในห้วงเวลาที่ยากลำบากนั้น ทุกการขยับตัวล้วน มีความสำคัญเป็นอย่างยิ่งต่อการขับเคลื่อนความสำเร็จ

              ยกมือเชียร์ทั้ง 3 ค่ายนะครับ