ล่วงเข้าสู่เดือนสุดท้ายของปี 68 แล้ว “โซ่หลุด” ถามตัวเองบ่อยครั้ง เรื่องความคึกคักแห่งค่ายรถจักรยานยนต์ ที่มีความเคลื่อนไหวอยู่แค่ 2 ค่ายนั้น…สถานการณ์เป็นเยี่ยงไร? คำตอบก็ไม่แตกต่างกัน ยังคงเป็นความเคลื่อนไหวของ 2 ค่ายหลัก ทั้งๆ ที่มีอยู่ด้วยกัน 4 ค่าย ซึ่งในปี 69 ก็ยังน่าจะเป็นเช่นเดิม เพราะยังไม่เห็นสิ่งบอกเหตุเลยว่า…ค่ายซูซูกิกับคาวาซากิ จะมีความเคลื่อนไหวมาให้ได้เขียนถึงบ้าง ทั้งๆ ที่จะว่าไปแล้ว หากยังเป็นเหมือนเช่นวันวาน ยังมีความเคลื่อนไหว ยังมีความคึกคัก ยังมีข่าวคราวให้ได้นำเสนอกัน ก้อ…เชื่อว่า…ยังมีแฟนพันธุ์แท้ของทั้งสองค่าย เฝ้าติดตามกันอยู่ ซึ่งก็เป็นเรื่องที่น่าเสียดายยิ่งนัก และยังไม่สามารถคาดเดาได้อีกด้วยว่า…อนาคตจะยังสามารถทำให้ชื่อของซูซูกิและคาวาซากิ ยังอยู่ในความทรงจำของคนที่ชื่นชอบ ต่อไปได้หรือไม่? “โซ่หลุด” ยอมรับ…อยากนำเสนอทุกเรื่องราว ทุกความเคลื่อนไหว แต่ก็ไม่รู้จะหาข้อมูลมานำเสนอได้เยี่ยงไร?

ถามว่า…ทำไม “โซ่หลุด” ถึงได้เขียนถึงเรื่องนี้ ก็น่าจะเป็นเพราะความผูกพันนั่นแหละ แต่บนเส้นทางการทำงานในนาม “ยวดยาน” ปีนี้ก็ล่วงสู่ปีที่ 27 ผ่านเส้นทางความคึกคักมาอย่างยาวนาน ยังคงจดจำภาพแห่งวันวานได้เป็นอย่างดี ไม่ว่าจะเป็นความคึกคักแห่งรถจักรยานยนต์ซูซูกิ ยุคคลองรังสิต ผ่านคนทำงานมาหลากหลายคน ผ่านความคึกคักมาหลายยุคสมัย ทุกครั้งที่แวะเวียนไป จะต้องใช้เวลาเป็นวันๆ ทั้งการเดินทาง ทั้งการได้พูดคุยกัน หรือบางครั้งก็ชักชวนกันไปหาของอร่อยกินกัน ล้วนเป็นความผูกพันที่ยากจะลืมเลือน ถ้าจำไม่ผิด ยุคสุดท้ายที่ “โซ่หลุด” ผูกพันกับคนซูซูกิ น่าจะเป็นยุคของ “เฮียเลิศ” เลิศศักดิ์ นววิมาน นั่นแหละ แต่หลังจากนั้น ทุกเหตุการณ์ค่อยๆ ผ่าน วันเวลาจะเหลือไว้เป็นเพียงอดีต ที่ให้ระลึกถึงเท่านั้น

หรือยุคของรถจักรยานยนต์คาวาซากิ บนถนนพระราม 9 เป็นอีกจุดหมายปลายทางของ “โซ่หลุด” ในวันที่ “ยวดยาน” ออกวางตลาด เป็นต้องหอบหิ้วไปฝาก “สุชาติ เลขวรรณวิเศษ” ที่เป็นคนดูแลข่าวคราว ซึ่งยุคนั้น 2 ศรีพี่น้อง ชาญชัย…ปิติ มโนมัยพิบูลย์ ยังคงเฟื่องฟู แล้วหลังจากนั้น ทุกเรื่องราวค่อยๆ เหลือไว้เป็นแค่เพียงความทรงจำให้ระลึกถึงความคึกคักแห่งรถจักรยานยนต์คาวาซากิ ซึ่งต้องถือว่าเป็นอีกความคึกคัก เป็นอีกความทรงจำที่มีเรื่องราวให้สามารถหยิบมาเขียนได้แบบไม่ต้องคิดนาน เพราะหาข้อมูลเยอะแยะ ตัวละครก็ยืนแถวให้หยิบมาเขียนได้แบบสบายๆ วันนี้ “โซ่หลุด” จึงได้แต่เสียดาย เสียดายความคึกคักที่หดหายไป จนไม่รู้ว่าจะมีวันนั้นในวันนี้อีกหรือไม่ เมื่อสถานการณ์เปลี่ยนแปลงไปเช่นวันนี้

“โซ่หลุด” หยิบอดีตที่เป็นความคึกคัก และยังอยู่ในความทรงจำมาเขียนให้อ่านกัน ในสถานการณ์ที่ปี 68 กำลังจะก้าวผ่านไปเป็นอีกปีที่ยากลำบากของคนยานยนต์ โดยเฉพาะ…แวดวงคนมอเตอร์ไซค์

ที่วันนี้…เหลือไว้แค่ความทรงจำ